ไม่เป็นไรค่ะครู...หนูพอใจที่ได้ทำหนังสือสวย ๆ สักเล่มที่เป็นฝีมือหนูเองก็พอแล้วค่ะ....
สืบเนื่องจากบันทึกนี้ค่ะ มากมายประสบการณ์ชีวิตกับการหัดทำหนังสือนิทานเล่มเล็ก ผู้เขียนสัญญาว่าจะนำมาให้ชมกันค่ะ.....
วันนี้ฤกษ์งามยามดี...ก็ขอเปิดตัว " มะแอกับป่าโกงกาง" ก่อนเลยนะค่ะ....
มะแอกับป่าโกงกาง เป็นหนังสือนิทานเล่มเล็กที่ ด.ญ ซูรีฮา มามะ นักเรียนชั้น ป.4 เป็นผู้ผลิตค่ะ...โดยมี ด.ญ.อัศเราะห์ ยูหนุ เป็นลูกมือบางส่วนค่ะ...
.............................เชิญชมค่ะ...................................
...................................The end....................................
อิ อิ....หนังสือเล่มเล็กเล่มนี้ไม่ได้รางวัลใด ๆ ค่ะ....กรรมการทางด้านศิลปะให้เต็มที่ค่ะ...แต่กรรมการด้านภาษาและวรรณกรรมไม่ให้นั่นเพียงเพราะ..." Copy idea "....ซึ่งมันก็จริงค่ะ...ถ้าใครเคยอ่านนิทานเศรษฐกิจพอเพียงเรื่อง " คนตัดไม้" ก็จะทราบค่ะว่า.............
ทราบว่ายังไงก็แนะนำ บอกกล่าวด้วยนะค่ะ
"นี่คืออีกหนึ่งประสบการณ์ค่ะ"
...................................................................................
เมื่อกรรมการแจ้งให้ทราบ....ผู้เขียนก็มาคุย มาเล่าให้ซูรีฮา รับทราบ...นับถือน้ำใจเด็กหญิงคนนี้มากค่ะ....
ซูรีฮา : ไม่เป็นไรค่ะครู...หนูพอใจที่ได้ทำหนังสือสวย ๆ สักเล่มที่เป็นฝีมือหนูเองก็พอแล้วค่ะ....
ครูอ๋อย : อืม...ครูก็คิดเหมือนหนูนั่นแหละ...ครูว่าพอหนูอ่านเรื่องคนตัดไม้...แล้วหนูนำมาประยุกต์แต่งเรื่องใหม่ที่เข้ากับชุมชนตนเองได้ก็สุดยอดแล้วค่ะ...











+ ครูอ๋อยขอจั่วหัวบอกกล่าวก่อนนะค่ะ
+ วันพรุ่งนี้ครอบครัวแอมแปร์กลับบ้านที่หาดใหญ่ค่ะ....
+ ยังไงเชิญทุกท่านที่แวะมาหา..มาเยี่ยม...ตามสบาย...ตามอัธยาศัย...นะค่ะ
+ แล้วค่ำ ๆ วันอาทิตย์เจอกันค่ะ....
+ คิดถึงทุกท่านค่ะ....
+ ขอให้ทุกท่านมีความสุขกับวันหยุดสุดสัปดาห์นะค่ะ....
แวะมาอ่านนิทานค่ะ
วาดรูปได้สวย
สีเนียนดีค่ะ
ขอบคุณค่ะ
บอกหนูซูรีฮาว่า ถึงหนูไม่ชนะใจกรรมการ แต่หนู ชนะใจ ครูภาษาไทยไปหลายคนค่ะ ให้หนูพยายามต่อไป เอาผลงานมาอวดวันหลังนะคะ
จอให้น้องอ๋อย น้องแอมแปร์และคุณพ่อ เดินทางปลอดภัยนะคะ
นิทานสนุก ได้สาระ คิดได้ดี มีจิตสำนึกในการรักษาสิ่งแวดล้อมค่ะ
สวัสดีครับ มาอ่านนิทานตอนเช้าๆๆ
มาชื่นชมทั้งครูและศิษย์ ครับ
อยากไปสอนเด็กๆที่นั่นจัง ถึงผมจะไม่จบด้านศิลปะ
แต่อาศัยครูพักลักจำ จากนักศึกษา วิจิตรศิลป์ มช. ตามร้าน ต่างๆ มาบ้าง
เมื่อได้มาสอนตอนเป็นครูอัตราจ้าง (ครูประถม) ครูประจำการ(มัธยม)ก็ขอให้ช่วยสอนศิลปะ เหมือนกัน
เขาบอกเช่นที่พี่สาวพูด เบื่อ สอนไม่เป็น ผมเคยนำเเด็กไปประกวด นักปั้นน้อย (ปั้นดินเหนียว)
ได้ที่ 2 ของเขตพื้นที่การศึกษา เชื่อไหม ชื่อผู้ฝึกสอนเป็นครูประจำการ ผมเลยรับไม่ได้ (ตอนให้สอนบอกว่าเบื่อ)
จึงมาทำงานองค์กรพัฒนาเอกชน ให้มั้นรู้แล้วรู้รอดไปเลย กับสังคมแบบนี้
ปล. ข้อคิดเห็นผมไม่ได้เหมารวมทุกโรงเรียนนะครับ พฤติกรรมแบบนี้ มีเพียง บางโรงเรียนเท่านั้น
ขอบคุณครับพี่สาวที่เสนอเรื่องราวดีๆ
คุณอ๋อยคะ
คิดถึงค่ะ...^_^...
ขอบคุณสำหรับ...ทุกความเอื้ออาทรที่ให้ค่ะ
ฝากหอมแก้มน้องแอมแปร์น้อยด้วยค่ะ
พี่อ๋อยลองเอารูปหนังสือของน้องซูรีฮา มามะ ไปสแกนดูสิคะ จะทำให้เราเห็นภาพสวยๆ จากฝีมือน้องได้ชัดยิ่งขึ้นค่ะ ไม่งั้นเวลาถ่ายรูปจะมีแสงสะท้อน
น้องคนนี้ฝีมือดีนะคะ และต้อมเอาวิธีทำหนังสือทำมือ มาฝากน้องงค่ะ ^^ ไม่ได้ชมน้องคนเดียว ชมไปถึงทีมงานและคุณครูคนนี้ด้วย อิอิ
สวัสดีตอนเช้าค่ะคุณแอมแปร์~natadee
เก่ง จัง ค่ะ
เป็นหนังสือต้นฉบับที่น่าสนใจ ผู้สอนอาจช่วยนักเรียนโดยเพิ่มเติมในคำนำ ว่าได้แรงบันดาลใจจากหนังสือเรื่องอื่น แล้วนำมาดัดแปลงเพื่อให้สอดคล้องกับสภาพท้องถิ่น ก็น่าจะดีครับ เพราะเนื้อเรื่องมีรายละเอียด มีชีวิตชีวา ภาพก็มีสีสันงดงาม
+
ขอบคุณมากค่ะ...คุณสายธาร....
+ ใช้สีไม้ระบายน้ำค่ะ....
+ ตอนระบายน้ำ...ใช้คัตเดิ้ลบัตค่ะ...
+ แต่เด็กยังไล่โทนสีได้ไม่ดีค่ะ...
+ ปิดเทอมนี้...อ๋อยกะว่าจะลองหัดทำการไล่โทนสีค่ะ....
+ จะได้นำความรู้มาสอนเด็กได้ค่ะ....
+
ขอบคุณค่ะ...ครูพี่นงเยาว์...พี่สาวที่แสนดี....
+ ดีใจมากเลยค่ะ...ที่ชนะใจครูภาษาไทย คนนี้ได้....
+ เด็กมีศักยภาพมากค่ะ...เหลือแค่ครูสนับสนุน..ให้เจขาได้ดึงมาใช้ค่ะ...
สิ่งที่น่าให้ความสนใจมากๆคือ
สวัสดีครับครูอ๋อย
มาอ่านนิทานเล่มเล็ก
ภาพสวยงามมาก
เด็ก ๆ มีความตั้งใจในการทำหนังสือเล่มเล็กมานะครับ
แต่บางช่วงอ่านไม่ได้
เป็นเพราะแสงสะท้อนจากการถ่ายนะ
ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ
โชคดีมีชัยครับ
ชอบ ฝีมือการวาดของน้องเขามากๆค่ะ ..ชื่นชม เก่งๆๆ ค่ะ ให้กำลังใจน้อง ๆ คณะผู้จัดและคุณครูด้วยค่ะ ยอดเยี่ยมไปเลย.... เก่งกว่าพี่พอลล่าเยอะเลย ค่ะ
สวัสดีค่ะ
* เยี่ยมเลยค่ะ
* ครูพรรณาชอบตรงที่ตัวละคร...บ่งบอกความเป็นตัวตนของชุมชน
* ฝากชื่นชม ด.ญ ซูรีฮา มามะ และ ด.ญ.อัศเราะห์ ยูหนุ
* ถ้าครูคนนี้ควบคุม หนูไม่เอานะครู....ให้มันได้อย่างนี้สิค่ะ........
* ก็ให้มันได้อย่างนี้คะ ...และมันก็เป็นเสียอย่างนี้แหละค่ะ...ลางเนื้อชอบลางยา
*ฝากรูปนี้มาเป็นกำลังใจค่ะ
+
...พี่แก้วค่ะ....
+ ซูรีฮา...เป็นเด็กที่ใจเย็นมากค่ะ....
+ มีความพยายาม อดทน และมุ่งมั่นสูงมากค่ะ...เพราะ วันยุดเสาร์ - อาทิตย์ เธอก็มาทำที่บ้านอ๋อยค่ะ...
+ ภาพไหนวาดได้สวยแต่ลงสีไม่สวย...
+ ซูรีฮาก็วาดใหม่อีกค่ะ...... นี่คือ ด.ญ.ซูรีฮาค่ะ
+ ส่วน ด.ญ.อัศเราะห์ เธอนิ่ง สุขุม รอบคอบมากค่ะ...เธอมาช่วยลงสี 2 ภาพค่ะแต่ไม่แน่ใจว่าภาพไหนค่ะ
+
เจ้าชายน้อยของพี่.....
+ ขอบใจนะจ๊ะ...ที่มาอ่านนิทานเล่มเล็ก....ของซูรีฮา และครูอ๋อย...
+ กว่าจะได้มาเป็นเล่มนี้...หมดกระดาษไปหลายสิบแผ่นค่ะ...
+ ภาพไหนไม่ได้ดั่งใจครู...ดั่งใจศิษย์..ซูรีฮาเธอก็วาดใหม่...ลงสีใหม่...
+ เธอใจเย็นม้าก...มาก...มากเกินเด็ก ป.4.....ทีเดียวเชียว...
+ อืม..เมื่อคืน..ไม่ได้คุยด้วย...เดี๋ยวถ้ากลับถึงหาดใหญ่..จะส่งเสียงไปหาค่ะ....
+
คนไม่มีรากค่ะ...ดีใจมากเลยค่ะ...
+ ดีใจที่แวะมาส่งข่าวว่า...ยังสบายกายดีอยู่ค่ะ..
+ ดอกแก้ว...หอม...เย็น...ชื่นใจในความรู้สึกมากมายค่ะ....
+ เฉกเช่นมิตรภาพของเราค่ะ....
+ คิดถึงเสมอทุก ๆ วันค่ะ....