ฟัง ฟัง และฟัง

♥♥......เธอที่รักของฉัน♥♥ .....

นานพอสมควรเลยนะที่ฉันไม่ได้มีโอกาสคุยกับเธอ... เพราะฉันคิดว่าเธอคงมีความสุขดี เห็นเธอสนุกกับการทำงานตลอด

เธอเป็นคนชอบทำงาน...รักและใส่ใจในงานของเธอเสมอ ..

ฉันยังไม่เคยเห็นเธอท้อแท้เลยนะ...

แววตาที่เปล่งประกายของเธอ บ่งบอกอย่างแจ่มชัดถึงความมุ่งมั่นและความสุขในการทำงานของเธอ.....

1_130 

ที่ฉันเห็นมานานไม่เคยเปลี่ยน

แต่วันนี้!!! ฉันรู้สึกว่าคงจะเกิดอะไรบางสิ่งบางอย่างกับเธอ

จนทำให้เธอฟังคนอื่นน้อยเกินไป หรือปล่าว..

ฉันเห็นเธอรำพันว่าท้อและเบื่อ ฉันรู้……..ว่ามันคงใช้เวลาไม่นานที่เธอจะเข้มแข็งและลุกขึ้นมาเป็นคนเดิมอีกครั้ง

 

 

จริงอยู่....เมื่อเกิดปัญหาในการทำงานเธอคงอยากจะพูดอยากอธิบายให้เขาเข้าใจ แต่เธอรู้สึกไหมว่า บางครั้งการพูดอย่างเดียวไม่สามารถทำให้เขาเข้าใจเราทุกเรื่องได้มากกว่าการที่เราเปิดโอกาสให้เขาได้พูดและเราเป็นคนฟัง ฟัง และฟัง
ฟังจนกว่าเขาพร้อมที่จะรับฟังเรา และเวลานั้นเอง เธอน่าจะพูดในประเด็นสำคัญ หลักๆ เพียงแค่ไม่กี่ประเด็นก็พอ

ฉันเชื่อว่า คงจะสามารถอธิบายความรู้สึก หรือเหตุผลของเธอได้ทั้งหมด

เธอที่รักของฉัน

เธอได้เรียนรู้แล้วสินะ ว่าการฟัง สำคัญเพียงใด

ขอให้เธอบันทึกไว้ ในความทรงจำ

ในบันทึกการเดินทางสู่ความฝันของเธอ

ฉันเชื่อว่า เส้นทางข้างหน้าของเธออาจจะต้องพบเจอปัญหาอุปสรรค ที่หลากหลายกว่านี้ และนั่นขอให้เธอจำไว้ว่า

การเรียนรู้ ทบทวนเพื่อปรับเปลี่ยน”ตัวเอง” ก่อนเปลี่ยนคนอื่นน่าจะดีกว่า... และ จำไว้อีกอย่างหนึ่งว่า....

“ปัญหาทำให้คนธรรมดาท้อ แต่ทำให้คนมีปัญญาลุกขึ้นมาแก้ไข”

 

เธอที่รักของฉัน ฉันจะยืนเคียงข้างเธอ ให้กำลังใจเธอเสมอ สู้นะ..คนดี

 

ฝันดี นะจ๊ะ เธอที่รักของฉัน