เมื่อไปปฏิบัติราชการนอกสถานที่ กลับมาแล้ว ก็ต้องเขียนรายงานแจ้งให้ได้รับทราบ
ทั้งเรื่องการสัมมนา และ จะทำอะไรต่อไป
แต่สำหรับไปสัมมนาที่หาดใหญ่ ต้องกล่าวถึงเรื่องเดิมๆๆสักเล็กน้อย เพราะ 3 ปีกว่า...บางท่านอาจจะลืมกันไปหมด
*****
คัดมาจากการเขียนรายงานว่า.....เมื่อ สี่ปีที่แล้ว โรงเรียนของเราเข้าสู่การเป็นกลุ่มตัวอย่าง ในวิจัยของ สพฐ. เรื่อง KM
ครูอ้อยเป็นหนึ่งในกรรมการ KM ของโรงเรียน ท่านผอ.ท่านนี้ล่ะ ปลดครูอ้อยกลางอากาศ...
ครูอ้อยจึง เขียนบันทึก...ในโกทูโน อย่างเป็นล่ำเป็นสัน...จนได้รับรางวัล และเป็นวิทยากรรับเชิญไปให้ความรู้เรื่องการเขียนบันทึกบ่อยๆๆครั้ง.....
KM ในโรงเรียน ก็ดำเนินต่อไปด้วยกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ..หลายๆท่าน
จนถึงปลายทาง ได้นำเสนอในงานมหกรรมการจัดการความรู้ภูมิภาค เมื่อเร็วๆๆนี้ที่ผ่านมา
*****
ผู้ทรงคุณวุฒิ เขียนบันทึกลงในบล็อกได้สักระยะหนึ่ง.....และหนึ่งในนั้น เลิกเขียนด้วยไม่ชอบการเขียน หรืออย่างไรไม่ทราบได้.....
จนกระทั่ง เลยมาจนถึง ครูอ้อยได้รับเชิญเป็นวิทยากร ที่หาดใหญ่นี่ล่ะค่ะ...
ดังนั้น ครูอ้อยจึงเขียนรายงานว่า.....คณะครูทุกท่านในโรงเรียนแห่งนี้ มีโอกาสที่จะได้รับเกียรติรับเชิญเป็นวิทยากร เท่าๆๆกับ ครูอ้อย....แต่ท่าน ละเลยโอกาสนี้ไปเอง.....แบบช่วยไม่ได้...
ท่านจะมีความรู้สึก แบบ องุ่นเปรี้ยว มะนาวหวาน ก็เป็นสิทธิของท่าน.....
แต่ องุ่นของครูอ้อยหวานเจี๊ยบเสมอ.....ฮา.....
เรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า.....ข้าวเปลือก ย่อมขยายพันธ์ได้ ในที่ที่เหมาะสม.....
ที่นี่ ไม่โต แต่อาจจะไปงอกงามที่อื่นได้ฉันใด....
ความเพียรพยายามของคนสู้ มีความสำเร็จได้...ฉันนั้น
โอกาส ยาวไกลของท่าน ไขว่คว้ามาให้ได้ บวกเพิ่มด้วยความใส่ใจ มานะ บากบั่น ฝันของท่านก็เป็นจริง