ลมพิษทั้งตัว คัน หายใจหอบ ความดันโลหิตลดลง อดทนนะลูก
เวรบ่าย...ต้องดูแลน้องไฟท์...อายุ 4 ขวบ...ผมเป็นมะเร็งเซลล์ประสาท...ชนิดร้ายแรง...จากการศึกษาอัตรารอดชีวิต พบว่าเป็น 0.....
ผมป่วยตั้งแต่อายุ 3 ขวบกว่า รักษามาแล้ว 9 เดือน...โรคของผมเป็นอย่างไรนะ...

แม่บอกว่าผมมีไข้สูงลอย ซีด ...ไปรร.ครูบอกว่ามีไข้สูง...แม่จึงพาผมไปหาหมอที่เมืองเลย....
รักษาอยู่ 3 อาทิตย์..ตอนนั้นผมเริ่มมีอาการปวดขา แม่ผมบอกว่า ปวดขามาก ไม่ได้นอนเลย
ดึกๆต้อง เป่า และ นวดขา ต่อมาผมเริ่มซีดมาก ตามีรอยคล้ำๆ...ภาษาทางแพทย์เรียก racoon eye....

ผมต้องถูกส่งตัวมาที่รพ. ศรีนครินทร์....
หัวใจแม่ต้องบอบซ้ำอีกครา... หมอบอกว่าลูกเป็นมะเร็ง.....ระยะที่... สี่....โรคนี้มักจะลุกลามไปที่กระดูก
ทำให้น้องมีอาการปวดขา...ระยะที่สี่....ก็ไม่ต่างจากระยะสุดท้าย....
จากการร่วมตาม round...แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านโลหิตวิทยา...พบว่าโรคนี้มักตอบสนองในระยะแรกของการรักษา...ต่อมาจะดื้อยาเคมี....(รักษายาก)
น้องไฟท์มีก้อนที่ต่อมหมวกไต...ต้องรักษาโดยการให้ยาเคมี ให้ก้อนมีขนาดเล็กลง....และตามด้วยการผ่าตัด...และต้องฉายแสง เพื่อทำลายก้อนที่อาจหลงเหลืออยู่....

วันนี้น้องไฟท์ต้องให้เลือดก่อนผ่าตัด...เพราะเกร็ดเลือด ผมต่ำ มากๆ...แค่ 5 หมื่น เอง...มีโอกาสที่เลือดจะออกในร่างกายโดยที่ไม่ต้องโดนกระแทกอะไรเลย กลัวที่สุดเลย เลือด ออกในสมอง....

คนปกติเท่าไรคะ ...1แสนสี่ -สี่แสน....เซลล์ต่อเลือด 1 ซีซี....
เราเริ่มให้เกร็ดเลือด....แรกๆไม่มีอาการผิดปกติอะไร...พอเลือดถุงสุดท้ายใกล้จะหมด...
ผมมีอาการคันทั่วตัว...ปากก็ร้องแม่ๆๆๆคันๆๆๆ.เกาๆๆๆ เป่าๆๆๆ
สักพักเริ่มมีลมพิษตามตัว...หายใจเร็ว...อาเจียน...
รีบรายแพทย์ วัด สัญญาณชีพ...ให้ออกซิเจน...ได้ยาแก้แพ้ ยาขยายหลอดลม...
ต่อมาความดันผมเริ่มลดลง...ต้องให้น้ำเกลือ...เฝ้าใกล้ชิด....
นับเป็นาทีชีวิตเลยหล่ะ....
แต่ที่ประทับใจนะคะ หัวจิตหัวใจแม่....ไม่โวยวาย...ไม่ ลนลาน...สงบนิ่ง...ช่วยลูกชายเท่าที่ทำได้....
แม่น้องท้องได้ 7 เดือน...เหตุการณ์เกิด... ตอน 5 ทุ่ม...สงสารแม่จังเลย...ไม่ได้นอนเลย
น้องๆผู้ช่วย 3 คนมาดูแล ขอบคุณน้องพร น้องแมว น้องป้อม...ช่วยกันเปลี่ยนผ้าที่เปื้อนอ๊วก ฉี่...
แม่ๆไม่ต้องอุ้มน้อง...น้องป้อม นน. แค่ 38 กก. ก็อาสาที่จะอุ้มน้องแทนแม่...

เหตุการณ์สงบ หลังจากนั้นน้องมีอาการดีขึ้น...หลับได้...หมอเด็กเรา รวดเร็ว วินิจฉัยได้เร็ว...ขอชมทีมwork...ทุกอย่างต้องพร้อม....
แม่จ๋านอนเถอะ.....ลูกปลอดภัยแล้ว....ขอชื่นชมน้ำใจงามๆของแม่....ยิ้มสู้ด้วยหัวใจที่แกร่งมากๆ
พร่งนี้ต้องผ่าตัด....ขอภาวนาและให้กำลังใจ...ไฟท์ ปลอดภัยนะลูก....

ขอบคุณที่เราได้ประสบการณ์ ความรู้จากอาจารย์...และจากการดูแลผู้ป่วย ทำให้เรามี tacit knowledge....
เตรียมการณ์...คาดการณ์...ยาพร้อม...ต้องทำอะไรในเหตุการณ์ที่ฉุกเฉิน...บ้าง....
เราพบปะพูดคุยเรียนรู้ซึ่งกันและกัน...
สวัสดีค่ะ
ขอให้กำลังใจทั้งน้อง คุณแม่ และผู้เกี่ยวข้องในการบริบาลค่ะ...ชอบรอยยิ้มของน้องมาก..เพิ่งขอยืมไปใช้ใน blog อ.ขจิต..คุณแดงมาเล่าต่อให้ได้ทราบอีก....จะคอยติดตามอ่านและอธิษฐานจิตอย่างต่อเนื่องให้น้องมีความสุขค่ะ...
สวัสดีค่ะ พี่แดง
แวะมาให้กำลังใจ เด็กๆทีน่าสงสารค่ะ
ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนมีสุขภาพที่แข็งแรงนะค่ะ มีกำลังต่อสู้กับโรคที่เป็นอยู่นะค่ะ
เมื่อ พฤ. 11 มิ.ย. 2552 @ 10:59
1342909 [ลบ] [แจ้งลบ]
สวัสดีค่ะ
พาหลานม่อนมาสวัสดีคุณยาย แดง แอบชื่นชมคุณยายมานานแล้ว คุณยายมีชีวิตที่มีคุณค่าได้นำสิ่งที่ดีงามมามอบให้พวกเราเสมอๆ ไปเยี่ยมใครก็จะมีความสดชื่นสดใสไปฝากกันด้วยทุกครั้ง ขอให้ท่านและครอบครัวมีความสุข ความสำเร็จครับ
สวัสดี ครับ คุณแดง
ผมอ่านบันทึกนี้ แล้ว บีบหัวใจ จังเลย ครับ
มาส่งมอบความดี ที่ผมได้ทำมาตลอดชีวิต ส่งผ่านถึงน้องไฟท์
ขอให้คุณพระคุ้มครอง ความดี สิ่งดี ดี วนเวียนอยู่รอบตัว
ผมยังไม่เคยลืมนะครับว่า ปาฏิหาริย์ ยังคงมีจริง อยู่อย่างสม่ำเสมอ
สวัสดีค่ะพี่แดง
กออ่านแล้วมันอื้อในอกค่ะ
ขอเป็นกำลังใจให้น้องน่ะค่ะ
พรุ่งนี้ผ่าตัดแล้ว
เมื่อ พฤ. 11 มิ.ย. 2552 @ 12:49
1343118 [ลบ] [แจ้งลบ]
สวัสดีค่ะน้องกอ ที่มีจิตเมตตา
เมื่อ พฤ. 11 มิ.ย. 2552 @ 12:42
1343104 [ลบ] [แจ้งลบ]
แสงแห่งความดี....แผ่ไปที่ไหนก็มีแต่สุขใจ....
เมื่อ พฤ. 11 มิ.ย. 2552 @ 12:36
1343095 [ลบ] [แจ้งลบ]
ขอบคุณที่มาทักทายนะคะ
สวัสดีค่ะ
อ่าน comment ...ของอ.แสงแห่งความดีน้ำตาจะไหล....
รู้สึกอย่างไรก็เขียนออกมา...สาธุ....
เมื่อ พฤ. 11 มิ.ย. 2552 @ 12:29
สวัสดีค่ะ
เมื่อ พฤ. 11 มิ.ย. 2552 @ 10:56
1342905 [ลบ] [แจ้งลบ]
รอยยิ้มที่สดใส...หารู้ไหมว่าตัวเองป่วยเป็นอะไร...
ขอบคุณกำลังใจดีๆค่ะ
อยู่ใกล้ๆกันสักวันคงมีโอกาสมาเจอกันนะคะ
เมื่อ พฤ. 11 มิ.ย. 2552 @ 10:02
1342821 [ลบ] [แจ้งลบ]
ขอบคุณนะคะกำลังใจที่มีให้...
แม่ยืนร้องไห้ข้างห้องนอนลูกในโรงพยาบาล น้ำตาแทบเป็นสายเลือด เพราะรู้ว่าลูกจะมีชีวิตเหลืออยู่อีกไม่กี่วัน เป็นมะเร็ง โดยมีพ่อยืนอยู่เคียงข้าง คอยปลอบใจแม่ เช็ดน้ำตาให้ภรรยา และร้องไห้ไปด้วยกัน
แต่ที่เห็นข้างหลังนั้น ลูกกลับร่าเริง ร้องเพลงที่ชอบ พร้อมใส่ชุดเต้นรำที่สวยที่ชอบด้วยอย่างมีความสุข หารู้ไม่ว่า ตนเองนั้นจะเหลือเวลาอยู่เพียงไม่กี่วัน
ถ้าหากน้องรู้ว่า เหลือเวลาอีกไม่นาน จะต้องจากไป คงหมดอารมณ์ ไร้ความรู้สึกสนุกสนาน เบิกบาน แล้วจะจากไปเร็ว ยิ่งขึ้น
ฉะนั้น บางครั้งเราจำเป็นไหม จะต้องน้อง บอกเวลา ที่เขาเหลืออยู่ อย่าดีกว่านะ
มีแต่ว่า ให้เขามีความสุขที่สุดที่เขาต้องการ ความรักของพ่อแม่และคนใกล้ชิด จงให้เขาเถอะนะ เพราะเวลามันสั้นลงทุกที อย่าบอกเธอนะ ไม่อยากให้เธอไปเร็ว
นางฟ้าแม่ๆทั้งหลายจ๋า อย่าบอกนะ อย่าบอกเชียว
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ขอเป็นกำลังใจ ให้น้องไฟล์นะคะ ขอให้น้องหาย ขอให้มีปาฏิหาริย์
ขอให้แม่น้องไฟล์จงเข้มแข็ง จงพอใจถ้าเราทำตามหน้าที่ ที่ดีที่สุดแล้ว
และขอชื่นชม นางฟ้า แม่ๆพยาบาลทุกคน ที่ทำเต็มที่แล้ว
และคิดว่า คงต้องปลงวันแล้ววันเล่า เพราะมันเป็นสัจธรรมแห่งชีวิต ที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เกิด แก่ เจ็บ ตาย จะต้องพบกันทุกคน แต่อยู่ว่าใครจะไปก่อนกัน และในขณะที่ไม่รู้ว่า ใครจะไปก่อน ไปหลัง เวลาที่เหลืออยู่ จงทำดีให้มากที่สุด
เพราะสิ่งที่เหลือไว้ คงมีแต่ความดีเท่านั้น ที่ยังคงอยู่ตลอดไป
มาให้กำลังใจผู้อ่านทุกคน อะไรก็ไม่แน่นอน
สวัสดีค่ะ พี่แดง
เคยเป็นลมพิษค่ะ ทั่วตัวค่ะ
อย่างนี้ถือว่าแพ้เลือดค่ะ
โชคดี มีสุขค่ะ