ตำนานวาเลนไทน์ รำร่าย เป็นเพลงอีแซว

     เมื่อวันวาเลนไทน์ปีที่แล้ว ผมนำคณะเพลงอีแซวไปแสดงที่โรงพยาบาล สมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ ๑๗ ตอนนั้นน้องจิยังอยู่ชั้น ม.๖/๑แต่ปีนี้เธอเป็น นักศึกษาคณะอักษรศาสตร์มหาวิทยาลัยศิลปากรแล้ว เวลามันช่างรวดเร็วเสียเหลือเกิน น้องจิคงลืมไปแล้วว่าร้องอะไรไปบ้างเกี่ยวกับวันวาเลนไทน์ ผมจึงทบทวนความหลังให้ชมบทร้องของน้องจิและน้องๆในคณะเพลงอีแซวของเรา ที่ผมเคยนำเสนอไว้ในบล็อกชื่อ เรียนรู้อนุรักษ์เพลงพื้นบ้าน เมื่อปีที่แล้ว

น้องจิร้องท่อนนี้ครับร้องกับน้องแตงโม

           วันแห่งความรัก           ประจักษ์คุณค่า           

            สิบสี่กุมภา                   วันวาเลนไทน์

            ย้อนกล่าวเล่าขาน        ตำนานสำคัญ              

            ในยุคโรมัน                  อันยิ่งใหญ่

            พระจักรพรรดิ             คลอดิอัสที่สอง           

            ทรงขึ้นครอบครอง      กรุงโรมวิไล

            จักรพรรดิใจดำ           ชอบทำสงคราม          

            ไม่เคยไต่ถาม               ความสมัครใจ

    ทหารหนุ่มหนุ่ม           กลัดกลุ้มยิ่งนัก           

             ต้องจากคนรัก             จึงไม่อยากไป

แล้วน้องเปิ้ลกับน้องแนนต่อท่อนนี้ครับ

            ราชาคลอดิอัส           เคืองขัดดวงมาน         

             สั่งห้ามแต่งงาน           ไม่ว่าใครใคร

            ประชาทุกข์หนัก         รักทรมาน                   

            ถูกห้ามแต่งงาน           ร้าวรานฤทัย

            นักบุญชาวคริสต์         มีจิตเอ็นดู                   

             แต่งให้หลายคู่             เสี่ยงสู้ราชภัย

            เซนต์วาเลนไทน์         จึงได้รับโทษ              

            จักรพรรดิพิโรธ           สั่งขังคุกไว้

            ทุกข์ทรมาน                 รอการสั่งฆ่า

               

            น่าเวทนา                      เซนต์วาเลนไทน์

ตามด้วยน้องกุ้งกับน้องทอม

              แม้อยู่ในคุก                 ทนทุกข์อย่างหนัก 

     

              ยังเกิดความรัก            กับหญิงยิ่งใหญ่

      

              รักสาวตาบอด             เป็นยอดชีวา               

              พิการดวงตา                ไม่พิการใจ

              ลูกสาวผู้คุม                 กับหนุ่มนักโทษ         

             กามเทพโปรด              ให้รักกันได้

             นักบุญไหว้วอน           ขอพรพระเจ้า              

              ขอให้เจ้าสาว               ดวงตากลับใส

              พระเจ้าสงสาร             ประทานดวงตา          

              รักแท้นำพา                  ดวงตาเธอหาย

               ต่อด้วยพี่รัตติกาล ซึ่งตอนนี้เรียนอยู่สถาบันการพลศึกษา กับน้องมดแดง

           

              เรื่องราวล่วงรู้              ถึงหูจักรพรรดิ

            

              ท่านคลอดิอัส              กลุ้มกลัดทรวงใน 

      

              ทรงพระพิโรธ             ลงโทษโบยตี 

             

              สั่งประหารชีวี             เซนต์วาเลนไทน์ 

       

              ในคืนสุดท้าย               ก่อนวายชีวา               

              ร้อยคำอำลา                  มาเป็นจดหมาย

               ถึงหญิงคนรัก              ประจักษ์กันทั่ว          

               คือ เลิฟ ฟรอม ยัวร์      วาเลนไทน์

               สิบสี่กุมภาพันธ์           ชีวันลาลับ                  

               วาเลนไทน์ชีพดับ        แต่ไม่สูญหาย

               ปิดท้ายด้วย พี่โจ้ กับน้องป๋องแป๋ง จำได้ว่าน้องป๋องแป๋ง ร้องเสร็จก็เข้าห้องฉุกเฉิน

               เลยเพราะเป็นภูมิแพ้

              ทั่วโลกทุกแหล่ง          ต่างแจ้งประจักษ์        

              วันแห่งความรัก           กึกก้องกำจาย

               มาถึงวันนี้                   สิบสี่กุมภา                  

              ความรักทั่วหล้า           เบ่งบานทรวงใน

              มอบรักแก่กัน              ของขวัญซึ้งซาบ        

             ส่งดอกกุหลาบ              แทนดวงฤทัย

            ช็อกโกแลตหวานฉ่ำ       แทนคำว่ารัก          

               เทียนหอมสลัก             เป็นรูปหัวใจ

               เขียนบัตรอวยพร         เป็นกลอนสำคัญ   

      

               อย่าลืมสัมพันธ์            วันวาเลนไทน์

              ผมนำบรรยากาศเก่าๆมาเล่าตามประสาคนแก่ๆครับ ปีนี้

วันวาเลนไทน์ตรงกับวันเสาร์ ไม่ได้ไปแสดง..เพราะเด็กๆต้องเตรียมตัว

สอบกันหลายรายการครับ