จากใจผู้เขียน ธันย์ โสภาคย์

ต่อค่ะ

          เรื่องที่ท่านกำลังจะอ่านต่อไปนี้มุ่งสื่อความหมายไปยังผู้ป่วยมะเร็งโดยตรง รวมทั้งคนที่รักและห่วงใยในตัวท่าน เป็นแนวทางในการปฏิบัติตนเองเมื่อเป็นมะเร็ง ไม่ว่าในระยะใด ๆ ของโรคก็ตาม เพื่อให้ชีวิตที่ยังเหลืออยู่มีความหมายอย่างยิ่งยวดที่สุด เป็นชีวิตที่มีคุณภาพเต็มเปี่ยม บางทีมีมากยิ่งกว่าสมัยที่ยังไม่ได้เจ็บปวดด้วยซ้ำไป ทุก ๆ คำแนะนำนี้ออกมาจากประสบการณ์มือหนึ่ง และจากใจของผู้เขียนที่รักและห่วงใยท่านเป็นอันมากอย่างไม่มีเงื่อนไข ในฐานะเพื่อนร่วมโลกที่ร่วมชะตากรรม โดยเฉพาะผู้ที่มีปัญหาสุขภาพคุกคามชีวิตอยู่

          ขอให้ท่านใช้ข้อความในบทความนี้ตามวิจารณญาณของท่าน อย่าเชื่อทุกอย่างที่ได้อ่านเพียงเพราะมีศรัทธาต่อผู้เขียนเท่านั้นเป็นอันขาด อย่าลืมย้ำคิดไว้เสมอว่า ท่านเองเท่านั้นที่มีสิทธิ์บัญชาการปฏิบัติดูแลรักษาตัวท่านเอง แพทย์นั้นอย่างดีที่สุดเป็นเพียงผู้แนะนำและตอบคำถามที่ข้องใจด้านบวกและด้านลบเท่านั้น แพทย์ไม่สามารถสั่งให้ผู้ป่วยทำอะไร ๆได้ตามความเห็นของตนเองอีกต่อไป ท่านเท่านั้นที่รับข้อมูลมารวบรวมและพิจารณาตัดสินใจด้วยตนเอง โดยมีครอบครัวและผู้ใกล้ชิดเป็นที่ปรึกษา อย่าลืมแจ้งให้เขาทราบถึงการตัดสินใจของท่านด้วย

          แม้เมื่อถึงเวลาอันควร ไม่มีใครหรืออะไรช่วยท่านได้อีกแล้วก็อย่าจนใจ ก็ยังไม่สายเกินไปที่ยังคงมีความหวังอยู่ ขอให้ท่านตั้งสติบังคับจิตให้นำนาวาแห่งชีวิตล่องลอยไปสู่ผืนน้ำที่สงบนิ่ง ปราศจากคลื่นลมรบกวนกระแสจิต แล้วจากโลกนี้ไปด้วยท่วงท่าสง่างาม ในท่ามกลางบรรยากาศที่มีความสงบสันติสมบูรณ์ทุกประการ.

หมายเหตุ เรื่องนี้พิมพ์เผยแพร่ครั้งเดียวในหนังสืออนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพ ศาสตราจารย์ นายแพทย์ ม.ร.ว. ธันยโสภาคย์ เกษมสันต์ วันที่ ๒๔ สิงหาคม ๒๕๔๓

ตอนต่อไปจะเริ่มต้นบทแรก  "หลังชนกำแพง" ค่ะ

เพิ่มเติม

ในหนังสือชื่อ "เส้นทางสายปรารถนา" (ธันย์ โสภาคย์) บทก่อนสุดท้ายที่ปรากฏ (เข้าใจว่าถอดความ-ดาวลูกไก่) แสดงเป้าหมายรวมของชีวิตและวิถีชีวิตคนเขียนหนังสือเรื่องนี้  เขียนไว้ว่า

"ข้าฯ จะสัญจรผ่านโลกนี้ชั่ววาระเดียว ดังนั้นสิ่งดีๆ ที่ข้าฯ สามารถกระทำ หรือความเมตตากรุณาอันข้าฯ สามารถแสดงต่อมนุษยชาติ ขอให้ข้าฯ กระทำ ณ บัดนี้ ขออย่าให้ข้าฯ หลงลืมหรือผลัดวันประกันพรุ่งไปถึงภพหน้า เพราะข้าฯ คงไม่เวียนผ่านมาทางนี้อีกแล้ว"

และต้นฉบับภาษาอังกฤษ

"I expect to pass through this world but once. Any good thing therefore that I can do, or kindness that I can show to any fellow-creature, let me do it now; let me not defer or neglect it, for I shall not pass this way again."

-Stephen Grellet (1773 - 1855)