แม้วันคืนผ่านไปแล้ว..ผ่านไปเล่า

หากความปราถนาแห่งความสุขสงบยังไม่ผ่านไป

มันแวะเวียนเข้ามาสู้ห้วงความคิดแม้กระทั่งเวลากิน เวลานอน

และเวลาที่ฉันซ่อมแซม ฟื้นฟูสุขภาพกาย

ไหนเล่าที่ว่ากายแข็งแรง และจิตใจที่เข้มแข็ง ย่อมนำพาชีวิตให้พบกับความสุข

เหตุแห่งทุกข์เกิดขึ้นได้ทุกเวลา

 

หากชีวิตเรายังวนเวียนอยู่บนโลกแห่งความเป็นจริง

ใยเราไม่เก็บกวาดสิ่งเหล่านั้นออกไปเพื่อให้เกิดความโล่ง กว้าง และสบาย

ชีวิตถูกกำหนดขึ้นเอง หรือใครลิขิต

 

หาก ณ เวลานี้ฉันเป็นผู้กำหนด แม้ใครลิขิตก็ตาม

ฉันกลับรับรู้ว่า ฉันสามารถปล่อยให้ให้ใครลิขิต ได้ลิขิตต่อไป โดยไม่ทุกข์ร้อนใดๆ

ใจฉันว่าง และปล่อยวางไปกับธรรมชาติที่เป็นอยู่

 

ในช่วงเวลานี้ ที่ร่างกายได้ก้าวขาซ้าย สลับขาขวา และวิ่งไปตามลู่วิ่ง เหมือนเฉกเช่นนักกีฬา หากทว่า มันกลับต่างกันที่จุดประสงค์ของการวิ่ง นักวิ่งมินิมาราธอนผู้หนึ่งวิ่งผ่านฉันไปรอบแล้ว รอบเล่า ไม่ต่ำกว่า 5 รอบ ในขณะที่ฉันเพิ่งนับ 1 อย่างช้าๆ และเพลิดเพลินกับการตามรู้

ตามดูการเต้นของหัวใจ

 พร้อมกับการสังเกตอาการปวดที่ไหปลาร้า

ฉันรับรู้ถึงการขยับของไหปลาร้าไปพร้อมๆกับการแกว่งแขนซ้ายขวาที่ดูจะสามัคคีไปกับลีลาการวิ่งที่มั่นคง ไม่สะเปะสะปะไปตามแรงลม หรือแรงเฉียดของใครที่ผ่านไป ๆ เสียงกระทบของกระดูกค่อนข้างดังกรุบ กรุบ ตามลมหายใจ

 และการก้าว 1 2 3 และหายใจออก  1 2 3 และหายใจเข้า สลับกันไป

อาการปวดหัวเข่าซ้ายดูเหมือนไม่ปรากฏออกมาให้รับรู้ในขณะวิ่ง

ต่างกับอาการหัวไหล่และคอที่เมื่อยล้ากลับแสดงออกมาอย่างชัดเจน

ฉันรับรู้และปล่อยวาง มาที่ลมหายใจ พร้อมกับผ่อนความเร็วลง

สังเกตลมหายใจตัวเอง 1 2 3 4 5และ6 หายใจเข้า

อาการไม่ดีเลย ลมหายใจเริ่มรวน

และไม่สามัคคีกับการเคลื่อนของร่างกาย

ฉันสูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆอีกครั้งตั้งสติใหม่

มองกายอีกครั้ง แล้วกำหนดหายใจเข้าเท้าขวา และออกเท้าซ้าย

เมื่อจับจังหวะการเต้นของหัวใจได้แล้ว

จึงบอกตัวเองว่าเร่งอีกนิดเถอะ

เพื่อฝึกให้ปอดรู้จักการหายใจเข้าลึกๆ ยาวๆ

แล้วค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกมา

ลองใหม่ ให้มันไปด้วยกันอย่างไม่ขัดกัน

เมื่อจิตอยู่ที่ลมหายใจ 

ดูเหมือนอาการขัดข้องของไหปลาร้ากลับน้อยลงไป

 และเริ่มมีความพึงพอใจเกิดขึ้น ฉันวางความพึงพอใจลง

และพิจารณาจิตที่เกิดความพึงพอใจต่อ

และเมื่อวิ่งมาได้ในรอบที่ 8 ฉันรับรู้ว่า วันนี้ ฉันทำได้เพียงแค่นี้ ในวันนี้

เสียงกลุ่มนักล่ารางวัลยังคงวิจารณ์ การวิ่งแว่วมา

 ใครคนหนึ่งพยายามวิ่งเลียดฉันมา

เพื่อให่ฉันละจากสมาธิ และพูดเปรยๆขึ้นมาว่า

 "เจ๊ๆ วิ่งแบบเจ๊นี่ ได้ถ้วยสบายๆเลยเลย เจ๊เคยไปแข่งไหม ผมว่าเจ๊วิ่งสบายๆเลย"

ฉันหันไปยิ้ม 

เขายังคงพูดต่อว่า "วิ่งแบบนี้ได้ถ้อยแน่นอน ที่สังขระมีการแข่ง เจ๊รู้ไหม"

ฉันยังคงวิ่งอย่างสบายๆ จิตใจฉันยังอยู่กับการเคลื่อนไหวของร่างกาย

หากหูพลันได้ยิน และโต้ตอบด้วยในใจว่า

ดูหน้าก่อนไอ้หนู ฉันนะรุ่นยายเธอแล้ว ดูสังขารฉันก่อน

ฉันเป็นนักวิ่งที่แข่งกับสังขารตัวเอง ไม่ใช่นักวิ่งมาราธอนอย่างเธอ

 เป้าหมายฉันกับเธอมันสวนทางกัน ฉันกำลังฝึกวิ่งเพื่อกลับบ้านเก่า

และ1 2 3 4 5 และ 6หายใจออก

และ หายใจเข้าช้าๆ ก้าวเท้าขวา หายใจออกยาวๆ ก้าวเท้าซ้าย ก้าวช้าลง ๆๆๆ และหยุดนิ่ง สงบ  นิ่ง ดูเหงือที่ซึมออกมาช้าๆ ค่อยๆไหลออกมา และแผ่เมตตา

ฉันสงบขึ้น สบายๆ กลับบ้านไปรอรับลูก ความสุขอยู่ที่บ้านเรา