
โถชีวิต
แต่ละวันเพ่งพินิจสิ่งใดหนอ
แต่ละวันหัวใจไม่รั้งรอ
วิ่งและวิ่งทั้งที่ท้อแทบขาดใจ
หยุดไม่ได้ไปไม่ถึงซึ่งฝั่งฝัน
สาระพันปัญหาพาหวั่นไหว
ยิ่งพานพบยิ่งจำพรากจากกันไกล
ยิ่งบึ้งตึงยิ่งชิดใกล้ในตัวเรา

ค้นหาสิ่งใดในแต่ละวัน
กี่เงียบงันกี่เริงร่าพาฝันใฝ่
กี่ค่ำคืนอบอุ่นละมุนละไม
กี่ฝันร้ายโบยกระหน่ำและซ้ำเติม
อะไรล่ะคือความหมายอันจริงแท้
ท่ามวิถีอ่อนแอและหึกเหิม
อะไรเล่าที่เราเฝ้าต่อเติม
ตะกายเพิ่มไม่เคยพอต่อชะตา
เคยไหม, พาหัวใจไปหลังบ้าน
ฟังเสียงหวานหวานจากใบหญ้า
ฟังเสียงเพลงหลากทำนองของสกุณา
ฟังเสียงเจรจา - ข่า,ตะไคร้
กี่เพื่อนบ้านรู้จักและมักคุ้น
กี่เพื่อนบ้านเจือจุนเกื้อหนุนให้
กี่เพื่อนบ้านเคียงข้างเส้นทางใจ
กี่เพื่อนบ้านห่วงใยไม่ร้างเลย

เราหลงลืมอะไรไปหรือเปล่า
วิถีก้าวเร็วไปใช่ไหมนั่น
เคยฟังไหมเสียงหัวใจของใครกัน
เพ้อรำพันว่าเหนื่อยใจ-ข้างในนั้น !
ชีวิต ต้องก้าวเดินต่อไป แม้จะเจออะไรใช่ไม๊คะ
สู้ๆค่ะ
มีสิ่งดีๆเสมอๆนะคะ
คุณความดีคุ้มครอง
Take care
ชีวติมีไว้เพื่อต่อสู้
หากมีลมหายใจอยู่..เราคงต้องต่อสู้ไปเรื่อยๆนะคะ
เป็นกำลังใจให้ทุกคนค่ะ
แต่งได้ละเมียดละไมมากเลยค่ะ..อาจารย์พนัส..ชมจากใจเลยนะคะเนี่ย..
ได้อารมณ์และเห็นถึงภาพเลยล่ะค่ะ..
กวีซีไรท์ เจอคู่แข่งแล้วนะคะเนี่ย....อิอิ^^
ชอบภาพนี้จังเลยค่ะอาจารย์ ทำให้คิดถึงภาพของพ่อ
ผู้ที่ให้มาทั้งชีวิต
สวัสดีครับ...สายธาร..@
ครับ, ผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง ชีวิต ต้องก้าวเดินต่อไป
เพราะนั่นหมายถึง ตราบเท่าที่ยังมีลมหายใจ มนุษย์ก็ยังต้องสู้และก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง ถึงแม้จะต้องหยุดพักบ้างก็เป็นเรื่องธรรมดา แต่นั่นก็ไม่ได้หมายถึงว่า หยุดเดินและจำนนต่ออุปสรรค..
สิ่งหนึ่งที่ผมพูดกับตัวเองเสมอในยามทุกข์ใจก็คือ
ชีวิตมีพรุ่งนี้เสมอ...
เดี๋ยวก็ดีเอง...
เรื่องดีๆ..จะยังมีมาอีกเยอะ... ฯลฯ
โลกนี้ไม่ยุติธรรม
เงินเดือน 14,000 ยังได้ 2000
ผมดูรายการวงเวียนชีวิตแล้ว ละเหี่ยใจ (ฃ่อง7)
ทำไมไม่คิดช่วยพวกเขา..ผู้ใหญ่กำนัน สำรวจ ซิ
งานไม่ทำ..ยังจะชึ้นเงินเดือนอีก 50%
เวน.........
เห็นชื่อบันทึกแล้วอยากเข้ามาตอบว่า "ผมไม่รู้ครับ" :)
อยากตอบอย่างนั้นจริง ๆ แล้วจะเข้าคำตอบจากบันทึกอีกที ครับ
ขอบคุณครับ คุณ แผ่นดิน :)
....
ตอบไม่ถูกเลยค่ะ - - เหนื่อยหัวใจเหมือนกัน
อะไรคือความจริงแท้
นั่นน่ะสิ...
....
..........ผู้มีชีวิตอยู่ ก็ท้อใจกับการใช้ชีวิต.........
..........ผู้มีชีวิตอยู่ ก็อาลัยกับการจากไปของคนอันเป็นที่รัก...........
..........คนมีชีวิตอยู่หลายๆคน ทำไมไม่คิดที่จะมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุขเล่า....
มาเป็นกำลังใจให้พี่พนัสครับ
สวัสดีอาจารย์
บางชีวิต หนึ่งเดียว ในโลกหล้า
ไปไขว่คว้า หาสุข สนุกสนาน
เอาทุกอย่าง ขวางหน้า รับประทาน
ไม่สงสาร คนยากจน ที่ทนรอ
..กลอนท่านไพเราะและกินใจมาก
ขอบคุณ
เพราะคิดถึง จึงมาหา
ชีวิตย่อมมีทั้งเหนื่อย ทั้งอ่อนล้า
ชีวิต ย่อมมีทั้งความสุข ทั้งความทุกข์
ชีวิต ย่อมมีทั้งอุปสรรค ทั้งปัญหา
ชีวิต ย่อมมีทั้งแก้ไข ทั้งต่อสู้
ชีวิต ย่อมต้องก้าวไป ตราบเท่าที่มีลมหายใจ
ภาพหายากมากครับ และ ไม่ถนัดในการถ่ายรูป อีกด้วย
รักษาสุขภาพให้ดีนะครับ
อากาศร้อน ระวังจะเป็นไข้
สวัสดีครับ
สวัสดีครับ add
ขอบคุณที่แวะมาแลกเปลี่ยนอย่างสม่ำเสมอนะครับ..
ตราบลมหายใจยังไม่หยุดนิ่ง..
การต่อสู้ของชีวิต
ก็ยังต้องดำเนินไปอย่างไม่รู้จบ..
..เป็นกำลังใจให้เช่นกัน-นะครับ
สวัสดีครับ... คุณครูแอ๊ว
ผมแต่งกลอนบทนี้ไว้นานหลายเดือนแล้วครับ ถ้าจำไม่ผิดก็น่าจะไม่ต่ำกว่า 3 เดือน โดยได้แรงบันดาลใจจากการมองว่า คนเราวิ่งตามกระแสกันมาก ลืมแม้กระทั่งเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในตัวเอง หรือที่อยู่ใกล้ๆ ตัวเอง ซึ่งแท้จริงก็ไม่รู้เลยว่า ชีวิตต้องการอะไรกันแน่
แต่แต่งยังไงก็ไม่ได้ดังใจหวัง เลยทิ้งไว้เฉยๆ จนมานึกได้อีกทีว่า อันที่จริงเราก็แต่งได้แค่นี้แหละ เลยกลับมาดุอีกรอบ และนำมาลงไว้ในบันทึกนี้แหละ..
อันที่จริง เขียนกลอนนี้ยากมากกว่าการเขียนบล็อกเป็นบันทึก หรือความเรียง เพราะจำกัดด้วยอะไรหลายอย่าง โดยเฉพาะฉันทลักษณ์ พลอยให้คนไม่สันทัดอย่างผม ต้องฝึกฝนอีกมากมายก่ายกองเลยทีเดียว
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ..เทียนน้อย
เราต่างเดินทางไปหลายร้อยหลายพันกิโลเมตร แต่จะมีใครสักคนที่มีหลักไมล์ของการเดินทางกลับบ้านถี่ครั้งอย่างน่ายกย่อง
ผมเป็นมนุษย์งานคนหนึ่งที่ทำงาน จนแทบไม่ค่อยได้กลับบ้าน รู้ทั้งรู้ว่าบ้าน เป็นทุกอย่างของชีวิต
ถ้ามีเวลาว่าง... เชิญแวะไปที่นี่นะครับ.
http://gotoknow.org/blog/pandin/198742
ท้องทุ่งที่รัก ..ไม่มีวันนั้นสำหรับผมแน่
http://gotoknow.org/blog/pandin/199017
ย่างเหยียบลงบนแผ่นดินแม่
http://gotoknow.org/blog/pandin/204532
กอดให้ "อิ่มกอด" : บทเรียนจากอดีตที่ถูกปรับแต่งในวันนี้ของชีวิต
สวัสดีครับ.. Mr.Direct
คิดถึงเรื่องราวของมิตรภาพที่เกิดขึ้น ณ บนดอยนั้นเสมอนะครับ
ขอบคุณความเป็นพี่เลี้ยงที่แสนดีของหลานๆ
สวัสดีครับ พี่ยาว . เกษตรยะลา
โลกนี้ไม่ยุติธรรม
เงินเดือน 14,000 ยังได้ 2000
ผมดูรายการวงเวียนชีวิตแล้ว ละเหี่ยใจ (ฃ่อง7)
ทำไมไม่คิดช่วยพวกเขา..ผู้ใหญ่กำนัน สำรวจ ซิ
งานไม่ทำ..ยังจะชึ้นเงินเดือนอีก 50%
....
โฮ... ถูกใครกดดันอะไรมาหรือเปล่าครับ ถึงได้วิพากษ์การเมืองซะเผ็ดร้อนเลย เป็นธรรมดาใช่ไหมครับที่ในสังคมไทยเราอ้างถึงความชอบธรรม และนำความชอบธรรมในระบบไปใช้อย่างไม่ยุติธรรม
ยังจำเพลงในโน้นได้ดีครับ ในทำนองว่า "ทำงานทั้งวันได้พันห้า เดินไปเดินมารับห้าพั..."
สภาพเช่นนี้ เป็นภาพประวัติศาสตร์ทางสังคมไปแล้วครับ หลายคนสบายกันมาก แต่ได้รับการตอบแทนในระบบอย่างแทบไม่น่าเชื่อ ส่วนประเด็นข้างบนนั้น วันก่อนคนขับแท็กซี่ในกรุงเทพฯ บอกกับผมว่า "ไม่ยุติธรรม" ...ฝนตกไม่ทั่วฟ้า...
ผมก็ได้แต่นั่งฟังเงียบๆ ได้แสดงความคิดเห็นอะไรมาก เพราะไม่อยากสนทนาการเมืองในรถแท็กซี่..
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ...Wasawat Deemarn
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมครับ...
และทุกครั้งที่เห็นอาจารย์แวะมา หรือแม้แต่ผมแวะไปเยี่ยมที่บันทึก ผมมักจะเกิดแรงขับจากภายในให้อยากเขียนเรื่องเลียบเลาะตู้หนังสือของตนเองเสมอ..
วันนี้ก็รื้อดูแล้ว ตั้งใจจะเขียนอีกสักบันทึก ไม่เกินพรุ่งนี้คงได้อ่านเป็นแน่ครับ
สวัสดีครับ...SPI©Mië™]~natamaidee - - But narak..
อะไรล่ะคือความหมายอันจริงแท้...
อย่าคิดอะไรมากเลยครับ พี่เองก็ตั้งคำถามลอยๆ กับตัวเอง ไม่ถึงกลับขบคิดเสียยกใหญ่ เป็นการสะกิดเตือนตัวเองเบาๆ ให้ทบทวนจังหวะก้าวในวันที่รีบเร่งเท่านั้นเอง
...
หากชีวิตกำลังเผชิญหน้ากับอะไรสักอย่าง ก็ขอให้ฝ่าข้ามไปได้ในเร็ววันนี้..
เป็นกำลังใจให้-นะครับ