แม่ต้อย..อ.ดวงสมร บุญผดุง

สถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาลหรือพรพ.เป็นสถานที่ทำงานที่พอลล่าเลือกมาสมัครงานที่นี่ .. สาเหตุที่มาทำงานนี้เพราะ ชอบ รักในการพัฒนาคุณภาพ อยากพัฒนาตนเอง อยากเรียนรู้โลกภายนอก ตามหาตัวตนที่แท้จริงของตนเอง จึงตัดสินใจออกจากวิชาชีพ”พยาบาล” ที่ “แม่”เป็นผู้สนับสนุนให้เรียน ตามความเชื่อของแม่ที่มีลูกสาวคงอยากให้เป็นพยาบาล.............(หรือปล่าวคะ)  เมื่อมาทำงานที่สถาบันนี้ พอลล่าได้มีโอกาสทำงานใกล้ชิดกับ”แม่ต้อย” หรือชื่อเป็นทางการ ว่า อ.ดวงสมร บุญผดุง รองผู้อำนวยการด้านส่งเสริมการพัฒนาคุณภาพ นั่นเองค่ะ แต่การทำงานแล้วท่านทำงานมากกว่าตำแหน่งที่มี เป็นที่ปรึกษาให้กับน้องๆ ทั้งที่ปรึกษา ผู้ประสานงาน แม้กระทั่งท่านผู้อำนวยการฯ แม่ต้อยสามารถช่วยจัดการได้ทุกเรื่อง ยิ่งช่วงนี้ใกล้ถึงงานประชุม Forum แล้วแม่ต้อยรับบทหนักมากๆค่ะ แต่ท่านก็สู้ๆๆ

แม่ต้อย เป็นคนที่ใฝ่เรียนรู้ชอบทดลองด้วยตนเองจนทำได้ เป็นคนคิดเร็ว ทำงานเร็ว อ่านหนังสือเร็วมาก จำได้แม่นอีกด้วยค่ะ จับประเด็นก็เก่ง พอลล่าจำเป็นต้องดำเนินการสานต่อวิธีคิดของแม่ต้อยที่พรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย แม้กระทั่งระหว่างเดินทางโดยรถตู้ เครื่องบิน แม่ต้อยก็คิดงาน แก้ปัญหาตลอดเวลา สมกับเป็นอินทรี จริงๆค่ะ(ผู้นำสี่ทิศไงคะ) อิอิ

แม่ต้อยมีความมุ่งมั่นกับการทำงานเป็นอย่างสูง มีวิสัยทัศน์ในการทำงาน การทำงานแบบใหม่ นวตกรรมของการทำงานมีอยู่ในตัวท่านตลอดเวลา การพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาลด้วยความรักก็เป็นส่วนหนึ่งที่มาจากความคิดของท่าน ท่านได้รับปากกับนพ.สงวน นิตยารัมพงศ์ ที่เสียชีวิตไปแล้วที่จะสานต่อการบริการด้วยหัวใจให้กับรพ.ทั่วประเทศ เป็นเหตุผลหนึ่งที่ท่านจะมีความสุขเมื่อได้ทำโครงการนี้และจะทำให้สำเร็จให้ได้ค่ะ แม้ท่านเคยลาพักไปแล้วท่านก็กลับมาอีกครั้งหนึ่ง  และที่ปิดโครงการไปแล้วได้แก่โครงการที่ได้รับงบประมาณจาก สสส.ในโครงการสนับสนุนการสร้างเริมสุขภาพโดยรพ.ด้วยการรับรองคุณภาพทำให้รพ.ทั่วประเทศหันกลับมามองเรื่องของการสร้างเสริมสุขภาพและมีมาตรฐานที่บรณาการกันมาจนทุกวันนี้ค่ะ แม่ต้อยเป็นผู้จัดการโครงการฯ พอลล่าเป็นเลขาฯ ค่ะ

การทำงานร่วมกับองค์กรอื่นการที่เราต้องของบประมาณสนับสนุนเพื่อทำสิ่งดีๆให้กับประเทศ ทำให้เราได้เรียนรู้หลายอย่างในการทำงาน เพื่อให้งานบรรลุเป้าหมายที่วางไว้ ยิ่งเป็นโครงการที่มีงบประมาณสูงๆ เราต้องใส่ใจและทุ่มเทอย่างเต็มที่ ภายใต้ขอ้จำกัดนานับประการที่เรามี การนำเสนอผลงานให้เป็นที่ประจักษ์ เป็นเรื่องสำคัญ ที่เราต้องอดทนรับฟังผู้ที่อาจจะไม่เข้าใจการทำงานของเรา นับเป็นโอกาสพัฒนาที่สำคัญสิ่งหนึ่ง และที่สำคัญในปีนี้เราได้สนับสนุนงบประมาณจาก สสส.อีกแล้วค่ะ อิอิ...เก่งจังเลย..

นอกจากนี้ "แม่ต้อย"ยังสอนพอลล่าว่า การทำงานไม่ใช่เอางานอบ่างเดียว เราต้องเอาการด้วย โบราณท่านถึงให้สองคำนี้อยู่คู่กัน “เอาการ” คือเราต้องมีเพื่อนเราต้องเป็นตัวเราเพื่อทำให้เรามีความสุขในการทำงาน มีกิจกรรมผ่อนคลายอื่นๆที่เราสนใจ เพราะเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เราทำงานสำเร็จ พอลล่าจึงเห็นภาพแม่ต้อยมีเพื่อนมากมาย มีคนรู้จักหลายอาชีพ เกือบจะทุกจังหวัดของประเทศไทยก็ว่าได้ค่ะ ทั้งผู้ว่าราชการจังหวัด ผู้อำนวยการรพ. ตำรวจ ทหาร ครู อิอิ...เรื่องราวของแม่ต้อยมีอีกมากค่ะ เขียนเป็นหนังสือขายได้นะคะ อิอิ นอกจากนี้ พอลล่ายังมีบุคคลสำคัญที่เป็นพ่อบุญธรรมของพอลล่า....ท่านผอ.สถาบันฯค่ะ จะมาเล่าให้ฟังวันหลังนะคะ เรื่องมันยาวค่ะ อิอิ