บันทึกนี้เป็นบันทึกทบทวน "ชีวิต" ของตัวเองนะครับ หลังจากตัดสินใจเปลี่ยนแปลงการทำงานมาครบหนึ่งปีกับการทำงานสองที่และสองบทบาทที่ได้รับครับ...
ตอนเรียนจบปริญญาตรีมาใหม่ ๆ ก็ได้เริ่มทำงานเป็นวิศวกรซ่อมบำรุง (Maintenance Engineer) ระบบโทรคมนาคมของรถไฟฟ้าครับ ทำงานที่นี่มาเกือบสิบปี จนรู้สึกอิ่มตัวกับการทำงานแบบเดิม ๆ ในหน้าที่รับผิดชอบแบบเดิมมาตลอดสิบปีของการทำงานที่นี่ครับ แต่ดีหน่อยครับว่าในช่วงปีที่ 6 ของการทำงานมีโอกาสเรียนต่อปริญญาโททางด้านจิตวิทยาอุตสาหกรรมครับ...
ในวันที่ 1 เดือนมิถุนายนของปีที่แล้วเป็นวันแรกของการเริ่มงานใหม่ หลังจากการตัดสินใจว่า ชีวิตของเราควรมีการ "เปลื่ยนแปลง" อะไรบ้างกับการทำงานที่ใหม่ ๆ ในบทบาทความรับผิดชอบใหม่ ๆ ครับ กับการมารับบทบาทผู้จัดการฝ่ายบริการ (Service Manager) ของบริษัทแห่งหนึ่ง ที่ให้บริการระบบไอทีแก่การประปานครหลวงครับ...
ผู้จัดการมือใหม่ที่มีเพียงความมั่นใจและความรู้ แต่ไม่มีประสบการณ์การทำงานด้านการบริหารมาเลย กับการมาทำงานในตำแหน่งหน้าที่ที่มีคนเคยรับผิดชอบตรงนี้มาแล้วก่อนหน้าถึง 3 คน แต่ไม่มีใครเคยอยู่ครบหนึ่งเดือนเลยสักคน...
สำหรับงานที่นี่ถือเป็นงานที่ท้าทายสำหรับผมมาก ๆ ครับ กับบทบาทที่เวทีแห่งนี้ไม่มีพี่เลี้ยงครับผม ความคาดหวังของที่นี่จากผมคือความเป็นมืออาชีพไม่ใช้ผู้จัดการมือใหม่ครับ และความรู้สึกแรกของการทำงานที่นี่สำหรับผมแล้ว แค่ผมสามารถทำงานที่นี่อยู่ครบหนึ่งเดือนก็ถือว่าประสบความสำเร็จมากแล้วครับ...
แต่ด้วยความอดทนและความรู้ที่ได้เรียนมาก็ทำให้ผมสามารถฟันฝ่าอุปสรรคต่าง ๆ ในการทำงานมาได้ถึง 6 เดือนครับ ก่อนที่ผมจะตัดสินใจที่จะ "เปลี่ยนแปลง" ชีวิตการทำงานของผมอีกครั้ง กับการทำงานที่ใหม่และลักษณะงานใหม่ที่ผมก็ไม่เคยทำและไม่มีประสบการณ์ทางด้านนี้มาเลยครับ...
งานในบทบาทความรับผิดชอบใหม่ของผมคือ "HR Consulting & Project Coordinator" ครับ เป็นงานที่ตรงกับความรู้ที่ผมเรียนมาตอนปริญญาโทครับ แต่ไม่เกี่ยวข้องกับประสบการณ์การทำงานเกือบ 10 ปี ของผมเลย ถือว่าเป็นบทบาทหน้าที่ที่ท้าทายสำหรับผมอีกบทบาทหนึ่งเลยครับ...
ซึ่งงานนี้เป็นงานโปรเจ็คครับ มีระยะเวลาในการทำงาน 6 เดือน ด้วยความเชื่อมั่นในตัวเองและความรู้ที่มี ก็เลยตั้งใจครับว่า แม้งานนี้เราจะไม่เคยทำไม่มีประสบการณ์มาก่อน แต่ในเมื่อมีคนให้โอกาสเราเราก็ต้องทำมันอย่างเต็มที่และเต็มกำลังความสามารถครับ จนในที่สุดเราก็ทำงานชิ้นนี้เสร็จลุล่วงไปได้ด้วยนี้ แม้จะมีเหนื่อยและท้อบ้างในบางครั้ง...
ตลอดหนึ่งปีกับสองบทบาทหน้าที่ที่ได้รับ ทำให้ผมเกิดการเรียนรู้หลาย ๆ อย่างเลยครับ และจากประสบการณ์การเรียนรู้ที่ได้รับ ทำให้ผมเชื่อมั่นอย่างหนึ่งครับว่า แม้เราจะไม่เคยมีประสบการณ์การทำงานมาก่อน แต่หากเรามีความเชื่อมั่นและมีความตั้งใจจริงที่จะทำมันให้ได้แล้ว แม้งานมันจะยากและหนักแค่ไหนมันก็ไม่เกินความพยายามของคนเรานะครับ...
สวัสดีค่ะ คุณ Mr.Direct
อ่าน blog นี้แล้วโดนใจมากๆๆๆ เลยค่ะ
แม่นีโอเคยถึงจุดเปลี่ยนชีวิตการทำงานเช่นกันค่ะ
ยังจำความรู้สึกของวันนั้นได้ดี
ตอนนั้นจะเปลี่ยนงานยังรู้สึกกล้าๆกลัวๆ แม้จะทำงานที่ สวทช. ที่เดิม (แต่ย้ายฝ่าย) แต่ด้วยความที่อิ่มตัวกับงานมากๆ รวมระยะเวลาที่ทำงานมาก็ 10 ปีเต็ม โห..นานจริงๆ เลยคิดว่าเราต้องหาประสบการณ์ใหม่แล้วหล่ะ
มาถึงตอนนี้ 4 ปีที่ทำงานในฝ่ายใหม่ รู้สึกเราสนุกกับงาน แม้จะเหนื่อยและท้อเป็นครั้งคราว แต่คิดเสมอว่ายังไงเราก็ยังต้องเรียนรู้เรื่องใหม่ๆ อยู่ตลอดเวลาค่ะ
ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ
สวัสดีค่ะ...
มนุษย์เรากว่าจะก้าวออกจากความกลัว...แต่ละอย่างที่ไปยึดไว้นั่นน่ะ ยาก...แต่สำหรับการเรียนรู้และการก้าวเดิน เราก็ต้องก้าว...เท่านั้นเอง
ทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาและผ่านไปนั่นดีเสมอ
และที่สำคัญ ณ ปัจจุบันขณะนี่ช่างวิเศษ เพราะทำให้เรามองเห็นปรากฏการณ์ต่างๆ ได้ชัดเจนและลึกซึ้งขึ้นอย่างที่ไม่ "หลง" ทางค่ะ
(^____^)
สวัสดีค่ะคุณ Mr.Direct
แม้เราจะไม่เคยมีประสบการณ์การทำงานมาก่อน แต่หากเรามีความเชื่อมั่นและมีความตั้งใจจริงที่จะทำมันให้ได้แล้ว แม้งานมันจะยากและหนักแค่ไหนมันก็ไม่เกินความพยายามของคนเรานะครับ...
หนึ่งปีกับสองบทบาทหน้าที่ คิดว่าปีต่อไปนี้ (หนึ่งปีก็ยาวนานค่ะ กลัวเถียง ^^) คงเพิ่มอีกหนึ่งหน้าที่ด้วยนะคะ คือถ่ายทอดประสบการณ์บริหารงานไว้เป็นความรู้ที่จับต้อง ต่อยอดได้ค่ะ ถึงไม่มีพี่เลี้ยงก็เป็นพี่เลี้ยงให้ได้ก็แล้วกันนะคะ
สวัสดีค่ะ
เป็นบันทึกที่มีคุณค่าล้นเหลือครับ อ่านแล้วมีกำลังใจในการก้าวเดินต่อไปอีกมากโขเลยครับบัง ดูแลสุขภาพด้วยนะครับบัง
เพิ่งอ่านหนังสือ ผู้บรรลุช่วยเหลือเจือจุน จบ ค่ะ มีประโยคคติธรรมแม่ชีแก้ว คือ
ไม่ทำไม่เป็น ไม่เห็นไม่รู้
นั่นคือประสบการณ์ที่เราจะนำไปใช้ประโยชน์ได้ค่ะ
เป็นกำลังใจนะคะ
ครับ...คุณแม่นีโอ
โอกาสแห่งการเปลี่ยนแปลงทำให้เราได้เรียนรู้อะไรมากมายนะครับ...
ที่สำคัญทำให้เราค้นพบอะไรในตัวเรามากขึ้นด้วยนะครับ...
เป็นกำลังใจให้เช่นกันครับผม...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ...คุณกะปุ๋ม
การนำพาตัวเราออกมาจาก "ความกลัว" เพื่อการก้าวไปข้างหน้า...
ถือเป็นการเรียนรู้ "ชีวิต" ที่ "คุ้มค่า" และ "คู่ควร" นะครับ...
ขอบคุณครับผม...
ครับ...พี่สีตะวัน
งานหนักไม่เคยฆ่าคน แต่งานหนักสร้าง "คน" ให้เป็น "คน" นะครับ...
และที่สำคัญงานหนักทำให้เราได้เรียนรู้ภายในตัวเรามากขึ้นด้วยนะครับ...
มีความสุขเช่นกันครับผม...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ...พี่อรวรรณ
ความเชื่อมั่นในตัวเราบวกกับความเชื่อมั่นในสิ่งที่เราตั้งใจทำ...
มันเป็นสองพลังบวกที่ผลักดันให้เราสำเร็จได้โดยไม่ยากนักนะครับ...
ขอบคุณมากครับผม...
ครับ...พี่ดาว
ปีต่อไปนี้มีบทบาทใหม่ให้ได้แสดงอีกครับ ซึ่งก็เป็นอีกหนึ่งความท้าทายทีเดียวครับ...
ส่วนการถ่ายทอดประสบการณ์การบริหาร เวทีโกทูโนว์แห่งนี้มีพี่เลี้ยงมากมายนะครับ...
ขอบคุณครับผม...
ครับ...พี่คิม
เรามักจะต้องประสบกับการเปลี่ยนแปลงในทุก ๆ ช่วงของชีวิตนะครับ...
เป็นกำลังใจให้เช่นกันครับผม...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ...เด๊ะเสียงเล็ก ๆ
กำลังใจในการก้าวเดินต่อไป นอกจากกำลังใจตัวเราแล้ว กำลังใจจากคนรอบข้างก็สำคัญเช่นกันนะครับ...
ดูแลสุขภาพเช่นกันครับผม...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ...พี่ใบบุญ
ขอบคุณนะครับสำหรับกำลังใจและคติธรรมของแม่ชีแก้วที่นำมาฝากกันครับ...
"ไม่ทำไม่เป็น ไม่เห็นไม่รู้"
ขอบคุณมากครับ...
สวัสดีค่ะ คุณไดเร็ค เข้ามาอ่านบล๊อกคุณแล้วสบายใจค่ะ เห็นด้วยค่ะ ไม่มีอะไรที่ได้มาง่ายๆ ต้องลองและเรียนรู้
เคยมีประสบการณ์ค่ะ เรียนจบมา แต่พออยู่ต่างประเทศ พูดภาษาเค้าไม่ได้ ถึงจะพูดได้ แต่ โต้ตอบไม่ได้ดี เค้าก็ไม่รับ แต่อยากทำงาน และต้องทำงานค่ะ เพราะเลี้ยงลูกคนเดียว งานที่ทำ ก็ไม่ใช่ที่เรียนมา แต่ก็ ได้ลองพยายามทำให้ดีที่สุดค่ะ และก็ทำได้ ชีวิตคือการเรียนรู้จริงๆนะคะ ส่วนที่เรียนในมหาวิทยาลัยนั่นคือความรู้ แต่ส่วนที่ต้องเรียนและนำมาใช้กับชีวิตจริง ก็เป็นการเรียนรู้เหมือนกันค่ะ เรียนรู้ที่จะอยู่รอด
สวัสดีครับ :)
Vibration บางอย่างที่รับรู้ได้เป็นสื่อสารจากภายในจนรู้สึกนะครับ...จึงต้องมาที่บันทึกนี้
การทำงานที่หลากหลายเป็นการเรียนรู้ และโชคดีที่ได้ทำงานหลากหลาย เติบโตทั้งทักษะใหม่ เติบโตทั้งจิตใจ
ผมเองก็ผ่านจากความแตกต่างมาเยอะพอสมควร และเมื่อทบทวนในเวลาที่ผ่านไปแล้ว นับว่าตัวเองโชคดีมากที่ได้โอกาสนั้นครับ
ต่อจากนี้ ก็คงมีงานอีกงานที่เป็นหน้าที่หนึ่งที่เรารักและศรัทธา มีพลังใจในการเดินทางไปข้างหน้า
เตรียมทั้งกายและใจให้พร้อมนะ ให้กำลังใจครับ
ขอบคุณครับ :)
ชีวิตกับการเปลี่ยนแปลงเป็นของคู่กันนะค่ะ
ครับ...คุณ apinya
การทำงานต้องใช้ทั้งความรู้ที่เรียนมาและความรู้ที่เราแสวงหาเพิ่มเติมบวกกับการเรียนรู้ด้วยตัวเองนะครับ...
ยิ่งการทำงานในต่างแดน ยิ่งต้องใช้ความสามารถและพยายามมากกว่าอีกเท่าตัวนะครับ...
เป็นกำลังใจให้นะครับ...
ขอบคุณครับผม...