เช้านี้..ลมแห่งปลายฝนต้นหนาวมาเยือน..คิดถึงผ้าพันคอที่เคยทำให้คุณพ่อขายาว   ตอนเช้าแวะเอาไม้นิต และ ไหมพรมไปที่ทำงานด้วย ไว้ทำสลับกับการทำงาน แว้บ ๆ เนื่องด้วยเห็นภาพคุณโอ๋กำลังทำ..นิตติ้งผ้าพันคอ ท่าทางมีสุขทั้งผู้ทำและผู้ที่จะได้รับ   จึงคิดว่า คุณพ่อขายาวจะ... มีต่อ »

Papunkor

บันทึก นิตติ้ง..ความสุขที่มาทีละนิด จากอนุทินสู่บันทึก  ของ พี่  ภูสุภา  


 

อ่านบันทึกเล็กๆนี้

น่ารักมากๆครับ...ผมรับรู้ถึงกลิ่นอายความรัก ความอบอุ่นที่กรุ่นในบันทึกนี้

วันนี้เมื่อช่วงบ่าย ผมออกไปทานข้าวที่ห้างใกล้บ้าน และเดินแบบลืมตัวเข้าไปในร้านขายหนังสือประจำ พร้อมกับหยิบหนังสือขึ้นมาเล่มหนึ่ง (ไม่ยอมปล่อย)  ในที่สุดก็ต้องไปคุยกับแคชเชียร์ เพื่อชำระความอยากได้ เป็นเจ้าของ..

 

ชื่อหนังสือเล่มนี้ เห็นปุ๊บก็ปิ้งเลยครับ "ประมวลความรัก"

โอ้...ข้างในหนังสือ จะกรุ่นหวานแค่ไหนน้อ...???

โปรยที่ปก ได้อย่างจับใจว่า

"หากค้นพบความงดงามแห่งรัก ก็เท่ากับค้นพบความงดงามแห่งชีวิต"

ที่พิเศษสำหรับหนังสือเล่มนี้อีกก็คือ ชื่อผู้เขียนตรงหน้าปก

"ประมวล เพ็งจันทร์ และกลุ่มลูกศิษย์"

ผมจึงตัดสินใจ ...โดยใช้เวลาสั้นมากกว่าทุกครั้ง

แม้ว่าหนังสือเล่มสวยจะถูกผนึกด้วยพลาสติกทั่วเล่ม- - -เปิดอ่านไม่ได้  แต่ผมเชื่อแน่ว่า ข้างในมีเรื่องราวที่เป็นแก่นแท้ที่ประมวลความรักเอาไว้อย่างลึกซึ้ง

มีกระดาษเล็กๆโผล่มาส่วนหัวหนังสือ บอกว่า พิเศษ !  โปสการ์ด "ความรัก"ในเล่ม เพื่อหัวใจรักอันงดงาม

ผมไม่ได้กระหายอยากเห็นโปสการ์ดเท่าไหร่ ...แต่เป็นสิ่งเล็กน้อยที่ช่วยแต่งแต้มสีสันของความรักผมเพียงแต่ใจจดจ่อกับชื่อของหนังสือและชื่อของนักเขียนที่ผมชื่นชอบ ท่านนี้

ผมยื่นหนังสือบนเคาเตอร์แคชเชียร์ คนขายหันมายิ้มถามถึง บัตรสมาชิก...  ว่ามีหรือไม่?

ผมรีบดึงบัตรสมาชิกออกมา พร้อมกับยื่นให้เขาไป ผมเปรยลอยๆว่า "หมดอายุหรือยังครับ" เขาคว้าบัตรไปดูว่า "ยังไม่หมดครับ" พร้อมกับยิ้มให้ผมอย่างไมตรี ก่อนที่จะขอรับหนังสือจัดการหุ้มปกให้

ผมไม่เคยตรวจดูว่าบัตรสมาชิกผมหมดอายุหรือยัง...และถึงตอนนี้ยังไม่ได้พลิกดูว่าหมดอายุเมื่อไหร่...

แต่ก็ช่างเถอะครับ...

 

ผมเดินไปพลางหยิบโปสการ์ดออกมาดู เป็นโปสการ์ดสีหวานน่ารักทีเดียวครับ

ความพิเศษที่ทำให้ผมรักกระดาษเล็กๆแผ่นนี้ทวีคูณก็คือ คำงามๆที่อย่หลังกระดาษใบเล็ก

"เราสามารถจะทำอะไรได้หลายอย่าง ที่มหัศจรรย์ด้วยพลังแห่งรัก

ที่เกิดจากพลังแห่งความรู้สึกนึกคิดเชิงจินตนาการที่เราสร้างขึ้นภายในตัวเรา"

ใช่สิครับ...

เราสามารถทำเรื่องมหัศจรรย์ด้วยพลังแห่งรัก...ด้วยพลังเชิงบวกที่อัดแน่นจากศูนย์กลางของเราไปสู่คนอื่นอย่างอ่อนโยน

พลังแบบนี้เป็นพลังที่เรารู้สึกได้ จับจิต ด้วยใจ...

พลิกอ่านคำนิยม จากคุณฐิตินาถ ณ พัทลุง ผู้เขียน "เข็มทิศชีวิต"
ในตอนท้ายเธอเขียนสรุปความว่า

" สิ่งที่อาจารย์ประมวล เพ็งจันทร์ เป็นและได้ถ่ายทอดลงใน ประมวลความรัก

จะกล่อมเกลาใจทุกใจที่ผิวเผินกับชีวิตหรือคิดว่าความสนุกคือ ความสุข หาอะไรทำกล่อมใจให้มันชาๆไปวันๆ

จะปลอบประโลม ชุบชู ทุกหัวใจที่อ่อนล้า ต่อความโหดร้ายที่มนุษย์ห้ำหั่นใส่กัน

จะเป็นแรงบรรดาลใจ ให้เรามีกำลังทำในสิ่งบที่เราเชื่อ เชื่อมั่นที่จะทำความดี

แม้ถูกทดสอบยั่วยุ ให้สามารถอดทนเพื่อสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าคือ การขัดเกลาจิตวิญญาณ ซึ่งเป็นของจริงเพียงอย่างเดียวในชีวิตเรา

ขอให้มีความสุขในการอ่านประมวลความรัก

ขอให้ความรักเปิดตาเราให้เห็นความสุข ความดีงาม ความบริบูรณ์ที่อยู่ตรงหน้า เพียงใจเราหยุด หยั่งลงภายใน

ขอให้ความรักเป็นพลัง ชุบชูให้คุณมีปัญญามีความสุขยิ้มน้อยๆอยู่ภายในได้ในทุกสถานการณ์"

 Dc443

สำหรับคนแห้งแล้งความรัก ...พื้นที่จิตใจที่แห้งผาก ร้อนรุ่ม ขอให้เปิดใจรับความชุ่มชื้นของความรักจากผู้คน...และซึมซับความรู้สึกที่อ่อนโยน ประทับจิตเป็นพลังในการรังสรรค์โลกของเราต่อไป

"เมื่อความรักงอกงามไปถึงระดับหนึ่งแล้ว เราจะรู้สึกรักเพื่อนมนุษย์ รักมด รักแมลง รักพืชพันธุ์ชนิดต่างๆ

เมื่อนั้นนั่นหละ ที่เรารวมเป็นหนึ่งเดียวกับโลกและจักรวาลแล้ว"หน้า ๑๑๓,ประมวลความรัก]

 

ผมพลิกดูด้านหลังหนังสือ ยังมีหน้ากระดาษว่างๆ ไว้สำหรับบันทึก ประมวลความรัก ในมุมของผมดูบ้าง

เอาละครับ...

ผมคิดว่าไม่นานหรอก ...ประมวลความรักของผม น่าจะเต็มพื้นที่ว่างเปล่าของหน้ากระดาษนี้

 

ขอได้เริ่มต้นจาก  ตรงนี้ ก่อนครับ

 

--------------------------------------------

"ด้วยรัก"

จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

๓๐ ต.ค.๕๑