การสอบที่จะชี้ชะตาและนำทางชีวิตของผม จะรู้กันล่ะพรุ่งนี้ว่าจะผู้กองหรือนายพล (หมู่หรือจ่าน้อยไปครับ พี่น้อง)

บูชิโด แปลว่า วิถีทางของนักรบ (Bushido : Bushi = นักรบ Do = วิถีทาง) เป็นหลักจริยธรรมที่นักรบต้องปฏิบัติ หลักบูชิโดนี้สืบทอดกันมาตั้งแต่สมัยศักดินา ในสมัยนั้นประเทศญี่ปุ่นจะถูกแบ่งออกเป็นแคว้นอิสระ ที่มีเจ้าผู้ครองแคว้น (ไดเมียว) เป็นผู้ปกครองในแบบรัฐบาลทหาร โดยมีนักรบ (ซามูไร) เป็นบริวารความมั่นคงของไดเมียวจำเป็นต้องอาศัยความจงรักภักดี และวินัยที่จะปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเคร่งครัดของซามูไร จึงได้มีการสร้างหลักจริยธรรมสำหรับนักรบขึ้น ในแต่ละตระกูลก็มีหลักของตระกูลตนเองที่สั่งสอนลูกหลานในตระกูลของตนสืบต่อกันมา

 

 (อิอิ ยังมีอารมณ์เล่าอีกนะเรา ก็ผมมันมีเลือดนักสู้อยู่นี่นา นักรบอย่างผมรบมีปากกาเป็นอาวุธ มีหนังสือเป็นเกราะกำบัง พร้อมจะลงสู่สนามรบเสมอ)

 

เกียรติศักดิ์ทหารเสือครับ ปลุกใจตัวเองหน่อย ก่อนสอบ

 

มะโนมอบพระผู้ เสวยสวรรค์ แขนมอบถวายทรงธรรม์ เทอดหล้า

ดวงใจมอบเมียขวัญ และแม่ เกียรติศักดิ์รักของข้า มอบไว้แก่ตัว

 

มะโนมอบพระผู้ เสวยสวรรค์ นักรบต้องรักธรรม์ เที่ยงแท้

ยามสู่ยุทธภูมิอัน ประชิด จิตจึ่งจะมั่นแม้ เศิกกล้าไป่ขาม

 

สงครามทำเพื่อป้อง ธรรมา นักรบเริงอาสา ไป่คร้าม

อยู่ในที่ถูกหา ความขลาด ได้ฤา จิตมั่นขวัญพาข้าม ปลอดพ้นอันตราย

เปนชายเชื้อชาติแกล้ว เพ็ญขวัญ แขนมอบถวายทรงธรรม์ เทอดหล้า

รับใช้เพื่อป้องกัน วรบาท พระเอย เพื่อพระคงคู่ฟ้า ครอบเกล้าเราสราญ

 

ภูบาลจะตรัสใช้ ไคลคลา เหินห่างจากเคหา ห่างห้อง

ภักดีและอาสา เพราะเชื่อ ว่าพระบารมีป้อง ปกเกล้าเราไป

 

หักใจจรจากน้อง หฤหรรษ์ รักราชและรักธรรม์ เที่ยงแท้

ดวงใจมอบเมียขวัญ และแม่ คงเสน่ห์อยู่แม้ อยู่ร้างกลางสนาม

 

เอาล่ะเข้าเรื่อง

 

 

สถานการณ์ในวันพรุ่งนี้ แม้จะเป็นอย่างนี้

หรือเป็นอย่างไร ไม่ว่าผมจะแพ้หรือชนะกลับมา

ผมก็จะยิ้มให้กับทุกวันเหมือนเดิมอย่างที่เคยเป็นมา เพราะผมรู้ว่ากำลังใจของผมคือ

พ่อแม่ พี่น้อง ปู่ย่าตายาย(ที่อยู่บนสวรรค์) วงศาคณาญาติของผม และที่สำคัญไม่น้อยไปกว่าคุณแม่ของผม นั่นคือ คนที่ผมรัก

รวมไปถึงเพื่อนๆพี่ๆที่เรียนป.โท ด้วยกัน

และ

เพื่อนแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่นี้และที่เดียว

ดีใจครับ ที่มีที่ให้ระบายความรู้สึก (อิอิ )

และผม ธีรัชภัทร บัวคำศรี คนนี้ เชื่อครับว่า

ที่ใดที่มีทาง ย่อมมีจุดหมายปลายทางและแสงสว่างรออยู่ข้างหน้า

ขอบคุณ ทุกกำลังแรงใจ ที่จะให้ผม อิอิ ขอบคุณก่อนได้เปรียบครับ

ผมคิดถึงทุกคนเสมอครับ

ท่านผอ.ประจักษ์ ท่านรอง Small man ท่านพี่โย่ง ท่านพี่จตุพร ท่านบังหีม ท่านอ.ขจิต

ท่านอ.ยูมิ คุณพี่ครูอ้อย คุณพี่สายธาร คุณพี่คิม คุณพี่เขี้ยว คุณพี่ประกาย คุณพี่กวิน หลวงพี่ด้วยอีกคนครับ คุณพี่กะปุ๋ม คุณป้าแดง คุณน้านงเยาว์ เหล่าพยาบาล และทหารกล้าครับ

คุณพี่จร คุณพี่ครูวรางค์ภรณ์  คุณก้อย คุณน้องจิ คุณน้องนา  คุณใยมด  คุณ your sister และคุณอีกหลายๆคุณ ถ้าผมพูดหมดคงจะไม่จบกันบันทึกนี้ อิอิ ขอบคุณครับ เดี๋ยวขอชื่อจริงเอาไปเขียนใส่ซองผ้าป่า เอ๊ย ประกาศคุณุปการหน่อยนะครับ พี่น้อง

 

ถึงตอนนี้จะยังขำๆอยู่แต่พรุ่งนี้ก็ยังขำๆได้อยู่ดีครับ  

โปรดอวยพรอำนวยชัยให้ลูกช้างสอบผ่านดังตั้งใจด้วยเทอญ

สาธุ ที่เอาไปพรุ่งนี้ก็คงมีเพียงหนึ่งสมองกับสองมือ

บวกด้วยโชคชะตาฟ้ากำหนดครับ

ขอบคุณครับ