ชีวิต ที่พร้อมจะเดินเคียงคู่กันไป บนอิสระภาพแห่งตัวตนที่หัวใจเรียกร้อง ไม่ต้องรอเวลา หรือ วันที่จะลงมือทำ พร้อมทุกครั้งก็เดินหน้า...แพ้วถางทางเมื่อชีวิตยังมีเรี่ยวแรง
บนเส้นทางที่เลือกได้
โดยไม่ต้องรอเวลา

ภาพสายฝนโปรยปราย...ช่วงเวลานี้ เหมาะสำหรับ ชีวิตชาวสวน
ที่ยิ้มแย้ม... ยินดี... ยิ้มย่อง ผมเองก็รู้สึกเช่นนั้น
ที่มีความรู้สึกเหมือนเม็ดฝนเต็มเปี่ยมไปด้วยโมเลกุลของน้ำ
ที่เทใจ....มาจากท้องฟ้าเวลานี้ อย่างไม่ผิดเพี้ยน
ชุ่มฉ่ำ..ชุ่มฉ่ำ
มองสายฝน ที่กระทบกับแสงแดด แล้ว ใจก็นึกถึง
....ความอิ่มน้ำของดินในสวนหลังบ้าน.....
ความงดงาม ไม่เคยเลือกสถานที่และเวลา....มองสายฝนที่กระทบแสงแดด
เวลานี้ ก็ไม่แตกต่างกัน
เส้นทาง ถนนสายนี้ ....ถนนสาย Southern....
เป็นเส้นทางที่ใช้เดินทางระหว่างบ้าน กับที่ทำงาน
ทุกวันทั้งช่วงเช้า และช่วงเย็น
ถนนสายนี้.....จึงมีความผูกพันและรู้สึกขอบคุณธรรมชาติที่มอบไว้ให้ผมได้ชื่นชมทุกครั้งที่ได้เฝ้ามอง
ไม่ว่าจะเป็น ต้นหญ้าข้างทาง สวนผลไม้ สวนยางพารา และที่สำคัญ
....ก็จะมีตะวันให้มองเห็น อยู่เสมอ ๆ ทั้งตอนเช้าและยามพลบค่ำ
เช่นนี้
ช่วงเวลาเหล่านี้เป็นช่วงเวลา ที่ได้คิดอะไรต่อมิอะไรได้ อย่างมากมาย
กับ สิ่งที่อยากทำ กับรากเหง้าของตัวเอง ชีวิตชาวสวน
พี่แสง
บล้อกพี่แสงสวยมากเลยค่ะ
กอชอบสีเขียว
โอ้โห บล้อกสวยสบายตามาก ๆ เลย ชอบค่ะ
สวัสดีค่ะ
"ชีวิตที่พร้อมจะเดินเคียงคู่กันไป บนอิสระภาพแห่งตัวตนที่หัวใจเรียกร้อง ไม่ต้องรอเวลา หรือ วันที่จะลงมือทำ พร้อมทุกครั้งก็เดินหน้า...แพ้วถางทางเมื่อชีวิตยังมีเรี่ยวแรง"
ซาบซึ้ง มีพลัง หัวใจมีอิสระปราศจากพันธนาการใดๆ ทำในสิ่งที่อยากทำ ทำความดีเพื่อความดี...
สวัสดีค่ะ HEAD สวยมากเลยค่ะ
สวัสดี ครับ คุณสุดสายป่าน
ผมเปิดบันทึกใหม่...เพราะเห็นว่าชีวิตคนเราเนี่ย....บางครั้งก็ไม่ต้องดิ้นรน อะไรมาก... มายนัก
อยู่อย่างพอเพียง....ใช้ชีวิตให้เพียงพอ...
ไม่หักโหม ...ฮึกเหิบ...จนเกินกำลังตัวเอง
การได้ใช้ชีวิต อยู่ในเรือกสวนไร่นา...ป่าเขา...
มันอาจมอง..ไม่หวือหวา...แต่มันก็มีความสุข...
คุณ สุดสายป่าน(ใยมด...ก้านกอ) คิดเหมือนผมมั้ย ครับ
มีความสุข กับ วันหยุด ยาว ๆ นะ
ไว้ค่อยพบกันใหม่....(ยิ้มให้ ครับ)
สวัสดีครับ คุณ ครูใจ ดี
ต้องขอบคุณ มาก ๆ ครับ ที่คอยอ่าน บันทึก ของผม อยู่บ่อย ๆ
ผมเองกลับ หาเวลาไปอ่านบันทึกของคุณ ครูใจดี น้อยเสียกว่า
ประกอบกับ net ที่ สำนักงาน ช้า มาก ๆ
ทำให้มีเวลา อ่าน น้อยกว่าเดิม
สัญญา ครับว่า....จะตามไปอ่านบันทึก ดี ดี ของครูใจดี ให้ มากขึ้น เรื่อย ๆ
ขอบพระคุณ ครับ
สวัสดี ครับ ครูpom
วันนี้ เหนื่อย มั้ย ครับ
มีความสุขกับวันหยุด พัก ผ่อน ยาว ๆ แบบนี้ นะครับ
ด้วยความระลึกถึง...ครับ
กับวันหยุดที่รออยู่
ฟ้ากำลังโปรยฝนเป็นสาย
คิดถึงบ้านนาที่พ่อแม่เคยหว่านไถ
ทุกครั้งก็สุขใจที่ได้คิดถึง
ข้อเขียนของคุณ...ทำให้อยากไปเยี่ยมคุณพ่อและคุณแม่
สามีจะพากลับบ้านนาทุกครั้งคะเมื่อพูดถึง...
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับพี่แสงศรี
ว๊าวๆๆ! สวยทั้งภาพฝนและภาพตกแต่งบล็อกด้วยครับ ^^
ภาพฝนแสงสวยดีนะครับ งดงามไม่เลือกที่เล๊ย 555
ขอบคุณมากครับผ๊ม
HAVE A NICE LONG WEEKEND KA
ทุกคน เลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะดำเนินชีวิต หรือเลือกที่จะทำสิ่งดีๆได้ เมื่อเลือกได้แล้ว ก็รีบลงมือทำทันที ไม่ต้องรอเวลา
ปรัชญาชีวิต ทำให้ทุกคนต้องสู้ต่อไปข้างหน้า ตามทางที่เลือกไว้ อาจจะขรุขระบ้าง แต่มันก็ส่งเสริมให้เราเป็นคนเข้มแข็งขึ้นได้คะ
ทางที่คนเลือกก็ไม่เหมือนกัน ไปตามแบบฉบับชีวิตตนเองที่คิดว่าถนัดไปตามแบบฉบับของใครของมัน ทำตามหน้าที่ให้ดีที่สุดในวันนี้ วันต่อไปก็จะดีเอง ถึงแม้บางครั้งอาจจะมีปัญหา ก็แก้ไป มันจะชินไปเอง นี่คือวิถีชีวิตคน
สวัสดีครับคุณแสงแห่งความดี
ได้เห็นคนถอนกล้าหน้าฝน ทำให้นึกถึง โยดย่าน ที่ผ่านมาของเหง้ารากครับคุณ
สวัสดีค่ะ
blog สวยมากๆค่ะ ชอบทุ่งนา
ขอร่วมชื่นชมความงามรอบๆตัวด้วยคนนะคะ...
ดอกไม้ใบหญ้า...มองเห็นก็จะเห็นนะคะ...
ขอให้มีความสุขในวันหยุดยาวๆ....นะคะ
เพลงเพราะมากๆค่ะ
เย็นเยียบ ผ่อนคลาย...ดนตรีเพราะมากๆ....
ต้องฟังบ่อยๆแล้วหล่ะคะ
ขอบคุณนะคะ....
บันทึกดีมีสาระเป็นคติเตือนใจ บล๊อกตบแต่งสวยงามน่าชื่นชม เพลงไพเราะเสนาะหู สุดยอดครับ
สวัสดีค่ะคุณแสงแห่งความดี
จริงค่ะ เห็นด้วยอย่างไม่มีข้อสงสัย....
หากเรามีเวลาได้ใคร่ครวญถึง รากเหง้า ของเราบ้างในบางเวลา...
เราจะพบว่า เราได้กลับเข้าไปสู่ "บ้าน" ของจิตวิญญาณภายในของเราอย่างแท้จริง...
บ้านภายในที่อบอุ่น ปลอดภัยจาก ความทุกข์ ความไม่เข้าใจ ความฉ้อฉลและคำถามที่เราได้รับจากคนและสังคมบางส่วนที่เราประสบอยู่
มีความสุขในการกลับสู่ "ราเหง้า" อันแท้จริงนะคะ
(^___^)
สวัสดีค่ะพี่แสง
อิอิ มาแล้วมาอีก
ตามพี่คนไม่มีรากมาค่ะ
พี่คนไม่มีรากเป็นอะไรค่ะ อยู่ ๆ ก็ขึ้นราส่ะงั้น
"ราเหง้า" 555+ มีความสุขเห็นพี่คนไม่มีรากผิดแล้วมีความสุข
คนเราหนอ 555 อีกที อิอิ
กอมาขำเฉย ๆ ค่ะ
แงแง ไปแย้วววววววววววววววววววววววว