เคยมั้ยครับที่มีใครบอกเราว่า "ไม่ต้องเข้าใจวันนี้หรอก เดี๋ยวสักวันก็จะเข้าใจเอง" หรือว่า "ไม่ต้องสงสัยแค่รู้ไว้เฉย ๆ เพราะมันจะเป็นคำตอบของคำถามในอนาคตของเรา" ซึ่งคำพูดเหล่านี้มักจะมาจากผู้ที่มีประสบการณ์หรือผู้ที่เคยเรียนรู้และผ่านเรื่องราวเหล่านั้นมาแล้ว...
และหลาย ๆ ครั้งที่คำตอบเหล่านั้นได้ย้อนมาเฉลยคำถามที่กำลังเกิดขึ้นกับตัวเราในขณะนี้นะครับ...
ผมว่าการที่คน ๆ หนึ่งเขาเห็นในสิ่งที่เราไม่เห็น และเขาก็มองว่าการที่จะอธิบายให้เราฟังทันทีเราย่อมไม่เข้าใจ แต่เขาบอกเราไว้เพื่อวันหนึ่งเมื่อเราเจอกับปัญหาหรือสถานการณ์เช่นนี้ คำตอบที่เขาบอกจะช่วยให้เราเข้าใจและผ่านเรื่องราวนั้น ๆ ไปได้นะครับ...
สำหรับตัวผมแล้ว ผมมักจะไม่สงสัยหากใครบอกเช่นนี้กับผม และผมก็จะจำคำตอบเหล่านี้ไว้ ครับ...
เรื่องบางเรื่องเราก็ไม่อาจจะเข้าใจได้ในวันนี้ มันคงต้องใช้เวลาในการเรียนรู้และฝึกฝน และที่สำคัญบางทีหากวุฒิภาวะเรายังไม่ถึง เราก็ไม่อาจจะเข้าใจได้นะครับ...
...บนถนนแห่งการเดินทางของชีวิตก็ต้องเรียนรู้และฝึกฝนกันต่อไปนะครับ...
สลามคุณดิเรก จริงครับท่าน เมื่อก่อนเคยสงสัยในการรักลูกของพ่อแม่ พอถามท่านว่าทำไมเป็นอย่างนั้น ท่านบอกว่าให้มีลูกเองจะรู้ วันนี้มีลูกเป็นของตัวเองแล้ว รู้คำตอบแล้วครับ ไม่สงสัยแล้วครับ
แวะมาอ่านบันทึก เราต้องได้สัมผัสได้เจอ จึงจะเกิดการเรียนรู้ค่ะ
สลามครับ...บังหีม
ตอนนี้เลยเข้าใจได้ดีเลยใช่หม้ายครับ...
ว่ารักลูกเป็นยังงัย...
ขอบคุณครับผม...
ครับ...คุณทรายชล
ใช่เลยครับ...
เรื่องบางเรื่องเราต้องสัมผัสเพื่อให้เกิดการเรียนรู้ด้วยตนเองนะครับ...
ขอบคุณมากครับ...
น่าคิดและน่าติดตามต่อไป
แม้วันนี้เราอาจจะยังไม่สามารถเข้าใจได้
แต่ก็พร้อมที่จะรับฟัง....คือตั้งใจฟังอย่างงง ๆ ก็จะทำยังงัยได้ในเมื่อวุฒิภาวะยังไม่ถึง
สักวันนึง......เมื่อทุกอย่างถึงพร้อม....คงจะเข้าใจได้เองนะคะ....
ขอบคุณค่ะ
ครับ...น้องลูกปลา
เรื่องบางเรื่องก็ปล่อยให้เป็นปริศนาไปก่อน...
เมื่อวันนั้นมาถึงเราเราก็จะถึงบางอ้อเองนะครับ...
ขอบคุณครับผม...
หลายเรื่อง พี่เข้าใจแล้ว เรารู้ทาง
เราพยายามบอกลูกให้เดินให้ถูกไปเลย โดยไม่ต้องเดินผิดๆเหมือนเรา แต่เธอมีความคิดเป็นของตัวเอง และคงต้องหาคำตอบด้วยตัวเอง สักวันคงเข้าใจ เหมือนเราเข้าใจแล้ว
ชอบประโยคนี้มาก "บางเรื่องเราก็ไม่อาจจะเข้าใจได้ในวันนี้ มันคงต้องใช้เวลาในการเรียนรู้และฝึกฝน" เพราะทุกคนก็ต้องดำเนินชีวิตเช่นนี้
ยังมีหลายเรื่องที่ไม่เข้าใจกัน พ่อ แม่ ลูก วิถีทาง ความคิดอาจจะมีแตกต่างกันบ้าง แต่เมื่อได้คุยและทำความเข้าใจ ด้วยความรัก จริงใจ เจใส่กันมากขึ้น ความเข้าใจก็จะตามมาเอง ต้องใช้เวลา
ใช่เลยครับคุณดิเรก
ยิ่งถ้าเป็นเรื่องของการฝึกฝนทางใจ ถ้าครูบาอาจารย์ท่านไม่ตอบเราในตอนนั้น และบอกว่า "อีกหน่อยเอ็งก็จะรู้ ทำต่อไป" ผมว่าท่านให้พรเราแล้วครับ เพราะเป็นจริงอย่างที่ท่านพูดจริงๆ
การที่ท่านไม่ตอบเรื่องบางเรื่องที่เราสงสัยซึ่งยังมาไม่ถึง เพราะท่านต้องการให้เรารู้จริงจากการกระทำของเราเอง (action learning)มากกว่าการรู้จำ (สัญญา)
ครับ...พี่แก้ว
เด็กสมัยนี้เขามีความคิดเป็นของเขาเองนะครับ...
คงต้องให้เขาได้เรียนรู้ด้วยตัวเองครับผม...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ...คุณบิ๊กบุ๊ค
เรียนรู้และฝึกฝนกันกับทุก ๆ วันที่มีชีวิตนะครับ...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ...พี่ประกาย
เรื่องบางเรื่องต้องใช้เวลานะครับ...
เมื่อเวลาผ่านไปและเมื่อถึงเวลาที่ใช่คำตอบก็จะถูกเฉลยมาเองนะครับ...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ...คุณกบ
ผมว่าการใช้เวลาอยู่กับความสงสัยสู้เอาเวลามาฝึกฝนตัวเราเองดีกว่านะครับ...
เพราะหนทางข้างหน้ามีอีกยาวไกลครับผม...
ขอบคุณมากครับ...
สวัสดีค่ะ Mr.Direct
บทไหนในการคิด ใคร่ครวญ ตั้งสติ เพื่อก้าวเดินต่อไป
ขอบคุณค่ะที่ให้บทเรียนอยู่เสมอ.
อ้อ! จะบอกว่าแวะไปที่ blog อีกครั้งนะคะ ใส่เพลง "คืนฟ้าหม่น ของ คีตาชลี" แล้ว
อยากให้ฟังค่ะ
ครับ...pis.ratana
ประสบการณ์ของคนอื่นเป็นทางลัดแห่งการเรียนรู้ของตัวเราเองนะครับ...
ให้ทุก ๆ วันเป็นวันแห่งการเรียนรู้และฝึกฝนครับผม...
ขอบคุณมากครับ...
ปล.แวะไปฟังเพลงอีกรอบแล้วครับ...
ภาพ คำกลอน บทเพลง สื่อความรู้สึกได้ชัดเจนครับผม...
สวัสดีค่ะพี่
แลกเปลี่ยนนะค่ะ
เด็กดื้ออย่างสี่ต้องการคำตอบแห่งคำถามค่ะ เป็นเด็กนิสัยเอาแต่ใจค่ะ มักจะตั้งคำถามที่ตนเองไม่รู้ออกมาเสมอ จนอาจารย์Wasawat Deemarn เรียกเจ้าหนูจำไม
หวังเพียงให้ใครสักคนช่วยอธิบายเรื่องค้างใจ เพราะเมื่อคาใจก็มักจะคิดๆ อยู่เสมอ จนทำอะไรต่อไม่ได้
แม้บางครั้งไม่เข้าใจคำตอบ แต่ขอเก็บคำตอบไว้ก็ยังดี สบายใจแล้วค่ะ และเมื่อวันหนึ่งมาถึงวันที่สี่อาจจะพอเข้าใจความหมาย คำตอบที่ค้างคาไว้สีเทาๆ ก็สว่างแวบขึ้นมาทันทีค่ะ
จึงมีคนบอกว่าสี่ดื้อและเอาแต่ใจค่ะ
ขอบคุณค่ะพี่ ^_^
ครับ...น้องสี่ซี
เป็นเจ้าหนูจำไมนี่ดีนะครับ สงสัยอะไรก็ถามไปเลย ได้คำตอบมาแล้วจะเข้าใจหรือไม่เข้าใจค่อยว่ากันอีกทีนะครับ...
ดื้อและเอาแต่ใจในเรื่องแบบนี้พี่ว่าก็โอเคอยู่นะครับ...
ขอบคุณครับผม...
มาทักทายสวัสดีค่ะ เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ ยิ่งบางสิ่งบางอย่าง
เรายิ่งพยายามอธิบาย ก็ยิ่งเกิดความไม่เข้าใจ เวลาเป็นสิ่งที่จะให้คำตอบ
กับคำถามและข้อสงสัยของความไม่เข้าใจ
สวัสดีครับพี่Mr.Direct
จริงด้วยครับ บางทีเราก็ไม่เข้าใจว่านี่คืออะไร มีเทพยากรณ์เดินมาบอกมาแนะแล้วก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี...
เราเองที่ต้องเดินไปให้ถึงวันนั้น แล้วไปพบกับคำอธิบายด้วยตัวเองใช่มั้ยครับว่าที่สงสัยมาตลอดนั้นที่แท้ก็...อ๋อ :)