บัณฑิตย่อมมี “ปัญญา” เป็นกำลัง...

 

  

 

     หากมีความเชื่อโดยไร้ “ปัญญา” หรือ “เครื่องวินิจฉัย” ความเชื่อที่ไม่สมบูรณ์นี้ย่อมมีโอกาสนำพาไปสู่ทิศทางที่เลวร้ายหรือก่อให้ “เห็นผิดจากความจริง” เมื่อนั้นย่อมเป็นการยากที่จะดึงตัวเองให้กลับมาสู่ทิศทางที่ปลอดภัยได้

                                                  พระมหาวีระพันธ์ ชุติปัญโญ.

 

  

 

      อ่านแล้วนำมาใคร่ครวญต่อ ... เชื่ออย่างไร้ปัญญานำทาง ยิ่งผนวกเข้ากับ... “ความเชื่อและอคติเดิม” แล้ว ก็ยิ่งไม่น่าเชื่อว่า มนุษยธรรมดาคนหนึ่งจะสามารถ “เห็นผิดจากความเป็นจริง” ได้ถึงขนาดนั้น

 

      ท้ายที่สุดของการใคร่ครวญ...คนไม่มีรากคิดถึงพุทธพจน์ที่แปลเป็นภาษาไทยว่า.... 

 

“บัณฑิตย่อมไม่แสดงอาการขึ้น ๆ ลง ๆ” 

 บัณฑิตหรือ “ผู้รู้” ย่อมไม่มีอาการขึ้น ๆ ลง ๆ ตามโลกธรรมที่เวียนผันเข้ามาอยู่เป็นเนืองนิตย์  

 ....นั่นคือ บัณฑิตย่อมมี “ปัญญา” เป็นกำลัง

  ขอให้พวกเรามี “ปัญญา” และ ความ “สุขสงบ” และส่งผ่านความสุขสงบให้กับทุกคนในชาติกันนะคะ

                                                            (^___^)