พ่อหลับมา 2 วันแล้ว ตื่นเถอะค่ะ

 

            วันนี้วันพฤหัสที่ 5มีนาคม 2552  พ่อนอนหลับได้ 2 วันแล้ว  หมอบอกว่า ขอดูอาการพ่อ  3 วัน  แล้วถึงจะบอกได้ว่า จะเป็นอย่างไร  จะทำอะไรต่อไปได้ 

           พ่อค่ะ  วันพรุ่งนี้ พ่อต้องตื่นนะคะ  ตื่นมาเล่าให้หนูกับแม่และน้องฟังว่าช่วงที่พ่อหลับ ไป 3 วัน พ่อฝันว่าอย่างไรบ้าง  แม้ว่าจะยังพูดไม่ได้เพราะใส่ท่อช่วยหายใจแต่พ่อก็เขียนเล่าได้คะ

                    ก่อนหน้านี้ที่พ่อเคยบอกว่า จะแต่งตั้งให้หนูเป็นผู้จัดการมรดก เพราะเป็นลูกคนโต 

     บางครั้งพ่อก็บอกว่า ที่นาตรงนั้นให้หนู เพราะน้องได้ตรงนี้แล้ว มรดกอันนี้ให้ใครบ้าง  ยังแซวกันอยู่เลยว่า พ่อทำยังกับว่ามีมรดกมากมาย  เหมือนว่ามีลูกหลายคน กลัวลูกแบ่งกันไม่ลงตัว ทั้งที่ความจริงคือมีกันแค่ 2 เท่านั้น  แม่บอกว่าพ่อเห็นบ้านอื่นแล้ว พ่อไม่อยากให้เกิดกับลูกของพ่อ 

               พ่อค่ะ  ถ้าพ่อจะให้อะไรหนูกับน้อง  พ่อต้องตื่นขึ้นมาโอนให้หนูกับน้องด้วยตัวของพ่อเองนะคะ หนูไม่อยากเป็นผู้จัดการมรดก

             2 วันที่หนูไปเยี่ยมพ่อ หนูไม่กล้าเข้าไปพร้อมกับแม่และน้อง เพราะหนูไม่อยากให้เห็นสภาพที่หนูอ่อนแอ  หนูต้องพยายามทำตัวให้เข้มแข็งต่อหน้าแม่และน้อง  เพื่อนๆ บอกว่า หนูต้องเข้มแข็งเข้าไว้ เพื่อเป็นหลักให้แม่  พ่อไม่ต้องบอกแม่กับน้องนะคะว่าหนูแอบมาร้องไห้กับพ่อ 

        หนูแอบเห็นนะคะ ถ้าหนูไม่เข้าข้างตัวเองจนเกินไป หนูว่า น้ำตาพ่อไหล เวลาได้ยินเสียงหนู แม่และน้อง มาคุย เล่าเรื่องต่างๆ ให้พ่อฟัง

        ช่วงที่พ่อหลับ ญาติๆ ของพ่อที่ด่านซ้าย โทรมาถามข่าวคราวบ่อยมาก รวมทั้งหลานๆ ที่ใครๆ มองว่าเป็นคนไม่ค่อยสนใจใคร ก็มีความห่วงใยมาให้ 

                   พ่อค่ะ  มีแต่คนรอพ่อกลับบ้านนะค่ะ  กลับไปทำกับข้าวอร่อยๆ ให้กิน  กลับไปพูดคุยกันเหมือนที่ผ่านมา

               วันพรุ่งนี้หนูจะไปเยี่ยมพ่ออีกนะค่ะ พร้อมกับความหวังว่า พ่อจะขยับมือหรือลืมตามาดู  กระติกน้ำ กับ กระต่าย  ลูกของพ่อได้

 

               ต้องขอบคุณชาว 3 ข ที่ช่วยปรับเรื่องเวรให้  โดยที่หนูไม่ต้องลา 

            ขอบคุณชาว MICU ที่เอื้อให้หนูเข้าเยี่ยมได้ไม่ตามเวลา  (ความจริงกับญาติของคนอื่นๆ เขาก็เอื้อแบบนี้ด้วยค่ะ  ไม่ค่อยจำกัดเวลามากนัก แต่เราก็เกรงใจนะค่ะ พยายามไม่เข้าไปบ่อย)

        ขอบคุณหมอ   รวมทั้งทุกๆ คน ที่ช่วยเหลือ ส่งกำลังใจให้