"Season Change" ฤดูที่แตกต่าง กับ หนทางสร้างกำลังใจ ... (The Life ชีวิตง่าย ๆ สบายดี)

เมื่อบันทึก เรื่องนี้ไม่มีใครผิด ก็แค่อารมณ์ของมนุษย์ ของ คุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร กลายเป็นต้นเรื่อง ซึ่งผมมีคำตอบดี ๆ จากเนื้อหา Season Change ของ คม สุวรรณพิมล ที่ผมนอนอ่านเมื่อคืนนี้ ทำให้เกิดเป็นบันทึกนี้ ... บังเอิญตรงและสัมพันธ์กันอย่างแนบสนิท

ลองอ่านดูนะครับ :)

"Season Change ฤดูที่แตกต่าง" เพลงยอดฮิตตลอดกาล ของคุณบอย โกสิยพงษ์ ถ้าใครพอจำเนื้อเพลงได้ จะทราบว่า เพลงนี้เป็นเพลงที่สร้างกำลังใจได้ดีทีเดียว แต่สำหรับผมแล้วต้องยอมรับเลยว่า สิ่งเดียวที่ผมได้รับจากเพลงนี้ คือ

"กำลังใจให้อารมณ์"

ผมฟังเพลงนี้มาตั้งแต่แรก ๆ รู้สึกประทับใจ และจนถึงปัจจุบันก็ยังได้ยินเพลงนี้ในหลาย ๆ เวอร์ชั่นที่แตกต่างกันไปบ้าง แต่สิ่งที่ผมรู้สึกอย่างเดียว คือ เพลงนี้เพราะมาก ๆ แต่ผมกลับไม่รู้เรื่องราวของเพลงเลย เพราะผมไม่เคยฟังเนื้อเพลงเลย!

ฟังแล้ว เพราะดี ร้องตาม แต่ไม่รู้เรื่อง

มันเป็นความผิดของผมคนเดียวที่ไม่พยายามฟังเนื้อเพลง ไม่เกี่ยวกับคุณบอย แต่ก็ไม่ใช่แค่เพลงนี้เพลงเดียวนะ ที่ตกอยู่ในสภาพแบบนี้ หลาย ๆ เพลงฟังแล้วก็เพราะดี แต่ไม่สนใจเนื้อหาเหมือนกัน และอาจจะเป็นด้วยเหตุผลนี้มั้ง ที่ทำให้เพลงต่างประเทศได้รับความนิยม ถึงแม้จะไม่เข้าใจภาษาเขาก็ตาม เฉพาะแค่อารมณ์ก็สามารถสื่อสารกันได้ดี

เราเลือกที่จะฟังและไม่ฟังก็ได้ ถ้าในชีวิตของคุณ คุณได้ยินได้ฟังอะไรที่มัน "บั่นทอนความมั่นใจ" ของคุณ

คุณก็ทำเพียงแค่ปิดสวิตช์การฟังใช้เฉพาะหูที่ฟังเท่านั้น ส่วนใจเก็บไว้ก่อน เท่านั้นก็พอ

ไม่ต้องเอากลับมาคิด และสนองตอบด้วยอารมณ์ที่เศร้าหมอง

"ฤดูที่แตกต่าง" นี้มันสร้างอะไรให้กับคุณบ้าง ฤดูที่เปลี่ยนไปแล้วก็วนกลับมาที่เดิม เริ่มจากฤดูร้อน ฤดูฝน และฤดูหนาว แล้วก็วนกันอย่างนี้ตลอดไป

บางคนอาจแย้งว่า เริ่มต้นจากฤดูร้อน ฤดูร้อนมาก และจบลงที่ฤดูร้อน "เรือ" หาย แต่มันก็วนเวียนอยู่อย่างนี้อยู่ดี

ฤดูที่หมุนวน แต่ชีวิตคนไม่หมุนตาม

ฤดูหนึ่ง ๆ ผ่านไปแล้วกลับมาเหมือน "วงกลม" แต่ชีวิตคนเหมือน "เส้นตรง" ที่ผ่านไปแล้ว และไม่เคยวกกลับมาที่เดิมอีกเลย !

ทุกคนรู้ว่า สักวันตนเองต้องตาย และไม่มีใครรู้ว่า จะตายเมื่อไร แต่ประเด็นคือ "คนส่วนใหญ่ไม่เคยคิดว่า ตนเองจะตาย"

เมื่อไม่คิดว่าตนเองจะตาย การดำเนินชีวิตก็ไม่ต่างอะไรกับการเล่นกีฬาที่ไม่มีเวลาจบ ไม่มีครึ่งแรก ไม่มีครึ่งหลัง ไม่มีต่อเวลา เล่นไปเรื่อย ๆ เหนื่อยก็พัก แล้วกลับมาเล่นอีก

ยิงประตูได้ก็ไม่ดีใจ เสียประตูก็ไม่เสียใจ เล่นไปเรื่อย ๆ ไร้อารมณ์ ไร้จุดสิ้นสุด ไม่ต่างกับการดำเนินชีวิตที่ล่องลอยไปกลางทะเลยที่หาฝั่งไม่ได้ มันจะลอยไปยังไงก็ช่าง

อีกนานจนกว่าจะตาย!

แต่จะสนุกกว่าไหมที่จะเล่นกีฬา "ที่มีเวลาจบ" ความตื่นเต้นจะมีตลอด ความกระตือรือร้นจะเกิดขึ้น และที่สำคัญ จุดพลิกที่สามารถเปลี่ยนสถานการณ์เป็นชนะ หรือแพ้ได้ มักอยู่ในช่วงต่อเวลา!

ทำไม คุณไม่ลองเดินบนเส้นทางที่กำหนดจุดสุดท้ายของชีวิต ตื่นตัวเสมอว่า วันพรุ่งนี้อาจเป็นวันสุดท้าย และ

"ทุกคนมักจะทำทุกอย่างได้ดีในวันสุดท้ายเสียด้วย"

ถ้าคิดได้แบบนี้ วันที่ดีที่สุดของคุณ ก็คือ ทุก ๆ วันที่คุณมีชีวิต

ฤดูที่เปลี่ยนไปอาจทำให้วัยเราเพิ่มขึ้น แต่มันจะไม่เคยเอาความหวังของเราจากไปได้ ความหวังที่ว่า "วันนี้จะต้องดีกว่าเมื่อวาน"

ขอย้ำนะครับว่า "วันนี้ต้องดีกว่าเมื่อวาน" ไม่ใช่ "พรุ่งนี้ต้องดีกว่าวันนี้" คุณก็รู้ว่าวันพรุ่งนี้ไม่เคยมาถึง ถ้าคุณคำนึงถึงวันพรุ่งนี้ คุณจะมีแต่ความหวัง แต่ไม่ได้ทำอะไรเลย เพราะทำพรุ่งนี้ก็ได้

ถ้ามองว่า วันนี้ต้องดีกว่าวันวาน คุณจะ Act Now!

"ฤดูที่แตกต่าง" ให้อะไรกับชีวิตบ้าง? การเปลี่ยนแปลงของฤดู เวลาที่ผ่านไป อดีตที่เคยทำ จำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง มันให้อะไรกับเรา?

"ประสบการณ์" หรือ "ความทรงจำ"

ทั้งสองอย่างดูคล้าย ๆ กัน แต่ไม่เหมือนกันซะทีเดียว ประสบการณ์ คือ สิ่งที่ทำให้คุณได้เรียนรู้ เข้าใจ จดจำ และควรทำ หรือ ไม่ควรทำอีกทั้ง ส่วนความทรงจำเป็นเรื่องของความรู้สึกล้วน ๆ เป็นแง่ของอารมณ์ ความซาบซึ้ง ความเศร้า ดีใจ เสียใจ ผิดหวัง

ที่น่าสังเกต คือ "คนเราดำเนินชีวิตด้วยอารมณ์" อย่าให้คุณค่าของความทรงจำต่ำเกินไป

คุณจำวันที่คุณเกเรได้ไหม? จำวันหนีเที่ยวได้บ้างหรือไม่? คุณรู้สึกอย่างไรตอนหนีเที่ยว แล้วรู้สึกอย่างไรตอนถูกจับได้?

คุณจำวันรักแรกพบในช่วงเปิดเทอมได้ไหม? แล้ววันเลิกกันจำได้ไหมล่ะ?

คุณจำวันประกาศผลสอบเข้าเรียนได้ไหม? ดีใจหรือเสียใจมากแค่ไหน?

คุณจำคำพูดของคุณในอดีตที่เคยบอกกล่าวกับคนรอบข้าง คนรัก หรือ ครอบครัว เมื่อคุณทำผิดพลาด การให้อภัยที่ได้รับ หรือแม้กระทั่งคำสัญญาที่เคยให้ไว้ได้ไหม? แล้วคุณปฏิบัติตามหรือไม่?

"ความทรงจำ" มันมีค่า ไม่ว่ามันจะเป็นความทรงจำที่ดีหรือไม่ก็ตาม มันเป็นบทเรียนของอารมณ์ บทเรียนที่เคยผ่านมาแล้ว และอาจจะเกิดขึ้นอีกหรือไม่ก็ได้ ขึ้นอยู่กับตัวคุณที่จะเลือก และที่เหนือสิ่งอื่นใด มันคือ

"กำลังใจที่คุณสร้างให้กับอารมณ์ของคุณ"

กำลังใจที่ไม่เคยหมด เพราะมันมีอยู่มากมายในอดีต และมันก็เกิดขึ้นใหม่ทุกวัน

ฤดูกาลที่แตกต่างไม่ว่าจะนานแค่ไหน มันก็ยังเหมือนเดิม แต่ชีวิตของคนไม่เคยมีภาพเก่า ๆ ฉายซ้ำ

ชีวิตในวันนี้ คือ ความทรงจำของวันพรุ่งนี้ คุณต้องการให้ความทรงจำเป็นแบบไหน ก็ทำเลย!

**************************************************************************

ชื่อเพลง/Title : ฤดูที่แตกต่าง
อัลบัม/Album : Rhythsm -amp; Boyd
ศิลปิน/Artist : นภ พรชำนิ

เนื้อร้อง

* อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ

หากเปรียบกับชีวิตของคน เมื่อยามสุขล้นจนใจมันยั้งไม่อยู่
ก็คงเปรียบได้กับฤดู คงเป็นฤดูที่แสนสดใส

** (และ)แต่ถ้าวันหนึ่งวันไหน ที่ใจเจ็บทนทุกข์ ดังพายุที่โหมเข้าใส่
บอกกับตัวเองเอาไว้ ความเจ็บต้องมีวันหาย ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู

(*)

เมื่อวันที่ต้องเจ็บช้ำใจ จากความผิดหวังจนใจมันรับไม่ทัน
เป็นธรรมดาที่เราต้องไหวหวั่น กับวันที่อะไรมันเปลี่ยนไป

(**,*)

อย่าไปกลัวเวลาที่ฟ้าไม่เป็นใจ อย่าไปคิดว่ามันเป็นวันสุดท้าย
น้ำตาที่ไหลย่อมมีวันจางหาย หากไม่รู้จักเจ็บปวดก็คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ

(ซ้ำ *)