(ฟังเพลงฝากใจไปบ้านนะคะ  คิดถึงบ้านจังหูเลยนิ)

หลายๆปีผ่านไม่ได้กลับบ้าน หัวใจคำนึง
คล้ายเสียงเพลงผ่านแว่วมาจากบ้าน สายลมรำพึง
สู่ใจของใครคนหนึ่ง ซึ่งจากมาไกลไม่ได้กลับคืน
ข่าวคราวนั้นน่าเป็นห่วง เจ้าดอกยาร่วงถูกใครใส่ฟืน


*บินหลาเอย ไม่เคยบินลับบินหาย
รถไฟสายใต้ฝากใจเราไปด้วยเอย

คิดถึงวันเก่า มาจากวัยเยาว์หัวใจยินดี
นกเขาขัน***่ โอ้กลิ่นบูดูสันกาลาคีรี
ป่านนี้เจ้าเป็นเช่นไร ได้หลับบ้างไหมแม่น้ำตานี
ข่าวคราวนั้นน่าเป็นห่วง เจ้าดอกยาร่วงถูกใครอุ้มหนี
(ซ้ำ*)

ฮารีรายอแต่เดิม ปีนี้รื่นเริงอยู่ไหม
เสื้อสีสวยๆเคยใส่ หนมโคหนมไข่เคยหรอย
หรือไม่ค่อยหรอยแล้วเท่าใด ลูกหลานจากไปไม่กลับมา
ตากใบสายน้ำนองตา ออกบวชรายาว้าเหว่ใจ


**บินหลาเอยไม่เคยบินลับบินหาย
รถไฟสายใต้ฝากใจเราไปด้วยเอย
บินหลาเอยไม่เคยบินลับบินหนี
บอกใครเขาที อย่าพรากลูกเราไปเลย


ลัล ลัล ลัล ลัล ลา.. บีแมเบอร์ซา บีแมเบอร์ซา
ลัล ลัล ลัล ลัล ลา.. บีแมเบอร์ซา บีแมเบอร์ซา
นา นา นา นา นา นา.. อีหงะอูมอ กาแซอูมอ
นา นา นา นา นา นา.. อีหงะอูมอ บีแมเบอร์ซา
(ซ้ำ**สลับ)


ความหมาย-คำภาษาใต้

ใส่ฟืน=ใส่ร้าย
บูดู=นำจิ้มผักของชาวใต้
สันกาลาคีรี=ชื่อภูเขา
แม่น้ำตานี=อยู่ในจังหวัดปัตตานี
หนมไข่=คล้ายขนมเค็ก
เคยหรอย=เมื่อก่อนอร่อย
ตากใบ=อำเภอดังของจ.นราธิวาส มีแพยนต์บริการข้ามแม่น้ำไปฝั่งมาเลเซีย 
บีแม=ห่วงใย กังวล
เบอร์ซา=ใหญ่ มากมาย อย่างแรง
อีหงะ=คิดถึง
อูมอ=บ้าน
กาแซ=รัก
ดอกยาร่วง = ดอกมะม่วงหิมพานต์
บินหลา = นกกางเขนดง
ฮารีรายอ,รายา = เทศกาลรื่นเริงของชาวมุสลิม
หนมโค,หนมไข่ = ขนมโค,ขนมไข่
หรอย = อร่อย
ออกบวช = วันสิ้นสุดการถือศีล-อดของชาวมุสลิม(ซึ่งชาวมุสลิมบางส่วนเรียกการ"ถือศีล-อด"ว่า"ถือบวช")
**ไม่ดื่มไม่กินไม่สูบไม่ดมไม่เสพตั้งแต่เวลา04.30น.จนกว่าจะถึงเวลา18.05น.**