" สพฺเพ ธมฺมา นาลํ อภินิเวสาย " = สิ่งทั้งปวงไม่ควรยึดมั่นถือมั่น

       4 ปีกว่า ๆ แล้วสำหรับเหตุการณ์ความไม่สงบในภาคใต้....

       4 ปีที่มีบทเรียนมากมายให้ข้าพเจ้าได้เรียนรู้...หลายชีวิตของเพื่อนครูที่ต้องสละไป...ขอดวงวิญญาณทุกดวงของเพื่อนครูจงไปสู่สุขคติ....ท่านทั้งหลายได้ตอบแทนคุณแผ่นดินด้ามขวานทองของไทยดีที่สุดแล้ว....หลับให้สบายนะค่ะ.....

     พวกเราเพื่อนครูทั้งหลายยังคงสานเจตนารมย์ของท่านต่อไป...

         " จุดเทียนเล่มน้อยขึ้นส่องนำทาง  

            จุดไฟสว่างขึ้นกลางดวงใจ

            ลบลอยความมืดให้จางหายไป...."

       ( บางท่อนของเพลงที่เคยร้องตอนเป็นคนค่าย..สมัยเรียนรามค่ะ....แต่จำชื่อเพลงไม่ได้ค่ะ)

.................................................................................

      ตั้งแต่เริ่มท้องแอมแปร์...ข้าพเจ้ารู้สึกตลอดเวลาว่า...เหมือนชีวิตข้าพเจ้าจะไม่สามารถอยู่กับแอมแปร์ยาวนานตามที่ควรเป็นไป....ข้าพเจ้าก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงรู้สึกเช่นนั้น....ยิ่งช่วง1 ปีหลังมานี้....ข้าพเจ้ารู้สึกถี่ขึ้น....

      ด้วยความรู้สึกเช่นนี้.....ข้าพเจ้าจึงพยามยามทำทุกอย่างสำหรับแอมแปร์ให้ดีที่สุด....ข้าพเจ้าเคยเล่าความรู้สึกนี้ให้กับพ่อสัมฟังสักครั้งสองครั้ง....พ่อสัมจะเงียบแล้วเอามือมาลูบหัวพร้อมทั้งก้มลงจูบหน้าผากข้าพเจ้า....เหมือนปลอบขวัญเด็กน้อย...ซึ่งเราพ่อแม่ทำกับแอมแปร์ทุกครั้งที่เขาได้เรียนรู้ถึงความเจ็บปวด  รื่นเริง สบาย  ไม่สบาย .....................

       เช้าวันหนึ่งข้าพเจ้าเคยเปรย ๆ ให้ลุงระ(ผอ.ที่ ร.ร)  ป้าสาว  น้องแอน (เพื่อนครูใน ร.ร.ที่รักใคร่กัน)ฟัง ทุกคนเงียบ...ป้าสาว(ซึ่งขยันทำขนมไมตรี) พูดบอกว่า " เป็นเพราะเราอยู่ในสถานการณ์แบบนี้หรือเปล่าละ? จึงรู้สึกเช่นนั้น "........

       ข้าพเจ้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใช่ไหม....แต่ความรู้สึกนี้มีอยู่ในสำนึก  รู้สึกตลอดเวลา........ข้าพเจ้าพยายามไม่คิด...แต่มันก็ไม่ลืมหายไป....ยังคงวนเวียนมาเตือนให้รู้สึกอยู่บ่อย ๆ .......

       ถามว่าข้าพเจ้าห่วงอะไรไหมหากต้องเป็นเช่นที่รู้สึก...ณ เพลานี้  ข้าพเจ้าไม่ได้ห่วงอะไรเลย  ทั้งนี้เพราะ ทุกสรรพสิ่งมีวิถีบางอย่างที่เป็นของตัวเอง  มาพร้อมกับตัวตนที่กำเนิด  ซึ่งเราไม่สามารถไปกำหนดได้......

       สำหรับแอมแปร์....หากแม่ไม่สามารถอยู่กับแอมแปร์ได้ตามสมควรที่เป็น...แม่เชื่อว่าแอมแปร์มีเลือดแม่มากพอที่จะยืนหยัดอยู่ได้....แอมแปร์มีพร้อมทั้ง ปู่  ย่า  ตา  ยาย ซึ่งทั้งสองฝ่ายมีสายใยที่เหนี่ยวแน่น  เข้มแข็ง  เข้มข้น เป็นที่สุด.........

       สำหรับพ่อสัม....4 ปี สำหรับมิตรภาพแห่งความเป็นเพื่อน... 8 ปี สำหรับชีวิตคู่..... วิถีชีวิตเขาก็คือวิถีชีวิตของเขา......พ่อสัมสามารถดำเนินชีวิตต่อไปได้อย่างปกติสุข....ไม่มีเหตุผลใด ๆ ที่ต้องมายึดติดกับเรื่องราวของข้าพเจ้า...

..................................................................................

         ตั้งแต่มีแอมแปร์...มีครั้งหนึ่งที่เรามีปากเสียงด้วยเรื่องเกี่ยวเนื่องมาจากการกินเลอะเทอะของแอมแปร์....ข้าพเจ้าจำได้แอมแปร์วิ่งมากอดข้าพเจ้าแล้วร้องไห้....พร้อมพูดว่า  "ทำไมพ่อสัมและแม่อ๋อยพูดกันเสียงดัง   พูดกันดี ๆ  แอมแปร์กลัว ฮื่อ ๆ "......ข้าพเจ้าอุ้มลูกมากอดแล้วร้องไห้   แอมแปร์ก็ร้องไห้.....พ่อสัมยืนมองเราสองคนยืนกอดกันร้องไห้........และแล้วพ่อสัมก็ยืนร้องไห้คนเดียว......เวลาผ่านไปยาวนานในความรู้สึก......แล้วทุกอย่างก็ค่อย ๆ สงบลง.......

..................................................................................

      สองวันต่อมา...ขณะที่แอมแปร์กำลังอาบน้ำกับพ่อสัม......ข้าพเจ้าได้ยินเสียงแอมแปร์พูดว่า  " พ่อสัมอย่าพูดเสียงดังกับแม่อ๋อยอีกนะ   แอมแปร์กลัว  เราต้องรักกันใช่ไหมพ่อ? เราต้องสามัคคีกัน   " ......พ่อสัมถามว่าลูกรู้ได้ไง  แอมแปร์ตอบว่า " ก็ครูป้าเอ๋บอกว่าเราเป็นเพื่อนกันเราต้องรักกัน  เราต้องสามัคคีกัน  ไงพ่อ "........

..................................................................................

       จากเหตุการณ์นี้ทำให้ข้าพเจ้ารู้ว่าแอมแปร์มี EQ ดีพอควร....แอมแปร์มีการเชื่อมโยงองค์ความรู้ได้ดี...นั่นหมายถึงแอมแปร์สามารถที่จะนำพาชีวิตตัวเองไปได้...โดยไม่จำเป็นว่าจะมีข้าพเจ้าหรือไม่......

..................................................................................

       สองสามเดือนที่ผ่านมานี้ข้าพเจ้าพยายามรวบรวมสติ  สมาธิในการอ่านทำความเข้าใจ  " แก่นพุทธศาสน์ " ของท่านพุทธทาสภิกขุ

        " สิ่งที่เป็นหัวใจของพุทธศาสนานั้น  อาตมาอยากจะแนะถึงประโยคสั้น ๆ ที่มีกล่าวอยู่ว่า  สิ่งทั้งปวงไม่ควรยึดมั่นถือมั่น "

         ทั้งนี้เพราะพระพุทธองค์ได้ตรัสไว้ว่า  " สพฺเพ ธมฺมา  นาลํ  อภินิเวสาย "  

       - สพฺเพ ธมฺมา  แปลว่า  สิ่งทั้งปวง

       - นาลํ   แปลว่า  ไม่ควร

       - อภินิเวสาย   แปลว่า  เพื่อจะยึดมั่นถือมั่น

....................................................................................

            ลึก ๆ....ความในใจ....ที่รู้สึก

...................................................................................

My Music - อโหสิกรรม