ครั้งแรกที่ได้พบน้องวิ  จำได้ประทับใจน้องวิชวนคุยและถามว่าบ้านอยู่ที่ไหน มาอย่างไร ตอนนั้นยังไม่ทราบว่าน้องชื่ออะไร  จากการที่ไม่ถามไถ่กันเลย  ว่าเป็นใครมาจากไหน  แต่ก็ได้รู้ไปอย่างไม่ต้องเล่า ไม่ต้องถาม น้องวิน่ารักมีสเน่ห์ที่คล้ายคลึงกับน้องพรรณาคือไม่ติดตามก้าวก่ายหน้าที่ของสามี มีลูกชายลูกสาวที่น่ารัก วัยกำลังซน น้องวิมีความเป็นกันเอง

น้องเอก น้องวิ

ที่ร้านอาหารริมแม่น้ำแคว

          ตอนเย็นของวันสุดท้าย  เห็นน้องวิกระโดด  ฉันคิดว่าน้องวิออกกำลังกาย ที่ไหนได้ช่างภาพบอกให้น้องวิกระโดหลาย ๆครั้งจนกว่าจะได้ท่างาม ๆ  พี่ต้อยชวนให้ลงว่ายน้ำด้วยกัน ฉันเอามือจุ่มดูน้ำอุ่นน่าลงมาก  แต่เสียดายไม่มีชุดว่ายน้ำ พี่ครูต้อยให้ไปนุ่งกางเกงขาสั้น  แต่คิดดูอีกทีกลัวแขกอื่นมาพบเข้าจึงไม่ลงสระ 

         น้องวิหันมาชวนให้ถ่ายรูปด้วยกัน  ยืนกอดกัน นั่งกอดกัน เดินทำท่าอยู่กับที่  ก็แล้วช่างภาพไม่พอใจ  บอกให้เราสองคนวิ่งแล้วกระโดด  กระโดดแล้ว กระโดดอีก  กระโดดจนเหนื่อย 

       เมื่อถึงเวลากลางคืนเราสองคนร้องเพลงจะไม่ยอมร้องเพลง ในทีสุดน้องวิบอกว่า "พี่คิมร้องเพลงอะไรได้บ้าง วิก็ช่วยร้องเพลงนั้นแหละ" สุดท้ายนี้ขอบอกกับน้องวิว่าสิ่งที่น้องวิต้องการและถามพี่คิมนั้น..เป็นการบ้านที่พี่คิมต้องจัดการส่งไปให้น้องวิอย่างเร็วที่สุดค่ะ