เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา  ครูอ้อยไปเยี่ยมคุณพ่อและคุณแม่  ท่านสุขภาพกายและจิตดีมาก   ท่านให้พรครูอ้อย  ก่อนที่จะรับการประเมิน...โค้งสุดท้ายของการจะขึ้นเขียงรับการประเมิน  

ครูอ้อยแวะตลาดสายหยุดรถไฟ  ซื้อผลไม้ และอาหารที่คุณพ่อคุณแม่ชอบทานไปด้วย   หิ้วจนไม่ไหวเลย  และซื้อฝากพ่อบ้านตอนกลับบ้านด้วย

ครูอ้อยนั่งคุยกับคุณพ่อและคุณแม่จนสายๆ 

ก่อนกลับบ้าน  ครูอ้อยมองเห็น ทับทิมลูกใหญ่  ดกดื่น  เกาะริมรั้ว น่ากิน  คุณแม่เก็บให้ครูอ้อยมากินที่บ้านด้วย

 

Mae1

มองเห็น  เถาไม้เลื้อย ชื่อ  ใบย่านาง...ขึ้นที่ริมรั้ว  นึกขึ้นได้ว่า...พ่อบ้านอยากได้มาต้มกับหน่อไม้ 

คุณแม่ก็ก้มลงเก็บให้ด้วยลูกอยากได้

มือของแม่ เหี่ยวย่น  วัย 70 ปีที่คุณแม่ยังแข็งแรง ยิ้มแย้มแจ่มใส

Mae3

มือของแม่  แน่แท้  รักของแม่ 

ในดวงแด  แม่ให้  ลูกหมดสิ้น

ใบย่านาง  ผุดขึ้น  ที่กลางดิน

ก้มลงเก็บ ให้ยุพิน  ที่ขอมา

 

Mae4

แม่จ๋าแม่  ลูกรัก  ฟักฟูมจิต 

แม่ก้มริด ผักให้  ที่ใฝ่หา 

มือของแม่ แน่แท้ ปลูกวิญญา

จะหาไหน  เทียบคุณค่า  เท่ามารดร

*****

รักและเคารพแม่จ๋า

จาก

ครูอ้อย แซ่เฮ