ห่างหายจากการเขียนบันทึกไปหลายวัน  ก็คงจะเหมือนกับทุกท่านที่ทำงานในหน่วยงานภาครัฐนั่นแหละครับ   เขาเร่งให้งานเสร็จ(เบิกงบประมาณ)ในเดือนมิถุนายนนี้   ก็ต้องทำตามท่านว่ามา  ก็เลยต้องหายหน้าหายตาไปบ้างคงไม่ว่ากัน  งานบางอย่างแม้จะยังไม่ถึงเวลาอันสมควรที่จะต้องเร่งก็ต้องทำใจ

       มีภาพที่ถ่ายไว้นำมาแลกเปลี่ยน  ถ่ายไว้ตั้งแต่ประมาณช่วงกลางเดือนที่แล้ว

  • มะม่วงหิมพานต์  ต้นนี้ปลูกเมื่อปลายเดือนพฤษภาคม  2551  นำมาจากสวนป่าพ่อครูบาสุทธินันท์   นำมาปลูกไว้เพราะเห็นต้นเล็กๆ หล่นอยู่เต็มไปหมด  เลยถอนต้นเล็กๆ มาปลูกไว้เพื่อเพิ่มความหลากหลายทางพันธุ์พืช

  • นี่ก็เป็นอีกต้นหนึ่งที่ปลูกพร้อมๆ กัน  เป็นต้นตะไคร้ต้น เป็นพันธุ์ที่พี่บางทราย นำมาให้ปลูกที่สวนป่าเลยขอแบ่งมา 2 ต้น  แต่โต และรอดผ่านแล้ง และผ่านการกัดแทะของขิ้งหรีดมาได้เพียงต้นเดียว  สูงประมาณ 50 ซ.ม. อีกต้นหนึ่งเหลือแต่ตอ

  • ต้นไม่รังต้นนี้ซื้อจากแปลงเพาะของชาวบ้านมาปลูกไว้ 10 ต้น ๆ ละ 10 บาท  โตเร็วดี และทนแล้งได้ดีมาก  ผมนำมาปลูกแซมต้นมะม่วงที่ถูกด้วงเจาะจนยืนต้นตาย (ปีหนึ่งหากเจาะหาด้วงไม่ทันก็จะตายในลัษณะนี้หลายต้น)

  • ลำไยกำแพงเพชร...นำมาจากลำพูน  ตอนที่เก็บภาพลูกยังเขียวๆ อยู่  แต่ปลายเดือนนี้น่าจะสุกแล้ว  ใครผ่านไปทางกำแพงเพชรหากมีเวลาแวะไปเยี่ยม รับรองได้ทานแน่  ลำไยจะใช้เวลาตั้งแต่ออกดอกจนถึงเก็บเกี่ยวร่วม 6- 7 เดือน  จึงเจอกันภัยต่างๆ มากมาย ทั้งช่วงแล้ง  ลมต้นฤดูฝน  และแมลงในช่วงผลเริ่มแก่

  • เงาะก็เริ่มสุก  ออกสีแล้วครับตอนนี้   เงาะจะออกดอกช้ากว่าลำไยประมาณ เดือนเศษๆ แต่ว่าจะสุกพร้อมๆ กัน  เงาะจะมีขนที่ลูกทำให้ไม่ต้องกังวลเรื่องแมลงวันทอง  และลำต้นแข็งแรงกว่าลำไยไม่ต้องมีไม้ค้ำยันกันลม

         ต้นไม้ก็คงจะเหมือนกันชีวิตของคนเรา  ที่ต้องต้องสู้ฝันฝ่าอุปสรรคต่างๆ ผ่านร้อน-ผ่านหนาว-ผ่านฝน-ผ่านแล้ง ความยากลำบาก ฯลฯ  เราก็คงเหมือนกับต้นไม้ที่ต้องปรับตัวให้เหมาะสมกับสิ่งต่าง ๆ  รอบตัว จึงจะทำให้เรายืนหยัดอยู่ได้อย่างมั่นคง..

บันทึกมาเพื่อการ ลปรร. ครับ

สิงห์ป่าสัก  11  มิ.ย. 2552