นายแรงเป็นคนที่ ทรงพลังมากใช้แรงงานมากในการต้องเดินทางไปเลี้ยงโคในพื้นที่ต่างๆ

      ต่อมาเมื่อพ่อแม่เสียชีวิตลง นายแรงก็ย้ายไปอยู่ที่ "เขาหลักโค" ขยายการเลี้ยงโคไปในพื้นที่ต่างจังหวัด  ทั้งสงขลาและนครศรีธรรมราช นายแรงเป็นคนที่ทรงพลัง ใช้แรงงานมาก ในการเดินทางไปเลี้ยงโคในพื้นที่ต่างๆ จึงต้องการอาหารมากขึ้น  เนื้อสัตว์ที่นายแรงโปรดคือ เนื้อ แลน หรือเหี้ย ทำให้แลน ในพื้นที่เขาหลักโคหายาก 

  นายแรงต้องออกไปหา แลน ถึง เขาปู่ เขาย่า อำเภอศรีบรรพต ซึ่งชาวบ้านเล่าลือกันว่าเป็นที่อยู่ของพญาแลน นายแรงได้เจอพญาแลน ก็ใช้พลังเข้าปลุกปล้ำพญาแลน   แลนหนีออกมาได้  มาถึงทุ่งแห่งหนึ่งในตำบลนาขยาด อำเภอควนขนุน นายแรงก็ขว้างอีโต้มีดประจำไปหมายปลิดชีวิตแลน ที่ ที่มีดนายแรงตกลงไปปัจจุบันคือ"บ้านทุ่งอ้าโต้"นั้นเอง  

   ฝ่ายแลนที่วิ่งหนีนายแรงมาเกิดเป็นร่องน้ำลึกกลายเป็นคลอง"ห้วยแลน" ซึ่งเปลี่ยนมาเป็นคลอง  "ห้วยแยน"ในขณะนี้ ผ่านมาทางทิศเหนือของวัด ลานแซะ วัดพังดาน วัดใหม่โต๊ะขุน  วัดทุ่งขึงหนัง วัดลิงก์หรือวัดศรีธรรมารามนั้นเอง 

   แลนหนีมาหลบซ่อนตัวอยู่ที่ในโพลงหินเขาเมือง นายแรงตามมาใช้จอบขุด  มีหมามาช่วยด้วย  หินบริเวณโพลงเรียกกันว่า "หินหมากัด" และมีก้อนหินขวางปากโพลงอยู่ก้อนหนึ่ง นายแรงใช้จอบเขี่ยหินก้อนนั้นไปตกทางทิศตะวันตกประมาณหนึ่งกิโลเมตร ชาวบ้านเรียกที่ตรงนั้นว่าเขา" นายแรงรุน" ส่วนหินเล็ก หินน้อย รอบๆปากโพลงที่นายแรงเขี่ยกองเอาไว้ เป็นหย่อมๆชื่อ"เขาขี้จอบนายแรง"แล้วนายแรงก็จับพญาแลนได้ก็เอาแลนฟาดกับภูเขาลูกหนึ่งจนมีเลือดกระจายเต็มหน้าผา ชาวบ้านเรียกเขาลูกนั้นว่า "เขาแดง"อยู่ที่ตำบลพญาขัน*อำเภอเมืองใน  ปัจจุบันนี้  

 *ตำบลพญาขัน (โปรดเกล้าฯนายจันทร์ มหาดเล็กเป็นเจ้าเมืองพัทลุง(พศ. 2321-2315)ได้ย้ายเมืองพัทลุงจากบ้านควนมะพร้าวไปตั้งที่บ้านม่วง(ตำบลพญาขัน อำเภอเมืองพัทลุง)