กาแฟ (สีดำ)  ใบชา (สีครีม)  นีน่า (ขาวดำ)

        โยเดียจากไปเมื่อวันที่ ๒๒ ที่ผ่านมา ยังอยู่ในสภาพค่อย ๆ ตัดใจไปทีละน้อย  วันนี้ตื่นเช้ากาแฟทำท่าหงอยเหงาและมองหน้าเหมือนต้องการความช่วยเหลือ ส่วนใบชานั้นยังร่าเริง  จึงเห็นว่าอาการของกาแฟไม่ดีแน่  อุ้มไปหาหมอรวมทั้งใบชาด้วย 

       หมอตรวจแล้วรับกาแฟไว้รักษาบอกว่าอาการหนัก ให้น้ำเกลือ ส่วนใบชาเมื่อตรวจแล้วพบว่ามีไข้สูง  ต้องเจาะเลือดไปตรวจและนอนรอดูอาการ  ตลอดวันไม่มีความสบายใจแต่ก็พยายามคิดในทางที่ดีว่าหมอเก่งเสมอ  อย่างไรก็ต้องหายได้  และพยายามโทรศัพท์ติดต่อไปหาหมอบ่อย ๆ

     ตอนเย็นเมื่อเสร็จธุระหน้าที่การงานแล้ว  รีบไปดูอาการของทั้งคู่  พบว่ากาแฟนอนให้น้ำเกลือ  คงไม่มีแรงได้แต่กระดิกหางรัว ๆ เมื่อได้ยินเสียงเรียก  และพยายามหงายท้องให้

    ส่วนใบชาลุกขึ้นยืนและร้องอยากจะออกจากกรง  อยากจะขอหมออุ้ม  ได้แต่คิดกลัวหมอว่าเรื่องมาก  ถ้าเขาจะให้อุ้มก็คงเปิดกรงให้เองโดยไม่ต้องร้องขอ  

    มองไปที่กรงอื่น ๆ มีหมาป่วยมากมายหลายตัว  แต่ละตัวอ้อนเหมือนเด็ก ๆ  จนไม่อยากจะมอง  แต่ละตัวส่งเสียงคิดว่าเจ้าของไปรับกลับบ้าน

    เจ้าใบชาและนังกาแฟ ถูกเลี้ยงมาอย่างอิสระ ไม่เคยขังกรง แม้แต่ผูกกระดิ่งหรือสายจูงก็ไม่เคย  นอกจากถูกขังไว้ในบ้านเฉพาะเวลาไปทำงานเท่านั้น 

    วันพรุ่งนี้จะต้องนำเจ้าท็อดดี้และนังนีน่าไปหาหมอ  ตรวจสุขภาพเพื่อความไม่ประมาท  ...มันคือชีวิต