สวัสดีค่ะพี่

แลกเปลี่ยนนะค่ะ

เด็กดื้ออย่างสี่ต้องการคำตอบแห่งคำถามค่ะ เป็นเด็กนิสัยเอาแต่ใจค่ะ มักจะตั้งคำถามที่ตนเองไม่รู้ออกมาเสมอ จนอาจารย์Wasawat Deemarn เรียกเจ้าหนูจำไม

หวังเพียงให้ใครสักคนช่วยอธิบายเรื่องค้างใจ เพราะเมื่อคาใจก็มักจะคิดๆ อยู่เสมอ จนทำอะไรต่อไม่ได้

แม้บางครั้งไม่เข้าใจคำตอบ แต่ขอเก็บคำตอบไว้ก็ยังดี สบายใจแล้วค่ะ และเมื่อวันหนึ่งมาถึงวันที่สี่อาจจะพอเข้าใจความหมาย คำตอบที่ค้างคาไว้สีเทาๆ ก็สว่างแวบขึ้นมาทันทีค่ะ

จึงมีคนบอกว่าสี่ดื้อและเอาแต่ใจค่ะ

ขอบคุณค่ะพี่ ^_^