วันนี้ผมตื่นเช้ากว่าปกติเพราะต้องเดินทางไป กองทัพอากาศ เพื่อร่วมเดินทางไปกับคณะนักศึกษา วปรอ. ๑๔-๑๑ (วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร)เดินทางไปยังภาคเหนือเพื่อไปศึกษาเรียนรู้เชิงประเด็น และผมมีหน้าที่อำนวยความสะดวกในการประสานงานบางส่วนในพื้นที่ และไปช่วยเป็นลูกมือท่าน พลเอกเอกชัย ศรีวิลาศ (ลุงเอก)  ในกิจกรรมดังกล่าว

ยอมรับว่าผมรู้สึกตื่นเต้นครับ...

Dscf3995

ลำเลียงสัมภาระ...

Dscf4006

เพราะปกติเราก็เดินทางโดยเครื่องบินโดยสารพาณิชย์ทั่วไป แต่วันนี้ต้องไปนั่งเครื่องบิน C ๑๓๐ ของกองทัพอากาศ  จากสนามบิน ทอ. ไปยังจังหวัดเชียงใหม่ ถือว่าเป็นประสบการณ์แปลกใหม่ และเป็นโอกาสของผมด้วยครับที่ได้ร่วมเรียนรู้ไปกับคณะ นศ. วปรอ. ๑๔-๑๑ ในรุ่นนี้ถือว่ามีผู้ใหญ่,นายทหาร กองทัพทั้งสี่เหล่าทัพร่วมเดินทางไปคับคั่ง กว่า ๘๐ ท่านพร้อมผู้ติดตาม 

Dscf4004

ไม่ต้องเช็คอินให้ยุ่งยาก เพียงแต่เช็คชื่อและมอบกระเป๋าเดินทาง พี่ทหารก็จัดการลำเลียงกระเป๋าขึ้นเครื่องเตรียมรอไว้ ถึงเวลาที่เครื่องจะขึ้น ก็เพียงแต่แจ้งให้ผู้โดยสารเดินขึ้นทางท้ายเครื่องที่มีทางลาดชันประมาณ ๒๐ องศาขึ้นไป

เครื่องบิน C-๑๓๐ มีช่องทางเข้า ช่องทางออก (ที่ไม่เขียนช่องทางเข้า-ออกติดกัน เพราะว่า บางกรณีเตรียมไว้เป็นช่องทางออกเพียงอย่างเดียว) ช่องทางที่ใช้ในการทำงานปกติ ทั่วไป ๒ ทาง คือ ประตูหน้าทางด้านซ้าย(Crew Entrance Door) และทางด้านท้ายคือ Cargo Ramp เมื่อเปิดออกจะลาดเอียงลงเพื่อให้ขับรถยนต์หรือลากล้อเลื่อนเข้าไปได้ แต่เมื่อเปิดในอากาศพื้น Cargo Ramp จะเป็นระดับเดียวกับห้องโดยสาร ส่วน Cargo Door ซึ่งอยู่เหนือ Cargo Ramp เป็นอีกช่องทางหนึ่ง ขณะเปิดจะถูกยกขึ้นด้านบน เพื่อให้มีความสูงเพียงพอในการขนถ่ายสัมภาระ

 

ทางด้านท้ายยังมีประตูอีกสองข้าง(Paratroop Doors) ไว้สำหรับทหารพลร่มกระโดดออกจากเครื่องในอากาศ ประตูนี้ไม่มีในเครื่องบิน C-๑๓๐ รุ่น L-๑๐๐ ที่ใช้งานทางพลเรือน

 Dscf4011

เดินลงจากห้องนักบิน ผ่านแผงกั้นลำตัวหมายเลข FS๒๔๕ มายังส่วนระวางบรรทุก ทั้งผู้โดยสารและสัมภาระจะรวมกันอยู่ในห้องระวางบรรทุกด้วยกัน ในขณะที่ยังไม่ได้ติดตั้งเก้าอี้ ห้องระวางบรรทุกจะแลดูโล่งยาวตลอด ไม่ต่างอะไรกับรถสิบล้อ  เงยหน้ามองขึ้นไปยังเพดาน สามารถเห็นผิวบุลำตัว สายไฟ ท่อทาง ระบบกลไก ระโยงรยางค์เป็นแนว อย่างเปลือยเปล่า เหมือนเอกซเรย์เครื่องของการบินไทยแบบนั้นเลย

Dscf4012

Dscf4016

เลือกหาที่นั่งตามใจชอบ  และเข็ดขัดรัดลำตัวก็สุดเท่ห์ ครับ ...ผมรัดไม่เป็น ต้องให้พี่ที่อยู่ข้างๆช่วยสอนวิธีการรัดเข็มขัด  เรานั่งหันหน้าเข้าหากัน คนเยอะๆแบบคณะ วปรอ. ๑๔ – ๑๑ อาจต้องนั่งเข่าชิดกัน อบอุ่นดี

Dscf4032

มีแอร์โฮสเตสด้วยนะครับ บริการกันแบบกันเอง ผมก็มีส่วนช่วยลำเลียงเครื่องดื่ม ชา กาแฟ ร่วมด้วยช่วยกัน

Dscf4023

พัก...แบบง่ายๆ

ในห้องโดยสารเสียงดังไปบ้างครับ...ไม่มีการห้ามใช้โทรศัพท์ ตราบใดที่มีสัญญาณ (หรือห้ามก็ไม่ทราบ เพราะเห็นมีการโทรคุยได้)   เวลาชั่วโมงเศษๆ เพลิดเพลินกับการเดินทางครั้งนี้ไม่น้อยเลยครับ เหมือนเด็กอยากรู้ ลุกไป ลุกมา ถ่ายรูปทุกมุมที่สามารถไปได้..

Dscf4033

ผู้ช่วยนักบิน...ในเครื่อง C130

ที่น่าหวาดเสียวคือเวลาลงยังสนามบิน เชียงใหม่ ล้อกระแทกพื้นเสียงดังและเครื่องสะเทือนมากกว่าเครื่องบินโดยสารที่เคยมา..แต่ท่านอื่นที่คุ้นชินแล้วก็ถือเป็นเรื่องปกติ

ถึงเชียงใหม่โดยสวัสดิภาพ...เลยขอถือโอกาสช่วงว่างๆ เขียนเรื่องราวที่เป็นครั้งแรกในชีวิตมาแบ่งปันผู้อ่านไปด้วย ถือว่าเป็นประสบการณ์เรียนรู้ที่ได้พบในวันนี้ครับ

 

 

อ้างอิง

 

 รายละเอียดเชิงเทคนิคจาก  http://www.thaic-130.com/content_4_456_4771_TH.htm