วันนี้เป็นวันที่เราไม่เคยลืม
ครบ 5 ปี แล้วสินะ.... ที่พ่อจากเราไป เราจะต้องไปทำบุญให้พ่อหลังจากนี้
วันนี้ลูก..ขอทำงานรับใช้ชาติก่อน
พ่อไปไหน?.........
พ่อ..ยังอยู่ในใจพวกเราเสมอ
บ้านสวนของพ่อ
ฝีมือของพ่อที่ทำไว้ให้ลูกหลาน ยังอุดมสมบูรณ์
ไร่นา สวนผสมของพ่อ รอลูกหลาน
บ่อปลาของพ่อ ยังอยู่ น้ำมือของพ่อ ที่ฝากไว้ให้ลูกหลานเชยชม
แม้จะรู้ว่า
เราทุกคนต้องพรัดพรากจากของรัก เป็นสัจธรรม
แต่เราก็อดหวั่นไหวไม่ได้ คิดถึงครั้งไรก็ยังเศร้าอยู่ค่ะ
ไร่นาสวนผสม เหมือนที่บ้านเลยค่ะ
ไปครั้งไรก็เป็นสุขกับความพอเพียงที่ยั่งยืน
สวัสดีค่ะ แวะมาทักทาย
แวะมาคิดถึงคุณพ่อด้วยคนค่ะ
เสียใจด้วยนะค่ะ
พี่ก็เหมือนกัน คิดถึงพ่อมาก
น้องนก NU 11
วันนี้ เมื่อ 5 ปีที่แล้ว พ่อพี่ได้จากไปท่ามกลางลูกหลาน ที่บ้านของพ่อ ขอให้พ่อไปสู่สวรรค์ด้วยเถิด
คุณตุ๊กตา
วันนี้ขอระลึกถึงพ่อสักวันค่ะ ได้นำหนังสือแจกงานศพพ่อมาอ่าน หนังสือเล่มนี้พ่อบันทึกประวัติไว้เอง
แล้วพวกเราพี่น้อง นำมารวบรวมกันไว้ อ่านทีไรรู้สึกว่า พ่อเราทำไมช่างบันทึกเรื่องราวไว้ดีจริงๆ
พ่อเราเป็นคนที่มีเป้าหมายในชีวิต มีระเบียบวินัย สะอาด
ทำสวนมากกว่า 100 ไร่ ไม่ให้มีหญ้ารกรุงรัง
เราทำไม่กี่ไร่ ยังทำได้ไม่ดีเท่าที่ควร
สวัสดีค่ะคุณแก้ว
ครูคิม
แก้วคิดว่า เหมือนเคยเห็นครูคิมมาก่อน คุ้นเคย มานานมาก
พี่คิม หน้าตาคุ้นมากๆ จนเหมือนญาติคนหนึ่ง
พ่อแก้ว เคยบวชพระมาก่อน จนได้เปรียญ 6 ประโยค
มาวันนี้เรายังรู้สึกว่า เราให้เวลาพ่อน้อยไป ไม่ค่อยได้พาพ่อไปเที่ยวไหนเลย พ่อแก้วชอบไปโน่นมานี่เสมอ แต่ตอนนั้นเราก็ไม่สามารถพาพ่อไปไหนได้ เพราะดูเหมือนจะชอบไปหาพ่อที่บ้านสวน แล้วเราก็จะไม่ออกไปไหน
หน้าหนาวพ่อจะทำข้าวหลามให้ทาน นั่งนอนอยู่กระท่อมน้อยเล็กๆด้วยกันทั้งลูกหลาน
หนังสือที่ระลึกของพ่อ
พ่อเขียนสารบัญเอง น่าทึ่งมากค่ะ
พ่อของเรา
ระลึกถึง พ่อ..ของเรา
หนนังสือเล่มนี้กุ้งเคยอ่านค่ะ ยังเเอบชื่นชมคุณพ่อ คุณพ่อพี่เเก้วสุดยอดคนเก่งในยุคสมัยนั้น ลูกก็สุดยอดอีกค่ะ มาร่วมรำลึกถึงความทรงจำดีดีที่มีต่อพ่อกับพี่เเก้วค่ะ
น้องกุ้งสุธีรา
พ่อพี่จากไป เวลาประมาณ 4 ทุ่ม
พี่ไม่สามารถกลับไปทำบุญให้พ่อได้เลยวันนี้
พี่ได้แต่มานั่งระลึกถึงพ่อพี่ในตอนนี้
ครู อิงจันทร์
บ้านสวนพ่อน่าอยู่มาก แต่ไปทีไร คิดถึงพ่อ
ทำให้ที่นี่ดูเงียบเหงามาก จนไม่อยากไป
พี่แก้ว เมื่อคืน ก่อนนอนนะ ตอนที่นี่จะขึ้นวันใหม่เป็นวันที่ 19 แต่ที่โน่น รุ่งเช้าวันที่ 19 นะ ปุ้ยกำลังจะนอน นึกไปถึงพ่อถึงนาหนองแก นึกถึงพ่อ ตอนคุยกับพ่อ ตอนเห็นพ่อเป็นฉากๆๆๆ จนต้องมาเปิดไฟนอน โดยที่ไม่ทราบว่าเป็นวันครบรอบวันจากไปของพ่อ นึกถึงพ่อโดยไม่ทราบว่าเป็นวันสำคัญ...ช่างประจวบเหมาะ
*บ้านสวนพ่อน่าอยู่มาก แต่ไปทีไร คิดถึงพ่อ ทำให้ที่นี่ดูเงียบเหงามาก จนไม่อยากไป*
แก้วเขียนว่า งั้น!!
เราต้องไป นาหนองแก *พ่อ*มหาสม นั่งคอยเราอยู่ที่นั่น เรามองไม่เห็นพ่อ แต่*พ่อ*มองเห็นเรา
พ่อมาหาพี่ .... พูด แล้ว ขนลุก.. พี่จำไม่ได้ว่า อะไร หล่น โครมคาม..
เลยนึก ถึงแก้ว เวลา พ่อมาเยี่ยมใคร.. จะเหมือนลมพัด โน่นนี่หล่น เสียงดัง จนตกใจ ได้ สติ พ่อมาเยี่ยมลูก เหรอ ดีใจที่พ่อแวะมา *ลูกมีความสุขดี* แล้ว พ่อสบายดีไม๊ล่ะ
แล้วพ่อไปเยียม แม่ แล้วยังล่ะ แม่ คิดถึงพ่อมากนะ แต่งงาน มานานเกิน 50 ปี ไม่ได้ลืม ง่ายๆนะ แม่ คิดถึง พ่อทุกลมหายใจ แต่แม่ไม่พูด ได้แต่ น้ำตาไหล อยู่คนเดียว ไม่ อยากให้ลูก ทั้งเก้า เห้น ว่า แม่เป็น คนอ่อนแอ พ่อ เขาก็รู้ ว่า แม่ รัก พ่อ มาก แค่ใหน
แม้พ่อ..จากแม่ไป ทิ้งแม่ไว้ในโลกนี้ แต่ลำพัง แม่ไม่มีใคร นั่งและนอนปรึกษาอย่างสมัยที่พ่อมีชีวิตอยู่ เวลาแม่ มีปัญหาจะคุยได้ ก็กับพ่อเท่านั้น เพราะ เข้าใจกัน แต่ วันนั้นไม่มีอีกแล้ว พ่อถึงได้วนเวียนอยู่โลกนี้ เพื่อจะแสดงว่า แม่ไม่ได้อยู่คนเดียว คอยประคองให้แม่มีกำลังใจ อยู่ในโลกนี้ เป็นที่รวมใจแก่ลูกๆหลานๆ จนกว่า .....แม่ตัดสินใจ
ตามพ่อไปอยู่ โลกอื่น
สุขศรี ลูกสาวใหญ่
คิดถึงพ่อ มาก แม้ว่า เราจะ มีความคิดต่างกัน พ่อและแม่ชอบ หมอลำกลอน
ลูกสาวใหญ่ ชอบ เพลงฝรั่ง
พ่อกลัวลูก จะเป็น ฮิบปี้...
ขอให้ผู้เป็น พ่อ .... ได้เข้าใจว่า ใครก็ตามหนีกรรมไม่พ้น เหยียบแผ่นดินเดียวกัน
แต่ กรรมต่างกัน.
รูปสวยมาก แก้ว ถ่ายรูป นาหนองแก เอง เหรือ.... น้ำมากน๊อ ปีนี้
สวัสดีค่ะพี่แก้ว
มาชื่นชมระลึกถึงคุณความดีที่คุณพ่อได้มอบให้ลูกๆ
เหลือแต่ความทรงจำที่ดีๆนะคะ
ท่านได้เลี้ยงดูลูกๆและลูกๆทุกคนก็ล้วนแต่เป็นคนดี
คุณพ่อไม่ได้ไปไหนเลยท่านอยู่ในใจเราเสมอ...
*มาร่วมระลึกถึงคุณพ่อร่วมกับพี่แก้วและพี่น้องของพี่แก้ว
*คุณพ่อของน้องก็จากพวกเราไป 5 ปีกว่าแล้วเหมือนกันค่ะ
*แต่ทุกภาพ ทุกคำสอนของพ่อ ยังอยู่ในใจเสมอค่ะ
พี่เอ๋จะไปทำบุญให้พ่อพรุ่งนี้ จะทำบุญเผื่อนะคะ พ่อจะอยู่ในใจของเราทุกคนค่ะ พี่เอ๋ แก้วเคยถามแม่ ว่าจำได้ไหมว่า พ่อจากไปกี่ปีแล้ว แม่บอกว่า จำไม่ได้ ไม่รู้ว่าแม่พูดเล่นหรือจริง เราจึงไม่อยากไปพูดให้แม่สะเทือนใจ
ปุ้ยน้องรัก คิดถึงพ่อก็รีบเรียนจบไวไว พ่อรักเธอมากนะ พ่อคงดีใจมาก เพราะจำได้ว่าปุ้ยไปเรียนตั้งแต่พ่อเสียใช่ไหม
น้องแดง พี่คงต้องฝึกจิตอีกมาก เพราะบางทีคิดถึงพ่อ ยังรู้สึกว่า พ่ออยู่ไหน อยากให้พ่อยังอยู่ที่บ้านสวน จะได้ไปหาได้ จะได้มีความสุขในครอบครัวเราเหมือนเดิม
ครู ป.1 เพราะคิดถึงคำพูด คิดถึงพ่อแล้ว มันยังเหงาๆ ถึงแม้จะรู้ว่าเกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องธรรมดา
ร่วมรำลึกถึงคุณพ่อของพี่แก้วด้วยคนนะคะ