เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ระหว่างการนั่งรับประทานอาหารเที่ยงกับทีมวิจัย ผมก็คุยเรื่องอาการเจ็บแขนอันเนื่องจากการเกิดอุบัติเหตุเล็กๆ น้อยๆ ของแม่ ซึ่งหมอท่านแรกบอกว่า กระดูกหัก ท่านต่อมาบอกว่า กระดูกไม่หัก แค่อักเสบ สุดท้ายก็พาไปหาหมอที่หาดใหญ่ หมอก็ตอบว่า หักแต่ต่อกันเรียบร้อยแล้ว จนกระทั้งตอนนี้สองเดือนผ่านไป อาการของแม่ผมก็ไม่ดีขึ้น ยังยกแขนไม่ขึ้นเลยครับ พอคุยเรื่องนี้ เพื่อนในทีมวิจัยก็ถามว่า ทำไมไม่พาไปหาหมอกระดูกที่สายบุรีละ ฮือ ผมลืมเรื่องนี้ไปเลยครับ เรื่องกระดูกต้องหมอแผนโบราณจึงจะได้ผล ผมก็เลยตั้งใจว่าจะโทรไปที่บ้าน ให้แม่มาที่ปัตตานี จะได้พอไปให้หมอกระดูกดูอาการสักหน่อย ปรากฏผมลืมพาโทรศัพท์ไว้ที่บ้านครับ

เย็นวันนั้นผมใช้ความพยายามโทรกลับบ้านหลายรอบมากครับ แต่ไม่มีใครรับสายเลย สงสัยจริงๆ พ่อกับแม่ไปไหน ค่ำแล้วก็ไม่มีคนรับสายอีก ปรากฏเกือบๆ หนึ่งทุ่ม น้องชายโทรมาว่า ตอนนี้พ่อกับแม่เกือบถึงปัตตานี ฮาฮา แต่คืนนี้จะขอนอนที่บ้านพี่สาวก่อน บังเอิญจริงๆ ผมก็เลยบอกว่า งั้นตอนเช้าก็ยังไม่ต้องมาที่บ้านผม เพราะผมจะไปรับที่บ้านพี่สาวแล้วพาไปหาหมอต่อเลย เป็นจังหวะที่พอดีครับ และลงตัวจริงๆ เนื่องจากวันจันทร์เป็นวันที่ผมว่างทั้งวัน ผมก็เลยโทรนัดหมายเพื่อนซึ่งรู้เส้นทางไปบ้านหมอ (ผมไม่รู้ครับ) ปรากฏเพื่อนก็ว่างพอดิบพอดี

ไปถึงบ้านหมอ ก็ปรากฏว่า บ้านหมอเหลือแต่เสา ฮาฮาฮา บ้านถูกทุบทิ้งไปเรียบร้อยแล้ว เพื่อนผมก็ตกใจครับ อ้าว สองสัปดาห์ก่อนยังมีบ้านอยู่เลย สรุปว่าต้องถามคนแถบนั้นครับ บ้านหมอถูกทุบทิ้งจริงๆ ครับ เหลือแต่ห้องครัว ซึ่งดัดแปลงให้ห้องทำการรักษา

เสร็จสรรพก็ได้ทราบขั้นตอนการรักษาครับว่า จะต้องมีการแป๊ะยาสมุนไพรไว้ห้าวัน จากนั้นก็มาแกะยาที่แป๊ะไว้ออก แล้วก็นวดคลายเส้น ซึ่งหมอว่า อาการของแม่ต้องใช้รักษานาน ฮิฮิ อันนี้ไม่เป็นไร น่ายินดีเสียอีก เพราะปู่กับย่าจะได้อยู่กับหลานๆ นานๆ หน่อย (ฮิฮิ ดีกับผม แต่อาจจะทรมานใจปู่กับย่าสักหน่อย)

ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ดูอาการแม่แล้ว ก็ลองดูอาการของพ่อผมบ้างก็แล้วกันครับ หมอก็บอกว่า กระดูกสันหลังมันผิดรูปแล้วครับ ควรได้รับการรักษาเหมือนกัน ผมนะเชียร์ให้รักษาพร้อมๆ กันไปเลยครับ แต่ดูเหมือนพ่อจะลังเล ก็ไม่เป็นไรครับ ดูอาการของแม่ก็ หากสำเร็จค่อยรักษาพ่อต่อ พ่ออาจจะได้มั่นใจขึ้นหน่อย ส่วนผมมั่นใจกับหมอคนนี้มากครับ เนื่องจากอาจารย์หลายท่านที่มหาวิทยาลัยรักษากับหมอท่านนี้แล้วอาการดีขึ้นอย่างชัดเจนมากๆ

เสร็จจากการรักษา ก็พากันมารับประทานอาหารกลางวันที่หาดวาสุกรีครับ บรรยากาศเงียบมาก สงสัยคนกลัวที่จะเที่ยวในวันพิเศษๆ แบบนี้