สิ่งที่อยากจะบอก...หลังจากจบกิจกรรมสานฝัน
วันที่ 9 พฤษภาคม 2552 หลังจากงานจิตอาสาโกทูโน สานฝันเด็กป่วย เสร็จสิ้น
เรามีบทเรียนมากมาย ที่อยากจะบอกเล่า และเก็บตกเรื่องราวที่ประทับใจของเราเอง
ประทับใจแรก.. น้องพยาบาลแดง กุ้ง เกศ ที่เป็นพยาบาลที่น่ารัก ทำงานเพื่อเด็กป่วยมาตลอด
น้องกุ้ง พิธีกร ร้องเพลงเพราะ
ประทับใจ..น้องพอลล่าและทีมจากกรุงเทพฯ ที่มีน้ำใจสวยงามเหมือนหน้าตา สมแล้วที่อยู่กลุ่มหน้าตาดี
ประทับใจ..น้องมะเดี่ยวและทีม คุณแผ่นดินและทีม ที่มาเป็นแรงกายและแรงใจ ทำให้เรามีกำลังใจมากมาย
ประทับใจ..กลุ่มจิตอาสา blogger ชาวศรีนครินทร์ อาจารย์JJ ไก่ ประกาย ไก่ กัญญา นิ่ม เล็ก กระติก ลดา ที่ทำงานร่วมกัน แบบเรียบง่าย ประชุมครั้งเดียวจบ มองตารู้ใจ เป็นการกิจกรรมที่มีคุณค่าครั้งแรก เราช่วยกันคนละไม้ คนละมือ แบบไม่พบอุปสรรคใดๆๆ
ประทับใจ..blogger แถวบ้านใกล้เรือนเคียง ดร กระปุ๋ม สน Add ที่มาร่วมงานแม้จะมีภาระกิจรัดตัว
ประทับใจ..อาจารย์แอน เมษา อุทัยรัตน์ ที่นำทีม มมส มาแสดงละครหุ่น ฮูปแต้ม เป็นการแสดงครั้งแรก และเด็กๆมองตาแป๋ว อ แอน สังเกตว่า กิจกรรมนี้เด็กๆจะมีสมาธิดูและดูแล้วเข้าใจ
ประทับใจ..ผู้บริหาร พี่ชูศรี คูชัยสิทธิ์ ที่มาให้กำลังใจพวกเรา
ประทับใจอีก คือ เพื่อนๆ g2k ส่งของมาให้แจกเด็กทุกคน
ประทับใจสุดท้าย.. เพื่อนๆ g2k ถึงแม้ตัวไม่ได้มา แต่ส่งแรงใจมาช่วยและเขียนถึงเรา Mr Direct และพี่น้องคนอื่นๆที่มา ลปรร กับพวกเราที่ได้บอกเล่าเรื่องราวดีดี ผ่านบันทึก..
..............
สิ่งที่เกินจะบรรยาย คือ
-
ความประทับใจทีม blogger ที่มาร่วมทำความฝันของเด็กป่วย ให้เป็นความจริง
-
เสียงหัวเราะของเด็กยังก้องอยู่ในหัวใจของพวกเรา บ่งบอกถึงความสุขของเด็ก อย่างไม่ต้องประเมินด้วยแบบประเมิน
...........
สิ่งที่จะต้องนำมาปรับครั้งต่อไป คือ
-
เราจะต้องฝากให้สมาชิกที่เขียนบันทึก ใช้คำสำคัญร่วมกันว่า จิตอาสาโกทูโน สานฝันเด็กป่วย
-
บันทึกเราจะได้อยู่เป็นหมวดหมู่
............
สิ่งที่น่าจะทำ คือ
-
นำเที่ยวเมืองขอนแก่นให้กับทีมพอลล่า ที่มาไกล แต่ไม่ได้ชมแหล่งท่องเที่ยวของขอนแก่น
-
พาชมผ้าไหมสวยๆของเรา
..............
โอกาสหน้า.. จะได้ไปชมเมืองเราแน่นอน
โอกาสหน้า.. เราชวนเพื่อนๆมาร่วมกันสานฝันและทำสิ่งดีดีร่วมกันค่ะ
............
แก้ว อุบล จ๋วงพานิช
12 พฤษภาคม 2552
ภาพรอยยิ้ม ตลอดงาน
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะพี่แก้ว...
ดีใจจังเลยที่จะมีครั้งต่อไป...
เห็นด้วค่ะ...ควรจะพาทัวร์ขอนแก่น...
สวัสดีคะพี่แก้ว
ฝากภาพสวย ๆคะ หลานใครคะยิ้มสวยมาก
ผมว่าได้เวลาเปิดโต๊ะคุยเรื่องจิตอาสาบนผืนแผ่นดินที่ราบสูงแบบเต็มสูบกันสักยกแล้วกระมังครับ...
ผมพร้อมทุ่มสุดตัว ขันอาสานำผลพรรคจิตอาสาในรั้วมหาวิทยาลัยเข้าขับเคลื่อน ร่วมวางแผนระยะยาว และเริ่มเจอกันในหมู่บล็อกเกอร์แถวอีสานเพื่อกำหนดทิศทางกันต่อไป-จะดีหรือเปล่าครับ พี่แก้ว..
ถ้าเป็นไปได้ ผมเองก็จะเสนอแผนรองรับในระดับมหาวิทยาลัย...ไปในตัว ครับ
เรื่องนี้ ยกไปคุยที่สงขลาด้วยก็ดี..
ผมคิดว่า ได้เวลาแล้วครับ-
มีเหตุผลมากมายที่ผมต้องเดินทางไปร่วมงานในครั้งนี้...รู้ดีว่า ไปคราวนี้อาจไม่ได้ลงแรงอะไรมาก แต่เพราะตระหนักเรื่อยมาว่า ในสังคมของเรา เราไม่ควรปล่อยให้คนคิดดี-ทำดี ต้องแบกรับอะไรอย่างเดียวดาย...
.......
ขอบคุณครับ
ขอบคุณค่ะ ขอขอบคุณที่เป็นแรงใจค่ะ
แดง ขอบคุณที่เป็นผู้จุดประกายสานฝันค่ะ
ต้องขอบคุณไก่ อย่างแรง เพราะไก่ เป็นคนที่ประสานและจุดประกายเช่นกัน ทำให้พวกเราสานฝันกันได้ดีมากๆๆ พี่ให้คะแนนเต็ม
การมาของคุณพนัส ทำให้พี่ๆๆๆๆ อุ่นใจมาก
พี่มองสายตาของน้องคนนี้ เห็นสายตาที่เอาจริงเอาจัง พี่ก็สบายใจแล้วค่ะ
พี่ขอยกให้คนหนุ่มไฟแรง คิด คิดๆๆๆ
แล้วพี่ๆจะสานฝันแน่นอนค่ะ
จ๊าบๆๆ ถือว่าเป็นคำชมกลุ่มพี่ๆก็แล้วกันนะคะ...น้องมะเดี่ยว
เรียน ท่านพี่แก้ว เรามารวมพลอีกครั้ง วางแผนกิจกรรมคราวต่อไปร่วมกันดีใหมครับ
สวัสดีค่ะพี่แก้ว...
ระลึกถึงนะคะ...จะมาชวนคิดชวนคุยน่ะค่ะว่า ปีนี้หากว่าพี่แก้วได้ไปงาน R2R พี่แก้ว...อยากให้เป็นรูปแบบเช่นใดที่จะได้ทั้งความสุข ความประทับใจ ไม่เครียดและขณะเดียวกันได้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน ลองบอกเล่าความคิดความฝันให้ฟังหน่อยค่ะ
ขอบพระคุณค่ะ
กะปุ๋ม
ว้า...ลืมทำ link ใส่ค่ะ
http://gotoknow.org/blog/kapoomr2r/260970
ขอบคุณค่ะ
^__^
ดีค่ะท่านอาจารย์ blogger มมส และอื่นๆก็สนใจว่า แถบอิสานน่าจะเป็นเจ้าภาพจิตอาสาโกทูโนในปีนี้ค่ะ
สวัสดีตอนเย็นค่ะ
ทานข้าวหรือยังคะ
มา "เก็บตก" จิตอาสาสานฝันเด็กป่วยครับ...
และมาฟังจิตอาสาอีสานปรึกษาถึงโครงการครั้งต่อไปกันครับ...
พี่แก้ว อยากจัดแบบผ่อนคลายมากๆค่ะ โดยให้คนที่ได้รับรางวัลอยู่ ณ จุดที่จัดไว้ แล้วใครอยากเข้ามาร่วมพูดคุยด้วยก็เข้ามา นั่งล้อมวงคุยกัน อาจมีกำหนดเวลาเหมือนนำเสนอ poster presentation เพราะถ้าไม่กำหนดเวลาอาจทำให้ผู้นำเสนอไปร่วมกิจกรรมอื่นๆไม่ได้
การจัดในปีที่แล้วในส่วนของตติยภูมิ ดูเป็นการจัดแสดงเหมือนออกรายการทีวี ทำให้คนต้องเล่าเรื่อง ไม่ผ่อนคลาย อาจจะเล่าได้ไม่เป็นธรรมชาติ