ผมยุ่งมากมายมาหลายวันแล้ว จะขึ้นบันทึกก็สมองตื้อ แถมที่ตั้งใจว่าจะไปร่วมประชุม gotoknow forum 1 ก็ไปไม่ได้เพราะคณะอัยการเขต ๘ มาประชุมที่จังหวัดภูเก็ตเพิ่งทราบเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเพราะเจ้าภาพคือสำนักงานอัยการจังหวัด ส่วนสำนักงานที่ผมอยู่แม้จะอยู่ในระดับสูงกว่าสำนักงานอัยการจังหวัด แต่การประสานงานเขาผ่านสำนักงานอัยการจังหวัด ซึ่งเขาเตรียมงานกันไป เพิ่งได้รับ fax แจ้งกำหนดการ อ้าวประชุมถึงวันที่ ๒๔ พ.ค.เที่ยง เอาน่า...เราเดินทางคืนวันที่ ๒๔ ไปถึงหาดใหญ่เช้าวันที่ ๒๕ พ.ค. เสร็จแล้วอยู่ร่วมงานกลางคืนไม่ได้ ขอตัวเดินทางกลับเพราะจะมีการประชุมวันที่ ๒๖ พ.ค.อีกคณะ คราวนี้อัยการสูงสุด,รองอัยการสูงสุดและผู้ตรวจราชการ มาตรวจราชการและให้นำเสนอผลปฏิบัติการ นึกว่าไม่เป็นไร เรามาถึง ๒๖ เช้าก็เข้าประชุมทัน

            เมื่อวานซืน ขณะกำลังยืนบรรยายให้ผู้สูงวัยรับทราบเรื่องกฎหมายที่ผู้สูงวัยควรรู้ ก็มีโทรศัพท์ดังขึ้น ดูเบอร์ไม่รู้จัก ก็ไม่รับสาย สักพักเบอร์เดิมโทร.มาอีก ก็เลยรับสายและกระซิบบอกว่ากำลังบรรยายอยู่ครับแล้วปิดเครื่อง หลังจากบรรยายเสร็จก็โทร.กลับไป อิอิ ท่านอธิบดีฯนั่นเอง ท่านโทร.มาใช้เบอร์ส่วนตัว เกือบเสร็จแล้วไหมล่ะ...ท่านบอกว่าให้ผมช่วยทำ presentation รายงานผลปฏิบัติการของสำนักงานคดีแรงงานเขต ๘ และให้ผมเป็นผู้นำเสนอ แฮ่ะๆ....ก็ในกำหนดการที่เห็น ผู้นำเสนอเป็นท่านอธิบดีแต่ละฝ่ายทั้งนั้น ผมก็รับปาก แต่ผมจะไปร่วมประชุมที่หาดใหญ่อย่างไรได้ละครับ ท่านอัยการสูงสุด รองอัยการสูงสุดและคณะผู้ตรวจราชการจะเดินทางมาถึง ๒๕ พ.ค....

           คราวนี้แหละครับความเครียดมาเยือน งานเข้า..อิอิ ผมจะนำเสนออย่างไรให้ผู้ใหญ่เข้าใจผลการปฏิบัติราชการของเรา จะนำเสนอเรื่องอะไรที่มันเป็นจุดสนใจ ให้เวลา ๕๐ นาที โชคดีที่นิติกรของผมเก่งขอข้อมูลอะไรก็หามาให้ได้ทันทีทันควัน  ก็เลยเตรียมการนำเสนอสถิติคดี คดีที่ทำเสร็จ คดีที่ค้าง ค้างเพราะอะไร สำนวนที่ค้างเป็นสำนวนประเภทใด คืนสำนวนเท่าไหร่เพราะอะไร ผมเห็นว่าที่น่าสนใจอีกเรื่องก็คือปัญหาในทางปฏิบัติ เรื่องอำนาจหน้าที่ของอธิบดีตามระเบียบ ตามคำสั่งต่างๆ ที่ไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง เช่น อธิบดีมีอำนาจพิจารณาสั่งคดีที่มีทุนทรัพย์ ๒๐ ล้านบาทขึ้นไป แต่ถ้าเป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ก็เป็นอำนาจของอัยการจังหวัด แต่คดีบางคดีแม้จะไม่มีทุนทรัพย์แต่เป็นการต่อสู้ในเรื่องทรัพย์ที่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่จังหวัดเสนอออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง  ฝ่ายเอกชนคัดค้านและขอให้ศาลสั่งห้ามอย่ายุ่งกับให้ศาลสั่งให้เจ้าหน้าที่ที่ดินออกโฉนดที่ดินบริเวณพิพาทให้เขาด้วยเพราะเขาขอออกโฉนดมาตั้งนานแล้วแต่เจ้าพนักงานที่ดินไม่ยอมออกให้เสียที ถ้าเอกชนชนะเท่ากับบริเวณที่พิพาทเอกชนก็ได้ไป ซึ่งเป็นที่ดินชายทะเลมูลค่ามหาศาล แต่เรื่องนี้ไม่อยู่ในอำนาจของอธิบดี ซึ่งเห็นว่ามันน่าจะไม่ถูกต้อง คดีประเภทนี้จะมีทุนทรัพย์หรือไม่มีทุนทรัพย์ก็ควรต้องเสนออธิบดีฯเพื่อพิจารณา เป็นต้น

           คดีที่ว่าผมได้รับมอบหมายให้ไปช่วยอัยการรุ่นน้องว่าความเพราะคดีนี้มีทนายความสี่ท่าน ส่วนฝ่ายจำเลยซึ่งเป็นฝ่ายรัฐมีอัยการไปว่าความอยู่เพียงคนเดียว  ผมต้องรวบรวมพยานหลักฐานเพิ่มเติมและได้ภาพถ่ายทางอากาศตั้งแต่ปี ๒๕๑๐,๒๕๑๘,๒๕๑๙,๒๕๓๘ มาให้ผู้เชี่ยวชาญการอ่านภาพถ่ายทางอากาศของกรมที่ดินวิเคราะห์ตีความ ซึ่งก็ได้ความว่าเป็นที่ดินที่เมื่อปี ๒๕๑๐ ไม่มีร่องรอยการทำประโยชน์เพราะมันเป็นหาดทรายที่น้ำทะเลท่วมถึง ดังนั้นที่ฝ่ายเอกชนอ้างว่าเข้าไปครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินมาก่อน ๒๔๙๗ นั้นโม้ทั้งเพ....

           นอกจากนี้ก็จะเป็นการนำเสนอเรื่องข้อบกพร่องที่ตรวจพบและแนะนำให้อัยการรุ่นน้องเขาแก้ไขให้ถูกต้อง คาดว่าเวลา ๕๐ นาที เป็นเวลาที่พอเหมาะที่จะนำเสนอด้วยสไลด์ ๑๕ ชิ้น แต่ตอนนี้ขอให้นิติกรเขาเก็บข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อความน่าสนใจของการนำเสนอคือ ข้อมูลจำนวนทุนทรัพย์ในคดีที่เรารักษาผลประโยชน์ของรัฐว่า ทั้งปี ๒๕๕๑ สำนักงานอัยการในเขตภาคใต้ตอนบน เราต่อสู้เพื่อรักษาผลประโยชน์ของรัฐเป็นจำนวนทุนทรัพย์ท่าไหร่..น่าสนใจไหมครับ แต่....ตอนนี้ข้อมูลยังมาไม่ถึงมือครับ ค่อยมาเติมทีหลัง นะนะนะ....