P090609_16  

              ริมระเบียง แลคลื่นไหว                สะท้อนอกคนไกล คิดถึงบ้าน

           ระเหหน รอนแรมร้าง นมนาน           ดื่มด่ำทำ เงิน-งาน...ปวดร้าว

              ริมระเบียง คลื่นซัดหิน                 สกุณา โบกโบยบิน "นุ๊กหลาว"  (ภาษาใต้ = "สนุก")  

           แต่ฉันยังคง เหนื่อยยาว                  อยู่แดนดินถิ่นอ่าว ขวานทอง

              ริมระเบียง ฉันโหยหา                  เรื่องราวที่ผ่านมา เราสอง

           ฉัน-เธอไกล ใจอยู่ คู่เคียงครอง        มีบ้างบางคราหมอง...สะอื้น

               ริมระเบียง ฉันหวั่นไหว               คลื่นรักในห้วงใจ สุดฝืน

           เหว่ว้าต้องจำทน กล้ำกลืน              กลางวัน-กลางคืน...ก็เหงาได้

               ริมระเบียง อยู่คนเดียว               ทะเลรอบขอบเขียว ปลาแหวกว่าย

           สุข-เศร้า-โศก-สมหวัง เคล้า-คลาย   ไร้เธอเคียงข้างกาย ยิ้มได้เพราะอยู่ในใจ...ตลอดเวลา

                          P150609_17   ฉันยืนอยู่ที่นี่.....ริมระเบียง

                                                                รพี กวีข้างถนน