“ เมื่อไม่ได้พัฒนาด้านจิตใจ จะพัฒนาสิ่งใดก็ไร้ผล

สวัสดีทุกท่านค่ะ พอลล่าหายหน้าหายตาไปจากวงการ เพราะต้องไปแต่งงาน เอ๊ย ไม่ใช่ค่ะ อิอิ.. ไม่ได้เป็นดาราเสียหน่อย ..ก็ไปปฏิบัติภาระกิจ สร้าง รพ.เปี่ยมรัก ของรพ.แกลงค่ะ จัดที่เคียงทะเล รีสอร์ท จ.ระยองค่ะ ตามที่บางท่านได้อ่านบันทึกของใครบางคนไปบ้างแล้ว ค่ะ ..อิอิ.. (คนที่ตัวโย่งๆ น่ะคะ แอบบันทึกก่อน ซะงั้น...) พอลล่าจ้างให้มาประชาสัมพันธ์ก่อนหนังจริงฉาย อิอิ..  ล้อเล่นค่ะ เป็นการเสนอคนละมุมมอง ค่ะ

จากสิ่งที่ยึดมั่นในใจของทีมเรา... เอ๊ะ หรือจะของพอลล่าคนเดียว ฮ่าๆๆ

“ เมื่อไม่ได้พัฒนาด้านจิตใจ จะพัฒนาสิ่งใดก็ไร้ผล

การพัฒนาต้องเริ่มที่จิตใจตน  จึงจะได้ผลการพัฒนาที่ถาวร”

 

วันที่ 21 -22 ตุลาคม 2551 พอลล่าและทีมงานประกอบด้วยอาจารย์ยงยุทธ และพี่ครูโย่งก็..ยงยุทธ ช่างบังเอิญเสียนี่กระไรที่เกิดมาชื่อเหมือนกัน อิอิ.... ต่างกันที่วัยค่ะ เราไปร่วมเรียนรู้กับเจ้าหน้าที่รพ.แกลง จ. ระยอง เรียนรู้ในเรื่องการบริการที่มีหัวใจของความเป็นมนุษย์ กับการพัฒนาคุณภาพตามมาตรฐาน HA ก่อนไปเราได้วางแผนในเรื่อง Agenda การเรียนรู้ เป้าหมายของกิจกรรมในแต่ละวัน และผลลัพธ์ของกิจกรรม ซึ่งเราเน้นการสร้างบรรยากาศการเรียนรู้ ผ่อนคลาย เพื่อให้เมล็ดพันธุ์ความดีที่มีอยู่ในทุกๆคน ได้เจริญงอกงามออกมา บางคนอาจจะเริ่มผลิดอก บางคนอาจจะเริ่มมีรากงอก ก็แล้วแต่การเรียนรู้ของแต่ละคนค่ะ

เราออกเดินทางบ่ายสอง วันที่ 20 ต.ค. 51 เมื่อเราไปถึงที่หมาย..เคียงทะเลรีสอร์ท เวลาประมาณห้าโมงครึ่งค่ะ ..โอ้ แม่เจ้า..เป็นรีสอร์ตเปิดใหม่..เราจึงขอไปดูห้องประชุมก่อนในทันใด เพราะอย่างที่บอกไปแล้วว่า เราเน้นที่บรรยากาศ เราจึงต้องจัดการ (setting) สิ่งแวดล้อมให้เอื้อต่อการเรียนรู้เป็นอย่างยิ่ง เพื่อให้คนได้เรียนรู้ มีสมาธิและใคร่ครวญกับตนเองเป็นส่วนใหญ่ สามารถได้เรียนรู้และเข้าใจผู้อื่นได้ดียิ่งขึ้น เราจึงขอให้เขาปรับปรุงพื้น ม่าน แสง เสียง พี่ผู้ดูแลสถานที่ พูดความจริงซึ่งเป็นข้อมูลที่ให้ทีมเราได้เรียนรู้ว่า ”ห้องประชุมนี้เพิ่งรับงานนี้เป็นงานแรกเลยค่ะ”  พระเจ้าช่วยกล้วยทอด... งานเข้าซะแล้ว !!! พอลล่า ไม่เป็นไร เอาเท่าที่ทำได้ให้มากที่สุด สิ่งที่เราคาดไว้อาจจะไม่เป็นไปอย่างนั้นก็ได้ แต่ก็กังวลๆ อยู่ในใจ... คิดว่าคนดีอยู่ที่ไหนก็ดีได้..สาธุ

ขอบคุณภาพถ่าย ฝีมือ พี่ครูโย่ง..

เช้าวันแรก... 21 ตุลาคม 2551

เริ่มจากการลงทะเบียน และท่านรักษาการ ผอ.รพ.แกลง กล่าวเปิดงาน ดูช่างเป็นทางการเสียจริง แต่ทีมเราก็จะได้รับทราบวัตถุประสงค์ของรพ.อีกทางหนึ่ง เปิดประชุมเสร็จก็เป็นหน้าที่ของเรา เริ่มจากกล่าวทักทาย ทั่วไป เราเตรียมหมอนและนั่งคุยกับพื้น เท่าเทียมกับทุกคน เราบอกว่า ที่นี่ไม่มีที่ปรึกษา ไม่มีวิทยากร มีแต่คนที่จะมาเรียนรู้ร่วมกันเท่านั้น และขอทราบความคาดหวังของผู้เข้าร่วมประชุมค่ะ บางท่านบอกว่า ไม่ได้คาดหวัง  บางท่านอยากได้ความรู้ บางท่านก็อยากได้สนุกๆ และได้เรียนรู้ด้วยค่ะ อ่ะก็พอเข้าทางเรา...  หลังจากนั้น ทีมเรา ที่ได้ศึกษาข้อมูลผู้เข้าประชุมมาก่อนหน้าแล้ว เราจึงเริ่มด้วยการละลายพฤติกรรม เพราะเรารู้ว่า ที่นี่ มีทั้งหัวหน้าหน่วยงาน พยาบาล ผู้ช่วยพยาบาล ลูกจ้าง คนขับรถ คนสวน ช่างซ่อมบำรุง ฯลฯ ทุกระดับ รวมแล้วประมาณ 60 กว่าคน เริ่มด้วยเกมส์ใยแมงมุมค่ะ กิจกรรมเป็นดังภาพค่ะ เกมส์นี้เราได้เรียนรู้ว่า “ กลุ่มที่จับมือกันโดยไม่คิดมาก ให้จับก็จับ สามารถคลี่คลายเป็นวงกลมได้ก่อนคนอื่น โดยที่ทีมไม่รู้ตัว ส่วนทีมที่มีคนชี้นำอยู่ ต้องอย่างนั้นอน่างนี้ จะทำให้งานสำเร็จช้ากว่าทีมอื่นๆ สิ่งนี้เป็นบทเรียนแรกๆ ของทีม  เราสังเกตว่าบรรยากาศการเรียนรู้เริ่มผ่อนคลาย จึงต่อด้วยกิจกรรมที่สอง ใช้เป่า ยิงฉุบ โดยกำหนดให้ผู้ชนะจะเลื่อนลำดับจากแมลงหวี่ กระต่าย ลิง จนเป็นคนในที่สุด เราเรียกเสียงฮา โดยให้ผู้เข้าร่วมประชุมมาแสดงท่าของสัตว์แต่ละตัว หลังจากนั้น เริ่มกิจกรรม โดยมีคนที่ยังเป็นแมลงหวี่ เป็นกระต่าย และลิง อยู่สามคน เราจึงมอบรางวัลของความซื่อสัตย์ต่อตนเองให้ทั้งสามคน... คนอื่น ก็อึ้งๆไป ทำไม อ. พอลล่าถึงให้รางวัลคนที่ไม่ได้เป็นคน ก็เฉลยขึ้น ณ บัดนี้ ค่ะ อิอิ

เปิดประชุม ณ บัดนี้.....

ละลายพฤติกรรมด้วย... แมงมุม ขยุ้มหัวใจ..และ เป้ายิงฉุบ

ลำดับต่อไปเราเริ่มกิจกรรมเรื่องเล่าวัยเยาว์...โดยเราให้นั่งจับคู่ คู่กับคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แล้วเล่าเรื่องประทับใจวัยเด็ก ไม่เกิน 7 ขวบ ผู้เข้าร่วมประชุมบางท่านบอกว่าต้องใช้เวลานึกนานมากๆ บางท่านก็ไม่ต้องนึกนานเลย กิจกรรมนี้ เราต้องการให้ฝึกการฟัง ฟังและรับรู้ความรู้สึกของผู้เล่า และเมื่อเป็นเรื่องกลางๆ เราจึงไม่ตัดสิน ฟังมาอย่างไรก็เล่าออกมาอย่างนั้น และยังสามารถสะท้อนความรู้สึกของกันและกันได้เป็นอย่างดี เราให้เล่าจากสองคนจนเป็นกลุ่มสี่คน เน้นเรื่องการฟังอีกครั้งหนึ่ง แล้วให้เลือกเรื่องของเพื่อนในกลุ่สมที่ประทับใจมาเล่าในกลุ่มใหญ่ กิจกรรมนี้ เราได้เรียนรู้มากๆเลยค่ะ จากเรื่องที่ได้ยินมา และยังมีเรื่องราวดีๆมากมายที่เล่ากันในวงสนทนา ซึ่งเราไม่ได้ยินอีกมากมาย สรุปการเรียนรู้ในกิจกรรมนี้ คือได้เรียนรู้ชีวิตเพื่อนร่วมงาน ซึ่งเราไม่เคยรู้มาก่อน คนเล่าเกิดความภาคภูมิใจ รู้สึกมีคุณค่า ขึ้นมาทันที เมื่อได้เล่า บางท่านอาจจะค้นหาศักยภาพของตัวเองที่ซุกซ่อนอยู่ขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งก็ได้ค่ะ....พอลล่าได้เรียนรู้ความอดทนต่อสู่อุปสรรคของคน ที่มีปัญหามากมาย แต่ด้วยใจที่ไม่ยอมแพ้ทำให้เขาประสบความสำเร็จ คนแบบนี้จะทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยค่ะ เรียนรู้สิ่งที่มีค่ามากๆ ของคนๆหนึ่ง เมื่อมีค่าเขาจะเก็บไว้นานเท่านาน... เรียนรู้วิธีคิดของคนที่ครอบครัวไม่สมบูรณ์แต่มีความมานะพยายามเป็นเลิศ เรียนรู้เรื่องความกตัญญู ความเข้มแข็ง การเติมเต็มความไม่สมบูรณ์ของชีวิตเป็นต้น....ถ้าเราเรียนรู้ชีวิตของคนในองค์กรได้อย่างนี้ เราจะเรียนรู้วธีการทำงาน การมอบหมายงานที่ตรงกับลักษณะของคนมากที่สุดค่ะ  ดังภาพนี้ค่ะ

 

เรื่องเล่าวัยเยาว์..

สรุปบทเรียนจากกิจกรรม เรื่องเล่าวัยเยาว์ค่ะ

 

การเรียนรู้ยังมีอีกมากมายค่ะ ไว่ต่อภาคสองนะคะ  อิอิ..

รักคนอ่านบล็อก นี้ทุกคนค่ะ