วันนี้ครูอ้อยไม่สบาย.....คิดว่าจะตาย....คิดว่าจะสอนนักเรียนไม่ได้....หรือว่า.....อาจจะสอนไม่สนุก...ก็อาจเป็นได้

แต่เปล่าเลย  วันนี้ครูอ้อยสนุกกับการสอน  และมีความสุขกับการสอน  มีความสุขกับนักเรียน  ถึงแม้ว่า....จะไม่สบายก็ตาม 

นักเรียนถามครูอ้อยว่า.....What 's a matter? 

ครูอ้อยตอบว่า.....I shall die this morning. 

นักเรียนตอบครูอ้อยว่า.....ไม่ใช่ Tomorrow ....never die หรือคะ....นักเรียนกล่าวชื่อหนังดังเรื่องหนึ่งของ....เจมส์บอน  แล้วครูอ้อยก็เล่าเรื่อง อาการไม่สบายให้นักเรียนฟัง....นักเรียนตั้งใจฟังมาก  และถามครูอ้อยหลายเรื่อง 

ครูอ้อยก็เลยต้องสอนเรื่อง.....die  กับ  dead  ว่าจะใช้อย่างไร  die  ครูอ้อยตายเอง  dead  ต้องมีคนทำให้ครูอ้อยตาย  เช่น  ถูกยิง  หรือ รถชนตาย

ทันทีทันใดนั้น ก็มีเด็กหญิงคนหนึ่งลุกขึ้นพูดว่า...หนูไม่อยากเรียนเรื่องนี้ค่ะ 

ครูอ้อยถามว่า....ทำไมล่ะ 

เธอตอบว่า..หากครูอ้อย die  แล้วใครจะมา teach ล่ะคะ

จากนั้นเธออาสาเล่าเรื่อง ขำขำให้ฟัง.....

*****

เรื่องมีว่า....เธออยู่แฟลตแบบครูอ้อย แล้ว ข้างบ้านเธอเลี้ยงนกแก้ว..เธอสอนให้นกแก้วพูดทุกวันว่า...ไปไหนจ๊ะคนสวย 

เวลาเดินผ่านบ้านนี้  นกแก้วก็จะทักเธอว่า......ไปไหนจ๊ะคนสวยทุกวัน....

จนกระทั่งวันหนึ่ง  เจ้าของแฟลตสองสามีภรรยา  ก็มาเดินตรวจดูแลแฟลต....

นกแก้ว  เห็นผู้เป็นภรรยาเดินมาก็พูดทักทายว่า.....ไปไหนจ๊ะคนสวย  

พอผู้เป็นสามีเดินมา  นกแก้วก็ทักทายว่า.....ไอ้ฉิบหาย..ไปไหนวะ...

เอิ๊กเอิ๊ก...หัวเราะกันจนน้ำตาเรี่ยน้ำตาราด...เอิ๊กเอิ๊ก  แสดงว่า..นกแก้วตัวนี้..... 

มีคนสอนให้พูดทั้งคำหวาน....ไปไหนมาจ๊ะคนสวย 

มีคนสอนให้พูดทั้งคำหยาบว่า...ไอ้ฉิบหาย..ไปไหนวะ....

แหม..กระทั่งนกแก้ว  ยังเลือกพูด  เลือกปฏิบัติกับคนทั้งเพศหญิง เพศชาย...เอิ๊กเอิ๊ก