อันชายหญิงจริงแท้แน่ในรัก

ยามเย็นย่ำค่ำคืนนี้ที่ดงดอย

เดือนดาวลอยคล้อยเคลื่อนเลื่อนลงต่ำ

มองนภาฟ้ากว้างไกลใจจดจำ

คิดถึงคำคนคู่รักประจักษ์ใจ

เมื่อยามรักน้ำต้มขมชมว่าหวาน

เจอวันวานว่าวันนี้มีขานไข

เฝ้าพะนอขอรักสลักใจ

ดวงฤทัยมั่นเกลียวเกี่ยวก้อยเดิน

ถึงวันหยุดสุดสัปดาห์วาเลนไทน์

หลอมดวงใจใส่ศรัทธาน่าสรรเสริญ

มั่นในรักน่าชื่นชมชั่งเพลิดเพลิน

เกี่ยวก้อยเดินเพลินรักประจักษ์ใจ

อันชายหญิงจริงแท้แน่ในรัก

เฝ้าฟูมฟักรักบ่มชมใจใหญ่

รวมร่างเดียวเกี่ยวพันกันในใจ

มุ่งมั่นในสัจธรรมครองคู่..เอย.