เคยอ่านแต่ในบันทึกของblogger หลายท่านว่าไปบ้านพ่อครู ไปเรียนรู้ ไปทำกิจกรรมร่วมกัน ได้ยินข่าวว่ามีแต่สุดยอดของปราชญ์ ที่มาแบ่งปัน

     จนเกิดความสงสัย ทำไมทุกคนอยากไปบ้านพ่อ  อยู่ไกลแค่ไหนก็มา เดินทางกันมาบ้านพ่ออย่างมีความสุขและได้รับสิ่งดี ๆกลับไป  ยกตัวอย่าง หมอเจ๊ พี่คิม

     ต้องหาคำตอบให้ได้  เมื่ออาจารย์ขจิตชวนให้ไปบ้านพ่อครูหลายเดือนแล้วคะบอกว่าจะมีทีมแพทย์ พยาบาล นักศึกษาแพทย์มาจากชลบุรี  เตรียมตัวชวนน้องลดา พี่แก้ว ทำตัวให้ว่าง วางแผนการเดินทางกันไปรถใคร แล้วจะชวนใครไปอีกบ้าง  คิดว่าน้องที่มีแนวคิด อุมดมการณ์ ชอบเหมือนกัน ไปด้วยกัน แล้วฝากพี่แก้วชวนพี่ไก่กัญญา

      ขอสารภาพตามตรงว่ายังไม่กล้าชวนน้องคนอื่นไปร่วมด้วย เพราะยังไม่เคยเห็นกิจกรรม เลยไม่ได้แจ้งให้น้องคนอื่นขอเวร ทำตัวให้ว่างไว้  มาชวนจ้อ ๆ ช่วงสงกรานต์ น้องแดงและน้องกระติกเลยแลกเวรไม่ได้ 

     ขอโทษน้องในใจและคิดมาก่อนเดินทางน้องมาด้วยก็ดีจะได้เรียนรู้ไปด้วยกัน มีกันหลายคนช่วยกันเก็บรายละเอียด คนละเล็กคนละน้อย ไปเล่าสู่กันฟัง น้องกระติกฝากกอดทุก ๆคน

      แต่เมื่อเดินทางมาแล้วเกิดปัญหา อุปสรรคในระหว่างการเดินทาง ดีเหมือนกัน น้องไม่ได้มาด้วย ถ้าน้องมาด้วยจะลำบาก หรือได้รับอันตราย เนื่องจากรถยนต์ ที่คุณลดา พาไปบ้านพ่อ เกิดมีหนุ่มน้อยลูกหลานและผู้ติดตามนักการเมือง ฝากรอยรักไว้ให้ ชนโครมเข้าที่ท้ายรถที่บริเวณสถานีไฟฟ้าส่วนภูมิภาคอำเภอบ้านไผ่  ไฟท้าย กันชนด้านขวา กรอบยางอะไหล่ เสียหาย แต่โชคดีคะไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ  กว่าจะได้เดินทางกันต่อไป ใช้ระยะเวลาในการรอจัดการเรื่องราวต่างๆ จนเกือบเที่ยง ยังดำเนินการตกลงเรื่องต่าง ๆ ไม่ได้ ทำอย่างไร จะได้ไปบ้านพ่อ คู่กรณีจะนำรถไปส่งบ้านพ่อ นายสั่งไว้

       พี่แก้วเริ่มถอดใจ กระชิบ บอกว่าเรากลับขอนแก่นเถอะ คิดในใจ พี่แก้วกล้บ ขอนแก่นก็ให้พี่แก้วกลับ แต่ประกายยืนยันจะต้องหาทางเดินทางต่อให้ได้ ตัดสินใจโทรหนุ่มมาช่วย

       น้องลดายังบอกว่า พี่ ๆเดินทางไปก่อน ดาจะอยู่จัดเรื่องราวให้เสร็จ บอกไม่ได้ มาด้วยกันไปด้วยกัน พี่จะต้องพาน้องจัดการเรื่องราวให้ได้ เพราะมีประสบการณ์การเกิดอุบัติเหตุมาแล้ว เมื่อได้ใบเคลมประกันจากบริษัท ทุกอย่างก็จะจบ จะเดินทางต่อได้ เพียงแต่ว่าจะใช้รถคันไหน เพราะไฟท้ายแตกแล้ว จะได้กอดพ่อครูไหมน้อ

 

        หนุ่มที่แสนดีบอกว่าให้รอก่อน กำลังจะเดินทางไปหา ทุกอย่างจะเรียบร้อย   หนุมที่แสนดียังไม่เคยเห็นและพบหน้ากันมาก่อน พี่แก้วถามว่าใคร ไก่เคยเจอหรือยัง ไม่เคยเห็นน้องคะ แต่มั่นใจว่าน้องช่วยได้แน่ เพราะน้องได้คุยกับน้องทางโทรสํพท์ และติดต่อกันไว้แล้วเรื่องไปบ้านพ่อครู น้องติดประชุมกับผู้บริหารอยู่ เพียงแต่ว่าตอนนี้น้องอยู่ไหน พอบอกพี่แก้วว่าน้องอยู่ขอนแก่นกำลังจะเดินทางมาหาพวกเรา รอยยิ้มเริ่มมา กำลังใจเริ่มมา ไปถึงบ้านพ่อแน่นอน เพียงแต่จะถึงตอนไหน ไม่หลงทางอีกแล้ว ทายว่าใครเอ๋ย  

        พวกเราได้ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน ปลอบใจกัน ห่วงน้องลดา กลัวจะคิดมาก กลัวหลาย ๆ อย่าง แต่น้องสติดีมาก เราได้กัลยามิตรที่ดี ๆช่วยเหลือ เพื่อนน้องลดาที่ศูนย์ Toyota  ช่วยดูรถและตรวจสอบใบเคลมประกันให้ว่าถูกต้อง ครบถ้วน

      

       พอบ่ายทุกอย่างเรียบร้อย จึงได้เดินทางไปบ้านพ่อ ได้อย่างใจหายใจคว่ำ ไปถึงแล้วไม่ผิดหวังคะ อบอุ่น ประทับใจ มีความสุขมาก ได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ที่ยังไม่เคยสัมผัสมาก่อน ได้แนวคิดอีกหลายอย่าง มากมาย ขอขอบคุณพ่อครู แม่หวี ที่ให้การต้อนรับ และทีมจากชลบุรี หมอเจ๊ อาจารย์ Handy  ป้าจุ๋ม พี่ปิ๋ว น้อง ๆอีกกลายคนที่ช่วยเหลือให้การต้อนรับ เลี้ยงอาหารที่อร่อยและมีคุณค่ามากมายจนอ้วนกลับมา

 

       จะทะยอยนำมาเล่าให้ฟังต่อไปนะคะพร้อมรูปภาพที่ประทับใจ ดูภาพจากพี่แก้วไปก่อนนะคะ

จากบันทึกนี้คะ http://gotoknow.org/blog/cancernurse