สัตว์เลี้ยง เรามักจะผูกพันธ์และคิดถึงยามที่ต้องห่างกันไกล....

ช่วงเวลา...ที่เราต้องออกไป ตจว. ไปทำธุระนู่นนี่ ...หลายๆวัน

แล้วเจ้าสี่ขาตัวแสบที่บ้านอีก ห้า หก ตัวล่ะ...ช่างน่าเป็นห่วงจริงๆนะคะ???


...สำหรับมะนาวหวานก็คงต้องพาเจ้าหมาน้อยจอมซน...ไปฝากเลี้ยงล่ะค่ะ...(อิอิโรงแรมพร้อมอาหารสำหรับหมาน้อยของเรา ก้อ ร้านกรูมมิ่งแถวบ้านที่เขาบริการรับฝากเลี้ยงเจ้าสี่ขาด้วยนี่แหละ ดี่ที่สุดแล้ว)

ส่วนเจ้าเหมียว ห้าตัวที่บ้านก็คงปล่อยให้อยู่ตามลำพังล่ะค่ะ..(ในบ้าน) โดยไม่ลืมเปิดไฟทิ้งไว้ดวงนึง พร้อมทั้งอาหารใส่กาละมังใบย่อมๆ โดยกะปริมาณให้พอดีกับเวลาที่เราจะไป...และไม่ลืมหาน้ำให้เต็มอ่าง กับที่สำหรับอึ-ฉี่ของคุณเหมียวๆทั้งห้าด้วยนะคะ....

เมื่อจะไปก็ต้องแวะพาเจ้าสี่ขาหมาน้อย...ไปฝากที่ร้านก่อน...โดยต้องใช้เวลาร่ำลา อาลัยอาวรณ์ปานว่าจะไม่ได้เจอกันอีกนานโขที่เดียวเชียว...เฮ้อ ก็คนมันมันติดหมาติดแมวนี่คะ...ห่างกันสองสามวันนี่ก็ใจเป็นกังวลต่างๆนาๆล่ะค่ะ

ไหนจะห่วงว่า เค้าจะพามัออกไปเดินเล่นไม๊น้อ??? รึ..เค้าจะพามันไปอึ-ฉี่ตอนไหน??? เพราะอยู่กับเรา เราจะมีเวลาดูแลเค้าแทบตลอกเวลาเลยนี่นา....


คงเป็นธรรมดาของคนที่รักสัตว์เลี้ยงนะคะ...

อย่างมะนาวหวาน บางคนอาจจะว่าเว่อร์ หรือ บ้ารึเปล่า???

เชื่อเถอะค่ะ ยังมีคนที่ "เว่อร์" และ"บ้า" ยิ่งกว่ามะนาวหวานอีกนะคะ...ก็เพราะรักเค้านี่คะ...บางคนก็รักอย่างลูกก็มีค่ะ...ทะนุถนอมดูแลแบบ "VIP" เชียวล่ะ....ก็เป็นความสุขของคนรักสัตว์เลี้ยงล่ะค่ะ...

ยิ่งมีเวลาได้เล่น ได้อาบน้ำให้เค้า ดูแลเค้ามากๆ ยิ่งรักและผูกพันธ์มากขึ้นเรื่อยๆ จนไมอาจจะบอกได้ว่า...จะทำอย่างไร "ถ้าไม่มีเจ้าสี่ขา....อีกต่อไป"

 


ทั้งชีวิต - ลิเดีย บี พีระพัฒน์