หลายๆปัญหาที่มีอยู่ก็มากพอแล้ว
ที่เรียงดาหน้ากันมาอย่างไม่หยุดยั้ง
ปัญหาเบาเบา ก็ผ่อนคลายไปได้โดยง่าย
ปัญหายุ่งยาก ยิ่งแก้ก็เหมือนลิงแก้ปมแห.....
วันนี้ ดีใจ ที่มีปัญหาหนึ่ง ที่สามารถคลายลงได้ ทั้งๆที่เหมือน.....ผงเข้าตา....ที่เขี่ยไม่ออก เพราะ เป็นผงที่อยู่ใกล้ตัว พร้อมที่จะเข้าตาไปตลอดเวลา
*****
เส้นผม เส้นนี้ บังได้
ภูเขาใหญ่ ขวางหน้า ยังสงสัย
ผงเข้า ดวงตา ทีไร
เขี่ยไม่ได้ ชอกช้ำใจ ทุกเพลา
*****
ไม่หนักหนา ไม่สาหัส กัดในจิต
หากครุ่นคริด ติดกังวล เพิ่มกังขา
เหมือนขี้ผง เกลือกกลิ้งลง ตรงเข้าตา
ช่วยด้วยนะ ช่วยด้วย ใกล้ม้วยมรณ์
*****
ต้นอะไร ปลูกได้ ชื่นใจนัก
ทั้งต้นรัก ต้นชื่น รื่นสโมสร
บอกคำรัก พักใจไว้ ไม่อาวรณ์
มาถ่ายถอน ฤดี ที่เปลี่ยนไป
*****
หากสิ้นแล้ว สิ้นกัน สิ้นวาสนา
โชคช่วยพา ให้ชื่น รื่นฤทัย
หากบุญน้อย จ้อยร่อย ห่างเหินไป
ปล่อยให้ใคร มาจับจอง ต้องหลีกทาง
*****
รักแล้ว รอได้
*****
จาก
ครูอ้อย แซ่เฮ
เรื่องเล็กเป็นเรื่องใหญ่...
ปัญหาบางอย่างไม่ต้องแก้...
Blog ครูอ้อย ดูเปิดช้าครับ บางอันมีเสียงด้วย...
สวัสดีครับครูอ้อย
บางทีถ้าเรามองแต่ใบไม้ ก็จะไม่เห็นทั้งผืนป่าเช่นกันครับ
ฝากไปเยี่ยมเยียนบล้อคผมด้วยนะครับ
http://pod.allblogthai.com
เจริญพร โยมครูอ้อย
ผงเข้าตา หาต้นหาปลายไม่พบ
ทำให้ต้องทุกข์ทรมานอย่างไม่รู้จักจบสิ้น
เจริญพร
สวัสดีครับคุณครูแม่พี่อ้อย
ไม่ว่าผงนั้นจะเป็นอะไร อย่าขยี้แรงนะครับเดี๋ยวตาจะแดง
หาน้ำเย็นๆ ลืมตาในน้ำ ฝุ่นก็น่าจะออกเอง :)
เป็นห่วงเป็นใยเสมอที่ได้รู้เรื่องราวกังวลใจนะครับ
คำคม เยี่ยมมาก เพลงก็เพราะดีครับ
สวัสดีครับ..พี่อ้อย..
วันนี้เดินทางผ่านหลายจังหวัดมากเลยครับ
ส่วนใหญ่ตราตรึงอยู่กับท้องทุ่งครับ เลยถือโอกาสเอาภาพมาฝาก
อ่านแล้วมีกำลังใจจริงๆคะ ลืมเรื่องกังวลใจนะคะ
เข้ามาเยี่ยมและฟังเพลงค่ะ
ผงที่เข้าตาหมอ ก็ต้องร้องหาหมอเหมือนกันนะคะ
ไม่มีใครทำอะไรได้ทุกอย่างค่ะ
ให้กำลังใจคุณครูทำความดีต่อไปค่ะ
แวะมากอดก่อนนอนนะคะพี่อ้อยขา
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ พี่ครูอ้อย คนขยัน
ไม่บ่อยนัก...ที่จะรู้สึก...เชนนี้
ชีวิตแป๋ม...โฟกัสไป...เป็นเรื่องๆ
ทีละเรื่องสองเรื่องค่ะ
แต่...ณ วันนี้...เรื่องราว..หลายหลาก
กำลังเป็นฝุ่นเป็นผง..ให้แป๋มได้..หัดเขี่ย...
ออกบ้าง..ไม่ออกบ้าง....เดี๋ยวได้รู้กันค่ะ...
รักนะคะ..พี่อ้อย..คนขยัน..สุดๆๆๆ
สวัสดีค่ะพี่อ้อย
ช่วงเดือนพฤษภาคม คงไม่ได้ไปสงขลาค่ะ เพราะช่วงนี้ปิดเทอมภารกิจเยอะมากค่ะ ทั้งต้องจัดกิจกรรมสำหรับอาจารย์ บุคลากร ทั้งต้องเข้าร่วมสัมมนา อบรม อะไรเยอะแยะไปหมดค่ะ งานประชุมก็เยอะ ชนกันจนต้องเลือกว่าจะไปอันไหนดี ... งานยุ่งกว่าเปิดเทอมอีกค่ะ...บางทีเปิดเทอมมาต้องตกใจเลยค่ะว่า...อ้าวเปิดเทอมแล้วหรอ คราวนี้ก็ก้มหน้าก้มตาสอนละค่ะ...พี่อ้อยไปมั้ยค่ะ...
สวัสดีค่ะ น้อง เอกชน
ขออภัย มาตอบช้า และ บล็อกของครูอ้อย มีมิตรรักบ่นหลายท่านแล้วค่ะว่า ช้าแบบเจ้าของ และยังน่ารักอยู่ ที่รู้ เพราะ น้องชายมาหามาเยี่ยมค่ะ
คิดถึงนะคะ
สวัสดีค่ะ น้อง pod
ครูอ้อย จะตามไปอ่าน เพื่อขอบคุณที่มาเยี่ยมครูอ้อยนะคะ
http://pod.allblogthai.com