แม่คะ

 

หนูมาเชียงใหม่ หนูได้ยินคำว่า "ถนนคนเดิน"บ่อยครั้งมาก ไปเที่ยวเมืองปาย ก็มีถนนคนเดิน หากจะว่าไปดูไม่ค่อยแตกต่างกับ "ตลาดนัด"กับบ้านเราสักเท่าไรนะคะ

 

ถนนคนเดินที่เชียงใหม่ ก็จะมีเฉพาะเป็นบางวัน เหมือนที่บ้านเราก็มีตลาดนัดเป็นบางวันเหมือนกัน ลักษณะของการขายสินค้า ก็มีแบบวางบนพื้นหรือว่ามีโต๊ะวางหรือว่าใช้ท้ายรถกะบะวางสินค้า จนบางครั้งก็มีคนเรียกว่า ตลาดเปิดท้ายขายของ ซึ่งก็ฮิตกันอยู่พักใหญ่จนปัจจุบันก็ยังคงมีการเปิดท้ายขายของกันทั่วไป

 

วันไหนที่มีตลาดนัดก็จะคนซื้อคนขายเต็มตลาดกันไปหมดเลยค่ะ ใครที่คิดอยากได้อะไร ก็มักจะรอให้ถึงวันที่มีตลาดนัดหรือว่าถนนคนเดิน โดยคิดไปว่า อาจจะได้ราคาที่ถูกกว่า มีของให้เลือกมากกว่านะคะ

ที่บ้านเราหนูไม่ชอบไปเดินตลาดนัดสักเท่าไร จนตอนนี้มีชาวบ้านเอาผักสดผลไม้มาวางขายกันมากขึ้น หนูจึงไปเดินบ่อยขึ้น เพื่อจะได้ผักสดจากไร่ผลไม้สดจากสวน ก็คิดไปว่าคงจะปลอดสารพิษมากกว่าที่ซื้อจากร้านในตลาดสด หรือตลาดผลไม้ทั่วไป

 

ถนนคนเดินที่เชียงใหม่หนูชอบไปเดินค่ะ เพราะมีเสื้อ กระโปรง กางเกง ผ้าฝ้ายที่หนูชื่นชอบให้เดินดูมากมาย ภาษาท้องถิ่นก็เพราะฟังไพเราะรื่นหูมาก อากาศที่ร้อนๆก็ทำให้เย็นได้ด้วยละค่ะแม่ บางครั้งหนูก็คิดว่า อยากมีอะไรไปวางขาย แม้ไม่ได้ขาย แต่มีคนแวะมาคุยด้วย ด้วยคำพูดที่เพราะๆหวานๆก็คงมีความสุขไม่น้อย ทำให้ไม่เหงาที่ต้องอยู่เฉยๆนะคะ

 

ช่วงนี้อากาศในห้องพักเริ่มร้อนแล้วค่ะ ส่วนอากาศข้างนอกยังเย็นสบา่ย พอที่จะเดินไปเรียนไหวไม่มี่เหงื่อมากนักแต่ตอนนี้ขอนอนพักเอาแรงก่อนค่ะ

 

ลูก

24 กพ. 52 : 20.33 น.