ป้าโอ๋ตั้งใจว่าจะไปหาน้องในวันนี้เพราะเป็นวันเสาร์ซึ่งปกติจะว่างเสียด้วย แต่มาถึงวันนี้จริงๆป้าโอ๋ก็ไม่ค่อยมีเรี่ยวแรง รู้สึกยาฆ่าเชื้อกับเชื้อโรคเขากำลังสู้กันอย่างสนุกสนานในท้อง เล่นเอาเจ้าของท้องอย่างเราไม่เป็นสุขเอาเสียเลย ข่าวคราวบ้านเมืองก็ยังคงเศร้าหมอง สรุปแล้วอะไรๆรอบตัวไม่เป็นใจเอาเสียเลย

แต่สิ่งที่ทำให้ป้าโอ๋มีความสุขก็คือการได้ย้อนอ่านเรื่องราวของหนูที่ผ่านมาใน 1 ขวบปี ช่างรวดเร็วเหลือเกิน ป้าโอ๋ยังจำได้ถึงวันที่ไปลุ้นรอวันที่หนูจะออกมาดูโลก จำได้ถึงภาพคุณแม่ผู้เข้มแข็ง พยายามเบ่งหนูโดยข่มการส่งเสียงร้องเพราะความเจ็บปวดเอาไว้ คุณพ่อผู้ตื่นเต้นเอาใจช่วยคุณแม่ ทุกภาพยังคงเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นนี่เอง ป้าโอ๋เขียนบันทึกนี้เพื่อเก็บไว้ให้หนูต้นไม้ได้กลับมาอ่าน วันที่เราควรนึกถึงผู้ที่ให้กำเนิดเรามาด้วยความรักอย่างที่สุด

Piyawishappynap2

สุขสันต์วันเกิดนะครับ น้องต้นไม้