แม้ว่าข้าวสารจะราคาถูกแต่ข้าวเหนี่ยวที่นึ่งแล้วก็ยังแพงเหมือนเดิม

         อากาศหนาวเย็น  ท้องฟ้าครึ้ม  ก็นึกอยากทานอะไรที่ร้อน ๆ ครูที่โรงเรียนเชิญชวนว่าควรช่วยกันทานข้าวเหนียวเพราะตอนนี้ราคาข้าวเหนียวตกต่ำ  สำหรับคนพื้นถิ่นของอำเภอนครไทยส่วนใหญ่รับประทานข้าวเหนียว และมีข้าวจ้าวเป็นบางส่วน   ข้าวเหนียวจึงไม่ใช่เรื่องแปลกของคนที่นั่น และสังคมของเด็กนักเรียนก็เช่นกันส่วนมากจะนำข้าวเหนียวมาโรงเรียน 

        ฉันแวะซื้อข้าวเหนียวถุงละ ๕ บาทที่ตลาดบ้านแยง ๒ ถุง แม้ว่าข้าวสารจะราคาถูกแต่ข้าวเหนียวที่นึ่งแล้วก็ยังแพงเหมือนเดิม เพื่อน ๆ ก็มีข้าวเหนี่ยวมาสำหรับทานตอนเช้า ไก่ทอด ปลาทอด หมูปิ้ง เหมาะสำหรับข้าวเหนียวมาก ๆ ฉันตั้งใจจะฝากข้าวเหนียวน้องกานต์ ๑ ถุง  แต่ทานไปทานมาเพลิน  เสียงใครคนหนึ่งร้องทักว่าฉันทานข้าวเหนี่ยวไปได้ไงถึง ๒ ถุง (มองดูถุงที่สองเหลือนิดเดียว และน้องกานต์ยังไม่เข้ามา)  ฉันจึงรีบอิ่ม  แต่คนอื่น ๆ เขาทานไม่มากเท่าฉัน

       เมื่อถึงเวลารับประทานอาหารกลางวัน  เพื่อน ๆ ไม่เห็นฉันลงไปทานข้าวจึงให้เด็กมาตาม  เด็กคนนั้นลงไปบอกว่า "คุณครูคิมนอนหลับครับผมไม่กล้าปลุก" เพื่อน ๆ จึงแบ่งกับข้าวให้ฉันทานตอนบ่าย   (วันนี้ไม่มีการสอนเพราะเด็ก ๆ สอบธรรมศึกษา)  เมื่อตื่นนอนฉันก็ไม่รู้สึกหิว  แต่รู้สึกคอแห้งและหิวน้ำมาก ๆ 

       ปกติฉันเป็นคนแพ้สารชูรส  ซึ่งใคร ๆ รู้ดีกับอาการที่ฉันทานอาหารใส่ชูรส  เมื่อไปทานอาหารนอกบ้านจะรู้สึกง่วงเร็วมาก  หลังเลิกเรียนฉันเลยกลายเป็นตัวตลก  บางคนก็พูดแซวว่า.."น่ากลัวข้าวเหนียวใส่ชูรสมั้ง"  กลับถึงบ้านฉันไม่ได้ไปออกกำลังกายรีบนอนและเพิ่งตื่นเมื่อสองทุ่มกว่า ๆ อาบน้ำ  เปิดเครื่อง