คุณคะๆ คุณผู้หญิงนะคะ เล่นตุ๊กตาครั้งสุดท้ายเมื่อไรคะ?
ถามคุณผู้ชายด้วยก็ได้ แต่ตอบกันเองในใจนะคะ เกรงใจคนข้างๆ นะคะ
วันหยุดนี้ฉันตั้งอกตั้งใจเปิดกล่องความทรงจำที่เป็น "กล่องสไลด์เก่าเก็บ" ของพ่อค่ะ ตั้งใจจะแกะรอยเรื่องหนังสือที่เคยเล่าไว้ในบันทึก ชีวิตติดหนังสือ ก็พอดีที่ได้เจอภาพ ๆ หนึ่ง เป็นภาพ "ตุ๊กตา" ค่ะ
พอเห็นภาพ แล้วความเดิม ๆ เมื่อนานมากๆ ก็เริ่มเปิดฉากขึ้นค่ะ แต่ว่า "ตุ๊กตา" ในภาพ ก็ยังไม่หายจากไปไหน ขนาดแต่งงาน ย้ายบ้าน ตุ๊กตาตัวนี้ก็ยังติดตามมาอยู่ด้วยเลยนะคะ นี่ไงคะ...
ฉันก็เลยตั้งคำถาม ถามคุณๆ นะค่ะว่า...คุณเล่นตุ๊กตาครั้งสุดท้ายเมื่อไรกันคะ แล้วคุณจำตุ๊กตาตัวโปรดของคุณได้ไหม ยังอยู่ดีหรือเปล่า ดูฉันสิคะ ตลกจัง ทำไมยังเก็บเอาไว้อีก จำได้ว่าล่าสุด สั่งตัดเสื้อผ้าชุดสวยๆ ให้ตุ๊กตาตัวนี้ก็เมื่อประมาณปี 2529 (ตัดเองไม่เป็นหรอกค่ะ)
เด็กยุคใหม่คงไม่ชอบตุ๊กตาตัวใหญ่เจ้าเนื้อ (อ้วน) หรอกนะคะ และก็คงไม่ค่อยจะติดแจตุ๊กตาสักเท่าไร เพราะโลคยุคนี้เป็นยุคไอที ถ้าคิดจะเล่นตุ๊กตา ก็คงเลือกเล่นประเภททามาก็อตจิ ที่ต้องคอยป้อนข้าวป้อนน้ำ ไม่เช่นนั้นชีวิตจะหามีไม่...กระมังนะคะ
แต่ตุ๊กตาสี่ตัวในภาพที่เห็น พ่อของฉันหอบข้ามน้ำทะเลมาค่ะ ท่านเลือกให้ลูกสาวสามคน มันเป็นตุ๊กตาอิเล็กทรอนิกส์เหมือนกันนะคะ ตัวหนึ่งกระโดดเชือกได้ ตัวหนึ่งเดินเฉิดฉาย(ของฉันเองค่ะ) และอีกตัวเป็นน้องแอ้ร้องแง้ๆ ได้ค่ะ ส่วนอีกตัวที่โตหน่อย สงสัยว่าพ่อจะซื้อมาให้แม่เล่นนะคะ แต่ไม่รู้ว่ามันจะทำอะไรได้บ้าง ที่แน่ๆ เจ้าตัวนี้ก็ยังมีชีวิตชีวาสำหรับฉันจนถึงวันนี้
ภาพตุ๊กตาในแผ่นสไลด์
เกินกว่าสามสิบปีแล้ว ฉันคิดว่าฉันจะต้องเก็บเอาไว้ให้ถึงรุ่นลูกของลูกฉัน แล้วเมื่อถึงวันนั้น ฉันอาจจะถามหลานๆ ว่าใครจะอยากได้ตุ๊กตาของ "ยาย" ไปดูแลบ้าง บางทีฉันก็ควรจะต้องแอบซ่อนพินัยกรรมยกทรัพย์สินที่มีทิ้งไว้ในตุ๊กตาตัวนี้ด้วย...ดีไหมคะ?
ลูกสาวฉันบอกว่า ตุ๊กตาของแม่เชย เช้ย เชย ดูๆ ไปก็ชักจะน่ากลัวค่ะ ก็...แหม ลูกฉันเล่นตุ๊กตาบาร์บี้จนเคยแล้วนี่คะ (อ่านเรื่อง เม้าท์เรื่องแม่: นิตติ้ง สุขยามว่าง )
แต่ช่างเถอะค่ะ ฉันก็ยังรักเดียวใจเดียวกับของเล่นชิ้นโปรดชิ้นนี้ ถึงจะมีแม่สาวน้อยมาเป็นตุ๊กตาดิ้นได้ เถียงได้ ให้เล่นให้ฟัดได้ช่วงระยะเวลาหนึ่ง แต่อีกไม่นานฉันก็คงจะต้องงัดเอา "ตุ๊กตา" ตัวเดิมตัวนี้มาเล่นใหม่ เพราะแม่สาวน้อยจะต้องออกจากบ้านไปเรียนหนังสือ
น่ารักจังเลยค่ะบันทึกนี้ ชอบตุ๊กตาคนตัวเล็กๆที่สุดเหมือนกันค่ะ ตอนแรกคิดว่าเราไม่ได้ติดตุ๊กตาอะไร แต่พอหันซ้ายหันขวานึกไปนึกมาถึงได้เห็นว่า พี่โอ๋น่าจะชอบตุ๊กตาตัวนิ่มๆค่ะ เริ่มจากตุ๊กตาหมีตัวโปรด ตอนอายุสักขวบนึง และตัวล่าสุดคือ หมี Pooh จากหนุ่มๆทั้งสี่ที่บ้านนี่เอง ขอบคุณบันทึกน่ารักๆบันทึกนี้จริงๆค่ะ น้อง ดาวลูกไก่ ชื่นชมยินดี
ชอบตุ๊กตา น่ารักคะน้องดาวลุกไก่
แปลกครับ...ผมโตมาแบบไม่คุ้นเคยกับตุ๊กตา นั่นคงเป็นเพราะเป็นเด็กผู้ชาย
แต่ลูกๆ ที่เป็นผู้ชาย ก็ชอบเล่นตุ๊กตาเอามากๆ ตอนนี้เตียงนอนของสองหนุ่มก็อัดแน่นไปด้วยตุ๊กตา แต่ส่วนใหญ่ออกในนามสัตว์ชนิดต่างๆ ครับ
สำหรับผม..เคยซื้อเต่าตัวใหญ่ๆ ให้ใครสักคน ปัจจุบันก็กลายเป็นพี่ใหญ่ในบรรดาตุ๊กาทั้งหมดที่มีอยู่..ลูกๆ ก็รู้ครับ พวกเขาให้เกียรติเจ้าพี่ใหญ่นี้มากๆ ...(ฮา)
สวัสดีครับเช้าวันทำงานอีกแล้ว เจ้าคำว่าแรกแรก มันจะมีความหมายมากมากเราชีวิต เหมือนของเล่นที่ผมชอบมากคือรถ ถึงเดี๋ยวนี้ผมก็ยังมีใจให้อยู่พบเห็นที่ไหนก็อดจะไปลูบคลำไม่ได้ แต่เดี๋ยวนี้ซื้อให้หลานและเล่นไปกับหลานด้วย......อิอิ.อิ มันมีความสุขมากจริงๆ หลานคนนี้จะให้ไปเรียนที่ ม.เชียงใหม่ครับ อาจารย์ดาวอย่าเพิ่งเษียณไปก่อนนะ ขอให้ทำงานอย่างมีความสุขครับ โชคดีครับ
อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่ดาวสกาวใจ
..
อิ อิ มาย้อนอดีต นานๆ โข ช่วงตอนเด็ก ๆ ก็ชอบเล่นตุ๊กตา ค่ะ
แบบประมาณ จับมาใส่ชุดโน้น แล้วเปลี่ยนชุดนี้ กับน้องๆ
พี่ดาว จำละคร เรื่อง ตุ๊กตาผี ได้ไหมคะ ที่เพลงขึ้นประมาณ
... ตุ๊กตาจ๋า ข้ารักเจ้ายิ่ง ชาตินี้บุญน้อยจริง ไม่อาจเป็นเจ้าของ
แล้วเจ้าตุ๊กตา ก็ร้องไห้ ทำตากะปริบๆ ... ร้อง หนูอยากกลับบ้าน
แบบโหยหวนมากค่ะพี่ดาว ... แล้วพี่น้องก็หยุดเล่นตุ๊กตาไปพักนึง
....
ล่าสุดความประทับใจเกี่ยวกับตุ๊กตา ถูกถ่ายทอดเป็นรายงาน เกี่ยวกับตุ๊กตาไทย ค่ะ :)
อยากได้ อิอิๆๆ
พี่เจ๊ป้าเจ๊ มนัญญา ~ natachoei ( หน้าตาเฉย) คะ
คุณพี่ โอ๋-อโณ คะ
สวัสดีครับ
จำความได้ ก็เจอสองตัวแล้ว
ตุ๊กตาหมีตัวหนึ่ง เป็นยาง บีบแล้วดังปิ๊ดๆ
แต่ตอนที่รู้ความ มันไม่มีเสียงแล้วล่ะ
ไม่ทราบใคร เอาไม้ไปแย่ตรงปี๊ดๆ ที่ก้นหมี อิๆๆ
อีกตัวเป็นช้างไม้สัก คุณแม่บอกว่า
ตอนเด็กๆ ชอบช้างมาก
พอไปเรียน มช ก็กลัวจะเอาลูกช้างกลับบ้าน
ตอนนี้หายหมดแล้วทั้งสองตัว
น้องจ๊ะตามมาดูคุณยายจะรอแจกตุ๊กตาหลานๆ จ๊ะ ^^ อืม..ม..ม จริงๆ แล้วมันเป็นอาการละเมอเพราะเจ้าตุ๊กตาตัวน้อยมีชีวิตที่แสนรักนักหนากำลังจะเดินทางออกสู่โลกกว้างต่างหาก
ไม่เป็นไรจ๊ะ..ไม่เป็นไร ถ้าเหงาก็เอาตัวน้องจ๊ะตัวกลมๆ ไปเลี้ยงดูเล่นไหม อิอิ
สวัสดีครับพี่ดาว
บันทึกนี้ช่างประทับใจกับคนที่ชอบระลึกอดีตจังเลย :)
เท่าที่เดย์จำได้นะครับเคยมีตุ๊กตาโดราเอม่อนปุยๆตัวนึง สีแดงด้วยครับ ตาหลุดข้างนึง 555
พอเห็นพี่ดาวเขียนบันทึกนี้แล้วคิดถึงมันจัง ฮืออๆๆๆๆ ก่อนนี้ไม่ค่อยรักษาของครับพี่ แต่จากที่ได้บทเรียน ต่อมาก็เก็บมันทุกอย่างเลยครับพี่ อิอิ
คิดถึงนะคร๊าบ
สวัสดีค่ะคุณพี่ไก่ ประกาย~natachoei ที่~natadee
ว้าว......ตุ๊กตาน่ารัก....คิดถึงพี่ดาวจังเลยค่ะ สบายดีนะค่ะ......
สวัสดีค่ะ
พี่ก็ชอบเล่นตุ๊กตาค่ะ ตอนเด็กๆ แต่พอเริ่มขึ้น ม.1 พี่ก็เลิกเล่น เพราะไม่มีเวลา แต่จริงๆชอบดู ชอบซื้อให้ลูกเพื่อนๆค่ะ น่าเสียดาย ไม่ได้เก็บตุ๊กตาเก่าๆไว้เลย
มีรูปหัวใจสีม่วงมาฝากค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ แผ่นดิน
เด็กๆ กับตุ๊กตาเป็นของคู่กันนะคะ สองหนุ่มคงจะสร้างสวนสัตว์ไว้ในเตียงนอนแน่ๆ แต่สาวน้อยของดาวลูกไก่ไม่ติดมันเท่าไรค่ะ ติดผ้าห่มสีมอมแมมที่อายุการใช้งานมากกว่าเจ้าตัว กับหมอนเน่าๆ หนึ่งใบ ไม่ยอมให้เอาไปบริจาค
กำลังหาเหตุผลว่า ถ้าไปอยู่หอพักแล้ว คุณแม่ขอร้องได้ไหม อย่าเอามันไปด้วยเลยนะค่ะ
เรียนท่านอาจารย์ นายประจักษ์~natadee ค่ะ
ของเล่นโปรดของอาจารย์คือ รถ ส่วนหลานชายจะมาเรียน มช. สงสัยจะต้องหาตุ๊กตาช้างให้เล่นซักตัวแล้วละค่ะ จะได้รัก "ช้าง" ได้มาอยู่ใกล้ๆ ช้างค่ะ แต่คุณตาต้องระวังหลานจะอยากเอาช้างกลับบ้านแบบ คุณบก.หมู นะคะ
เชื่อไหมค่ะ มีตุ๊กตาตัวเดียว แม่ซื้อให้ตัวละ 5 บาท เมื่อประมาณ 30 ปี ก่อนโน้นเช่นกัน แต่ได้เล่นตุ๊กตามีชีวิตมาหลายรุ่น รุ่นแรกอายุ 27 แล้วค่ะ
แงๆๆๆๆๆๆๆกำลังอบรมครูอยู่หมดแรง ตามมาดูนะครับ