วาทะธรรมนำมาโชว์ Snow in the Summer

             ผมได้อ่านหนังสือ ชื่อ “หิมะกลางฤดูร้อน” เขียนโดยพระสงฆ์วิปัสสนาจารย์ชาวพม่า ชื่อ พระโชติกะ 

            ขอคัดเลือกบางตอนมานำฝาก  ดังนี้  ครับ

 

การหลอกตัวเอง   

 บางครั้งก็แนบเนียนจนเราไม่รู้ตัว

การป้องกันตัวเองอย่างร้อนตัว

 กลับทำให้เรายิ่งมืดบอดกับจุดอ่อนที่เรามี

เพราะการต้องยอมรับจุดอ่อน มันช่างเจ็บปวด

เราจึงชอบหลอกตัวเอง เพื่อจะยังเป็นสุขอยู่ได้

มันต้องอาศัยความกล้าหาญ ความซื่อสัตย์

และสติอย่างมาก ที่จะยอมรับความจริง

 

หากคุณต้องตัดสินใจผิดพลาดจนเกิดปัญหาตามมา

อย่าบ่นหรือตำหนิตนเองหรือผู้อื่น

พึงศึกษาข้อผิดพลาดนั้น

 อย่าวิ่งหนีปัญหา อย่าหงุดหงิดกับปัญหา

หากคุณมองปัญหาโดยปราศจากความรู้สึกต่อต้าน

คุณจะชนะมันได้ง่ายและรวดเร็วด้วย

 

การต่อต้านบุคคลหรือสถานการณ์อย่างใดอย่างหนึ่งอยู่ตลอดเวลา

แม้เพียงเรื่องเล็กๆน้อยๆ

ก็อาจจะก่อให้เกิดความตึงเครียดในจิตใจได้

เมื่อสั่งสมนานเข้า ก็จะกลายเป็นความเหนื่อยล้า

 

ไม่เคยมีอะไรสักอย่างที่ได้อย่างใจเรา

ฉะนั้นจะไปกังวลอะไรให้มากมายนัก

อย่าไปดิ้นรนยืนกรานให้ทุกอย่างต้องเป็นไปตามใจเรา

โดยเฉพาะกับผู้คน  เจาก็มีจิตใจของเขา ความชอบของเขา

 

พอกันทีสำหรับความเชื่อ ความคาดการณ์ และ ความหวัง

มีแต่ทำให้หนักหัวใจ

กำจัดมันได้ จิตใจจะเบาสบายขึ้น

โละมันทิ้งได้ จะได้จดจ่อใส่ใจกับสิ่งที่ควรทำเสียที

 

ทุกสถานการณ์ ทุกประสบการณ์ ไม่ว่าจะดีหรือร้าย

คือโอกาสทองของการเรียนรู้

การยอมรับความไม่แน่นอนและดำรงชีวิตอยู่กับมันได้

เป็นสัญญาณบ่งบอกวุฒิภาวะที่แก่กล้าขึ้นแล้ว

บ่อยครั้งที่เรามักต้องการความมั่นใจสำหรับอนาคต

แต่..อะไรจะเกิด มันก็ต้องเกิด

 

                   เป็นของฝากในวันหยุดสำหรับมิตรรักแฟนเพลงทุกท่าน  ชอบบทไหนกันบ้างหรือเปล่าครับ

 

                                            ขอบคุณครับ