กิจกรรมหน้าเสาธงในวันนี้เป็นการปฏิบัติของนักเรียนด้วยจิตสาธารณะเพราะยังไม่มีการเลือกตัวแทนนักเรียนธรรมาภิบาล ซึ่งจะมีขึ้นในวันพรุ่งนี้ ฉันได้ยินเสียงเด็กนักเรียนคนนี้พูดหน้าเสาธงมาหลายวันแล้ว และพูดดีด้วยอย่างไม่น่าเชื่อ  คิดว่าควรได้รับการส่งเสริมและการฝึกฝนบ่อย และจำได้ว่าเป็นเสียงของก็อล์ฟนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓

      ก็อล์ฟเป็นเด็กไม่พูด ไม่ยิ้ม ไม่ค่อยคบกับเพื่อนมากนัก มาโรงเรียนสายประจำ  เพราะต้องทำงานบ้านทุกอย่าง พ่อแม่ออกไปทำงานในไร่ตั้งแต่เช้ามืดและก็อล์ฟต้องดูแลน้องชายอีก ๑ คน  ครูถามก็อล์ฟก็จะตอบสั้น ๆ เสียงแทบไม่ได้ยิน ที่ประชุมวิชาการครูทุกท่านลงความเห็นว่า "ก็อล์ฟเป็นคนหนึ่งในจำนวนเด็กมีปัญหา" 

         ฉันสอนเฉพาะภาษาอังกฤษก็อล์ฟมาตั้งแต่ชั้นกระถมศึกษาปีที่ ๑ และรู้สึกว่ามีความเห็นเช่นเดียวกันกับคุณครูท่านอื่น พยายามจะแก้ปัญหาให้ก็อล์ฟ เมื่อสังเกตว่าก็อล์ฟชอบเปิดพจนานุกรมภาษาอังกฤษยามว่าง  จึงส่งก็อล์ฟไปแข่งขันเกมภาษาอังกฤษ ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ ก็อล์ฟได้รับรางวัลรองชนะเลิศ 

        การประเมินตนเองของนักเรียนและการประเมินครูผู้สอนก่อนการเรียนในภาคเรียนใหม่ปีการศึกษา ๒๕๕๑ ซึ่งก็อล์ฟขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๒ ก็อล์ฟเป็นคนหนึ่งที่ส่งฉบับพิเศษแนบมากับแบบประเมินมาให้ครู..ดังนี้

http://www.krukimpbmind.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=538686226

       ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา  ฉันจึงได้รู้จักกับก็อล์ฟมาขึ้น  ให้ความสนใจสนทนา ถามสารทุกข์สุกดิบเมื่อเห็นว่าก็อล์ฟอยู่ตามลำพัง และในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๒ ก็อล์ฟได้ไปแข่งขันเกมภาษาอังกฤษอีกครั้งหนึ่ง  คราวนี้ก็อล์ฟมาสมัครด้วยตนเอง  ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเป็นเด็กมีจิตสาธารณะมากขึ้น โรงเรียนจึงได้มอบรางวัลเด็กกตัญญูให้ก็อลฟในวันแม่แห่งชาติ

P

http://www.krukimpbmind.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=538701222

         นับตั้งแต่นั้นก็อล์ฟมีพฤติกรรมส่อแววเป็นเด็กดีขึ้นทุกวัน และเป็นผู้นำมากขึ้น วันหนึ่งของกิจกรรมกลุ่มก็อล์ฟเดินออกไปจับไมค์ร้องเพลงให้เพื่อน ๆและครูฟังและทึ่งกันทั้งโรงเรียน  ก็อล์ฟบอกว่ามีแรงบันดาลใจมาจากคุณบี้ และจับไมค์พูดหน้าเสาธงมาเรื่อย ๆ จนถึงวันนี้ 

       ตอนเย็นฉันรอหาโอกาสสนทนากับก็อล์ฟ  ได้รับคำตอบว่า "ตอนแรก ๆ พูดไม่ดี ประหม่า คิดว่าจะพูดอะไรก็ลืมไปบ้าง  ต่อมาได้ฝึกหน้ากระจกตามที่ครูได้แนะนำ  โดยบันทึกเรื่องที่จะพูดใส่กระดาษไว้ ก่อนขึ้นพูดทบทวนเล็กน้อยและทำจิตใจให้มีสมาธิโดยกำหนดลมหายใจเข้าออก  จนถึงหายใจลึก ๆ ประมาณ ๑ นาที" 

     การให้โอกาสและฝึกความมั่นใจในการแสดงออกให้แก่เด็กเป็นเรื่องสำคัญ  เพราะธรรมชาติของเด็กทุกคนต้องการที่จะแสดงออก  เมื่อเห็นความสามารถก็จะเป็นหนทางไปสู่การพัฒนาได้ดีขึ้น 

หมายเหตุ  ถ้าหากก็อล์ฟได้มาอ่านบันทึกของครูฉบับนี้  ครูอยากจะบอกให้ก็อล์ฟรู้ว่า "ครูเป็นกำลังใจให้ก็อล์ฟเสมอค่ะ"