จะเสียชื่อครูภาษาไทยไหมหนอ ?....

เพื่อนพ้องน้องพี่

ชาวโกทูโนว์

 

คนแรกที่รู้จัก                        มาทายทักคืออาจารย์ขจิต

แนะนำให้ข้อคิด                            ดุจดั่งมิตรจากแดนไกล

คนที่สองยิ้มหวานหวาน          คุณพยาบาลผู้สวยใส

น้องพอลล่าคนเก่งไง                      มีน้ำใจขอชื่นชม

บล็อกมะปรางเปรี้ยวเซี้ยวสดใส    เอ๊ะ..!..ทำไมคนนิยม

เปิดออกอ่านเอ่ยคำคม                    ว่าคนสวยแสนใจดี

มีหน้าที่คอยแนะนำ                ให้สมาชิกทำตามวิถี

มีแต่สิ่งดี ดี                                  นำไปใช้จนได้ความ

ที่ตามมาติดติด                     มอบมวลมิตรด้วยดอกไม้งาม

คือท่านผอ.ออ.ประจักษ์นาม             แห่งบางลี่วิทยา

ท่านเป็นคนรุ่นใหม่                 ที่ใฝ่ใจเฝ้าศึกษา

สมเป็นคุณครูบา                            น่าเคารพนบนอบครัน

มองไปที่หน้าหลัก                 เห็นบ่อยนักช่างน่าขัน

มีรูปเรื่องลงทุกวัน                          เอ๊ะใครกัน....หน้าตาดี

ใครเขาชม ใครเขาบอก           ไหนเปิดออก อ่านดูที

ครูโย่ง..ชายคนนี้                           กลับมีดีหลายที่ทาง

ไม่ใช่ดีแต่หน้า                      ดีวาจาไม่หมองหมาง

เพื่อนพ้องรักใคร่ไม่จืดจาง                เป็นตัวอย่างในทางดี

รู้จักคุณสายธาร                     จากการอ่านบันทึกนี้

น้องจิคนเสียงดี                             จากบางลี่แห่งสุพรรณ

กล้วยแขกคุณเอื้องแซะ           น้องก้อยและท่านเจเจคนขยัน

เขียนบันทึกให้ได้อ่านทุกวัน             เป็นวิทยาทานคนทั่วไป

คุณเกษตร(อยู่)ยะลา              เมื่อไหร่จะมาอยู่ใกล้ใกล้

ใช้อักษรนำพาไป                           เชื่อมน้ำใจให้แก่กัน

คนพลัดถิ่นน้องคนเก่ง            หายเคร่งเครียดเป็นแม่นมั่น

สอบเสร็จสำเร็จพลัน                      เป็นรางวัลให้ตัวเอง

ได้พบวิสาสะ                        ได้พบปะครูคนเก่ง

ครูคิมคนครื้นเครง                          นักเรียนรักประจักษ์ใจ

ยังมีทหารอากาศขนาดยักษ์     ชื่นชมนักหน้าใสใส

ข้อเขียนก็ถูกใจ                             หัวเราะได้อารมณ์ดี

วันนี้นั่งว่างอยู่                       เลยลองดูแต่งกลอนนี่

ใช้เวลาสิบกว่านาที                        ก็เสร็จสมอารมณ์ปอง

อาจไม่เพราะเสนาะโสต          ต้องขอโทษท่านทั้งผอง

รักใคร่ดุจพี่น้อง                             วานอย่าข้องหมองหม่นใจ

ยังมีอีกหลายท่าน                  เตรียมตัวอ่านวันต่อไป

แต่ถ้าวันนี้เขียนแล้วใช้ไม่ได้             ก็ไม่เขียนอีกแล้ว...นะจ๊ะ...

 

                               

จะเสียชื่อครูภาษาไทยไหมหนอ ?....