โครงการสานฝันเด็กป่วยโรงพยาบาลศรีนครินทร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ที่เป็นความริเริ่มของสมาชิก G2K เริ่มจากคุณน้องแดงบอกว่ามีโครงสานฝันให้น้อง นำมาเสนอในบันทึก เล่าเรื่องราวของเด็กป่วยมะเร็งแล้วฝันว่าอยากได้อะไร อยากทำอะไร  

        น้องแดงบอกว่าเมื่อจัดกิจกรรมให้เด็ก ๆ เด็ก ๆ ชอบมาก แต่ตอนนี้การจัดกิจกรรมให้น้อง ยังขาดทีมและปัจจัยอีกหลายอย่าง ซึ่งเด็กป่วยมีความฝันมากมาย ลำพังน้อง ๆในหอผู้ป่วย 3 ง คงจะจัดกิจกรรมและทำฝันให้น้องเป็นความจริง ไม่ได้หมดทุกคน

        น้องพอลล่า เห็นบันทึกของน้องแดง ติดต่อกลับมาหาไก่ประกาย บอกอยากทำกิจกรรม อยากนำของไปให้น้อง แต่จะต้องรอก่อน วันหยุดหลายวัน นัดกันแต่มีน้องน้ำข้าวที่อาการไม่สู้ดี  พอลล่าเลยโทรหาคุณมะเดี่ยว สายลม ให้สานฝันให้น้องก่อน

        คุณสายลมมีความคิดต่อมาว่าเราน่าจะจัดโครงการสานฝันให้น้องร่วมกัน ไก่ประกายรับเป็นผู้ประสานงานกับทีมกรุงเทพ  ทีมคุณสายลมและเราได้มีโอกาสไปเล่าเรื่องนี้ที่บ้านพ่อครูบา เมื่อวันที่ 26 เมษายน 52 ที่ผ่านมา  

        Blogger ศรีนครินทร์จึงได้ติดต่อกันและประชุมวางแผนงาน จนได้มีกิจกรรมสานฝันให้เด็กป่วยโรงพยาบาลศรีนครินทร์ ในวันที่ 9 พ.ค. 52  

       รายละเอียดโครงการ กิจกรรม การประชาสัมพันธ์ต่าง ๆ ดูได้จากบันทึกของคุณสายลม คุณไก่กัญญา

       ประกาย ขอขอบคุณทุกๆ ท่านที่มีน้ำใจให้กับเด็ก ๆ นะคะ ทีมขอนแก่น blogger รพ.ศรีนครินทร์ ที่ร่วมด้วยช่วยกันแข็งขันทั้งแรงกาย แรงใจ กำลังทรัพย์ ช่วยกันต้อนรับน้อง ๆจากกรุงเทพ จากร้อยเอ็ด จากสารคาม  

       ในฐานะผู้ประสานงานโครงการขอนำภาพของต่าง ๆ ที่ได้รับจากท่าน ภาพบางภาพท่านของขวัญที่นำมาอาจจะไม่ได้ถ่ายไว้ครบทุกท่านนะคะ กำลังตามเก็บภาพจากสมาชิก

                     สิ่งของมากมายแทนน้ำใจที่ท่านมอบให้กับเด็กป่วย

        คุณมะเดี่ยว สายลม จากร้อยเอ็ด หนุ่ม ออมสิน  และคุณแบ็งค์  มนต์สรรพ์ ทรงแสง  หนุ่ม กทช. จากกรุงเทพกำลังเตรียมจัดของ และดูกันว่ามีอะไร ในกล่องพัศดุของคุณศิลาที่ฝากของมาให้เป็นชุดคิตตี้ ของขวัญน่ารัก ๆ มาก ๆ

       พี่ครูคิมที่ใจดีมีความตั้งใจ ทุกอย่างทำเองจัดหาเองกับมือ ใส่ใจใส่ความรักฝากมาลังใหญ่ มีตุ๊กตา เสื้อผ้าเด็ก ๆ สัมผัสได้ถึงความตั้งใจ พี่คิมขายังมีบางตัวที่ไม่แห้งนะคะ แต่เด็กชอบตัวที่ไม่แห้งนะคะ มาจับแล้วจับอีก

       ตุ๊กตามตัวนี้สวยมากคะ  ขอโทษนะคะ ประกายจำไม่ได้ว่าใครฝากมาแต่เจ้าของคงจะจำได้นะคะ  ช่วยบอกด้วยนะคะ

        น้องพอลล่านำตุ๊กตาตัวใหญ่ ๆ มาด้วยตัวเอง คุณสายลมนำสิ่งของ ตุ๊กตา ออมสิน ของเล่น เครื่องประดับ ที่เพื่อน ๆ คุณสายลมฝากมา อ้อมีเสื้อผ้าเด้กผู้หญิง ผู้ชายสวย ๆ มาด้วยคะ

       

        นักศึกษาและอาจารย์วิทยาราชมงคล เพื่อนคุณสายลม  มาพร้อมตุ๊กตาตัวใหญ่สวย ๆ และกองทุนบริจาคให้น้อง

        พี่แก้วเชิญ ดร.กะปุ๋ม ประกายเชิญอาจารย์เจเจ  แต่ขอโทษคะลืมบอกว่าอาคาร สว.19 ชั้น อาจารย์ไปตึกเดิม ไม่เห็นใคร 

       โอกาสนี้อาจารย์มาถึงประกาย เลยขออนุญาตมอบของที่ระลึกให้อาจารย์ ทั้งสองท่าน เป็นกระเป๋าที่อาจารย์พนัสนำมามอบให้สมาชิก พร้อมกับทำหน้าตาที่สงสาร อาจารย์ขา ของที่ระลึกคะ แต่ขอแลกกับกองทุนจากอาจารย์ได้ไหมคะ อาจารย์ไม่รอช้าสบทบกองทุนสานฝันให้น้อง ๆ ทันที

       งานนี้ที่เรามีกองทุน เกิดจากแนวคิดของอาจารย์พนัส  ที่นำกระเป๋าพื้นเมืองมาให้  และคุณสายลมมากระซิบบอกว่า พี่ไก่ทำหน้าที่เปลี่ยนกระเป๋าใส่ของ ใส่โทรศัพท์ ที่อาจารย์พนัสนำมามอบให้เป็นกองทุนไว้จัดกิจกรรมสานฝันให้น้อง ๆต่อไปได้ไหมครับ

       ประกายรับของมาถือไว้พร้อมกับมองหาสมาชิก แขกที่มาร่วมงาน ว่าท่านใดพอที่จะช่วยเราได้บ้าง  ร่วมด้วยช่วยกัน เหมือนกองผ้าป่า  ไม่ผิดหวังคะ ทุกท่านที่ประกายไปมอบของที่ระลึก ท่านก็จะไม่รอช้า มอบกองทุนให้ทันที 

       ยังมีภาพอีกหลายท่านนะคะ ที่มอบกองทุนให้ จะขอนุญาตนำมาเพิ่มอีกครั้ง

 

 

        ตุ๊กตาหมี ตุ๊กตาหมา  ตุ๊กตาอีกหลายตัว blogger ศรีนครินทร์ ที่ทราบข่าวก็จะทะยอยถือมามอบให้ และอีกหลายๆ ตัวน้องแตม ฝากมาให้น้อง ของเล่นเด็ก ๆ อาจารย์พนัสและทีมงาน รวมทั้งทีมจากสารคาม น้องแอน ถือมาร่วมงาน 

 

         ของขวัญทุกชิ้นมีค่าและน้ำใจมากมายที่นำมาเติมความฝันให้กับเด็กป่วยโรคมะเร็ง เด็กป่วยเรื้อรัง ที่กำลังรอคอยอย่างทุกทรมาน  เข้าออกโรงพยาบาลมารับการรักษาด้วยยาเคมีบำบัด หนูจะหายไหม หรือเมื่อไหร่หนูจะจากอ้อมอกที่อบอุ่นของพ่อแม่ ครอบครัวอันเป็นที่รักของหนู ด้วยโรคร้ายที่หนูเผชิญอยู่ 

         สมาชิก G2K ได้เติมความฝันให้กับน้อง เหล่านี้ เห็นน้องและผู้ปกครองมีความสุข หน้ายิ้มแย้ม แม้จะช่วงระยะเวลาที่สั้นๆ ทีมงานจิตอาสา gotoknow ทุกคน ก็พอใจมีความสุขมาก 

         ขอบคุณทุกท่าน ที่มีส่วนร่วม ในครั้งนี้และสมาชิก G2K ทุกท่านสามารถร่วมสานฝันให้เด็กป่วยได้ต่อไป นะคะ โครงการนี้จะยังไม่จบ ทุกคนที่มาร่วมงานบอกว่าน่าจะมีการต่อยอดและรวมกลุ่มกันอีกต่อไป

         บทเรียนในการทำงานครั้งนี้ ได้อิ่มบุญมีความสุข ได้มิตรภาพที่ดี ๆ ได้รู้จักกันถึงแม้ว่าเราจะอยู่ไกลกัน ไม่เคยเห็นกันแต่เมื่อมาพบกันแล้วเหมือนกันกับว่าเป็นพี่น้องกันจริง  ทั้งยังได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงานกันต่อในระหว่างการทานข้าวเที่ยง ข้าวเย็น มีกิจกรรมที่ดี ๆ ร่วมกัน

มีมากมายหลายบันทึกนะคะที่สมาชิกได้มาร่วมงานแล้วบันทึกความรู้สึกไว้ http://gotoknow.org/blog/pandin/260235