พบของบางอย่าง นึกปิ๊งเลยแหละ นี่งั้ย... ของฝากคนรัก

วันวาเลนไทน์...คนแก่ยุคเก่าสมัยก่อนไม่ค่อยจะอะไรมากมายนัก  แต่ถ้าไม่พูดถึงความรักซะเลยก็ออกจะดูเชยๆไป เพราะเหลียวมองทางไหนก็ให้เห็นบรรยากาศความสุข กุหลาบกับความรัก... เดี๋ยวจะถูกมองว่าเป็นคุณป้าชราภาพ...

  

เดินไปพบของบางอย่าง ...

 

แปรงขัดตัว... (ที่บ้านยู่ยี่ยับเยินมานานจนเกินพอดี)

 

ยี่ห้อนี้ขนแปลงเหนียว ทนทาน เชื่อถือได้..แต่เอ... จะเลือกแบบไหนดีน้อ

มาพิจารณาเป็นส่วนๆดีกว่า   สีฟ้าดูสดใส...  สีชมพูดูหวานแหววถูกใจ...  

 

มองดูส่วนบน  ขนของแปรงที่มีความต่างกัน... อันสีชมพูน่าจะดูนุ่มนิ่มกว่า  ติดใจที่บอกว่าเป็นขนแปรงชนิด Soft as Cotton... ท่าจะนุ่มเวลาสัมผัสผิวกาย...น่าจะเหมาะกับผิวสาวๆที่อ่อนนุ่ม น่าสัมผัส  หรือผิวผู้สูงอายุที่กลัวจะเป็นแผลถลอกได้ง่าย แต่มันจะนุ่มเกินไปมั้ย  

หรืออันสีฟ้าน่าจะเหมาะโดยเฉพาะกับท่านชายที่แข็งแรง เพราะน่าจะทนทานเวลาถูตัว 

คราวนี้มาดูส่วนล่าง

มาดูด้ามแปรง..เซ็กซี่ต่างกันแยะ

 

สีฟ้าดูเรียบง่าย สงบ สงัด  สบายๆๆ... ผิดกับสีชมพูที่ดูตื่นเต้น  เร้าใจ  ทำให้มีชีวิตชีวา  บอกไม่ถูก...

คราวนี้ลองเอามาถือ จับ  ขยับไปมาในท่าใช้งาน 

 

สีชมพูเหมาะมือดีเหลือเกิน แต่ติดที่ขนแปรงนิ่มมากไปหน่อย ส่วนสีฟ้าขนแปรงกำลังดี ติดที่ด้ามแปรงยาวไปหน่อยออกจะเมื่อยเวลาแปรงตำแหน่งที่ไกลออกไป

 

ไม่สามารถเลือกได้

 

...สุดท้าย...แม่(บ้าน)ซื้อมันสองอันเลย  สนนราคาต่างกันไม่ถึง 20 บาท ให้เป็นโบนัส สองทางเลือกของคนรักในครอบครัว...ไม่ว่าจะเป็นสามีหรือลูกๆ...  

วันไหนเมียพูดมาก ก็เอาสีฟ้านี่หละมาขัด...สะใจหน่อย 

วันไหนเมียดูนิ่มนวล  เร้าใจ ก็เอาสีชมพูละกัน  ดูได้อารมณ์ดี...

 

ห้องน้ำ...จะได้ทำหน้าที่เป็นห้องสุขา สุขีที่สมบูรณ์หน่อย

สุขสันต์วันวาเลนไทน์ทุกท่านค่ะ