สมัยแรกๆที่รู้จัก GotoKnow ดีใจที่มีพื้นที่สำหรับการถ่ายทอดสิ่งที่ตัวเองได้เรียนรู้มาโดยตรงเอาไว้ เพราะรู้ว่าอะไรที่รู้ ที่คิด ที่เป็นประสบการณ์ตรงติดตัวมากับเราคงจะหดหายไปกับกาลเวลา และชีวิตการงานที่ไม่ได้เกี่ยวได้ข้องกับสิ่งที่ได้เรียนรู้มาระหว่างอยู่ต่างประเทศ เขียนไปเขียนมา ก็เขียนเล่าเรื่องโน้นเรื่องนี้รอบๆตัวเองในห้องแล็บ ทั้งเรื่องงาน แล้วก็เลยไปถึงเรื่องอื่นๆที่เกี่ยวข้องกับชีวิตของเราและคนรอบๆตัว

เมื่อได้เขียนอย่างที่อยากเขียนแล้ว เมื่อมีเวลาก็ได้อ่านสิ่งที่คนอื่นเขียน สมัยแรกๆที่ GotoKnow เพิ่งเริ่มต้นนั้น หน้าแรกที่มีบันทึกใหม่ๆจะเป็นแหล่งทักทาย ใครมีชื่อบันทึกถูกใจ เราก็จะแวะเข้าไปอ่านแวะเข้าไปคุยในเรื่องที่เราอยากคุย ได้รู้จักคนอื่นๆนอกแวดวงงานของตัวเอง มีหลายครั้งหลายคราวที่ได้เชื่อมโยงผู้คนให้รู้จักกัน หลายครั้งหลายคราวที่ได้บันทึกเรื่องราวของคนดีๆที่ได้พบเจอ บันทึกเรื่องราวที่มีค่าซึ่งไปพบเจอ (ไว้พอมีเวลาทีหลังจะหามาลิงค์ไว้ค่ะ)

ทุกครั้งทุกคราวที่พบเจอใครที่มีเรื่องราวที่น่าจะเผยแพร่ หรือถ่ายทอดให้คนอื่นๆได้รับรู้ด้วย จะนึกถึง GotoKnow ยังคงเชื่อเสมอมาว่า พื้นที่แห่งนี้มีทรัพยากรที่มีค่าเพิ่มขึ้นทุกๆวัน ทุกๆบล็อก ทุกๆบันทึกจากสมาชิกทุกๆคนคือ สมบัติแห่งชีวิตที่ถ่ายทอดแบ่งปันสู่กันและกัน เป็นสิ่งที่ถ่ายทอดด้วยใจ เพราะการเขียนจะทำได้ลื่นไหลก็เมื่อเรารู้สึกดี บันทึกที่มีจิตใจทุกบันทึก เราคนอ่านจะรู้สึกได้ และสำหรับตัวเองค้นพบแล้วค่ะว่า เมื่อไหร่ที่คนเขียนใช้ใจถ่ายทอดสิ่งที่เราคิด คนอ่านก็จะได้รับพลังจากสิ่งที่คนเขียนสื่อออกมาเสมอ ได้เป็นทั้งผู้ให้และผู้รับอยู่เสมอมาตลอดเวลาที่มี GotoKnow เป็นเพื่อน

ชื่นชมและพร้อมเสมอค่ะที่จะยืนยันและพิสูจน์ให้เห็นว่า เราสามารถเชื่อมโยงความรู้ ความคิดของคนทุกระดับชั้นที่สื่อสารกันด้วยภาษาไทยด้วยพื้นที่แห่งนี้ได้อย่างมีมิตรไมตรีและมีความสุข