เรื่องจริงผ่านใจ และสมองกับสองมือ Tag ความลับของผู้เขียนเองค่ะ

สวัสดีค่ะ  ผู้เขียนก็เป็นอีกคนหนึ่งค่ะ ที่คิดแล้วคิดอีก อันสืบเนื่องจาก  “บันทึกความเอยความลับ ที่ไม่ลับอีกต่อไป” ของพี่อักษร 

 

ตามนี้ค่ะ   

 

กติกาการเล่นข้อต่อไปก็คือต้อง tag ต่ออีกห้าท่านค่ะ น้อง ๆ หลายคนที่ผู้เขียนต้องการ tag ได้ถูก tag ไปแล้ว เช่น น้องแจ๋ว   น้องครูปู     และน้องคนไม่มีราก 

แต่โชคดีค่ะ น้อง ๆ ต่อไปนี้ที่พี่อักษรอยากรู้ความลับอยู่ ดูเหมือนยัง available ขอ tag ต่อเลยนะคะ

คือ 1> น้องไก่  น้องสาวแสนดี ขออะไรก็ได้รวดเร็วทันใจ

                                     

2>คุณอุ๊    น้องสาวที่เป็นแรงบันดาลใจให้ผู้เขียนหันมาใส่ใจในธรรมชาติรอบตัว 

                                     

3>  พี่นาย พี่สาวร่วมสถาบันที่รู้สึกผูกพันเหลือเกิน และต้องขอ tag ชายหนุ่มบ้างนะคะ เพราะเชื่อว่าผู้ชายก็มีความลับเหมือนกัน TADA !!!!!! .......ขอ

                                   

 4 > คุณครูภาษาอังกฤษคนเก่งครูสุค่ะ และ

                                    

5>ครูโย่ง ครูดนตรีผู้มีความสามารถหลากหลาย

ขอบคุณทุกท่านนะคะ ที่ร่วมด้วยช่วยกันสร้างสรรค์สังคมโกทูโนว์

  

1. พี่อักษร ทับแก้ว
เมื่อ Fri 20 Jun 2551 @ 08:20
708081 [ลบ]

  • เรื่องการเขียน การโพสท์ พี่อักษรว่าไม่ยากเท่าไร แต่เรื่องการใส่รูปในบันทึกนี่ พี่อักษรปล้ำอยู่หลายวันเลยค่ะกว่าจะทำได้
  • น้องไก่จ๋า พี่อักษรตามมา tag นะคะ  วิ่งหนีไม่ทันแล้ว เคยผ่านตาบล็อกเรื่องความเอยความลับ บ้างหรือเปล่าคะ พี่อักษรได้รับเกียรติ์ tag มาจาก ศน.อ้วน ที่นี่ค่ะ ตอนนี้ทำการบ้านเสร็จแล้ว และก็ถึงเวลาต้อง tag ต่อ เลือกน้องไก่เป็นคนแรก ของพี่อักษรอยู่ที่นี่ค่ะ
  • รู้ว่าน้องไก่งานเยอะ ไม่ต้องรีบนะคะ แต่จะคอยอ่านด้วยใจจดใจจ่อ

4. พี่อักษร ทับแก้ว
เมื่อ Fri 20 Jun 2551 @ 09:58
708168 [ลบ]

  • น้องไก่จ๋า แล้วอย่าลืมเอา ความเอยความลับ มาเปิดเผยเล่าสู่กันฟังนะคะ หลายคนคอยอ่านค่ะ  

 

 

 

คิดแล้วก็คิดอีกว่าจะ tag มีความลับเรื่องอะไรบ้าง จะเอาตั้งแต่ช่วงอายุที่เท่าไหร่ ดีล่ะ  และที่คิดอีกอย่างคือ เมื่อเรา  tag ความลับของเราเสร็จแล้วเราก็ต้องไป tag ความลับอีก 5 คน ซึ่งเป็นอะไรที่หนักใจเหมือนกันค่ะ

 

เอาล่ะค่ะ  พี่อักษรคะ  เมื่อถึงเวลา ตามกติกา ก็ต้องเป็นกติกา นะคะพี่  ถึงแม้จะยุ่งกับงาน จนแทบไม่มีเวลาว่าง ตลอด 2 – 3 เดือนที่ผ่านมา  ก็ต้อง ละเลง tag ความลับเอ๋ย ความลับ มาพากันไปติดตามดูนะคะ  ประมาณนี้ค่ะ    

 

 

ความลับช่วงแรก

 

ความลับวัยเด็กพึ่งเปิดเผยวันนี้เองค่ะ  ระหว่างนั่นทานอาหารเย็นกับแม่  แม่พูดยิ้ม ๆ สมัยเมื่ออยู่ กทม. กัน ดิฉันเกิดที่โรงพยาบาลหญิง (โรงพยาบาลราชวิถี) มีความลับ 2 ข้อ ค่ะ เริ่มเลยละกันนะคะ

 

ความลับที่ 1  กลัวผ้าขี้ริ้ว   

 

สมัยเด็ก 2-3 ขวบ  เป็นเด็กซน และ ดื้อมาก ไม่อยู่นิ่ง ชอบกวนคนนั้นคนนี้  แม่บอกว่าเรากลัวผ้าขี้ริ้ว  กลัวมาก ๆ ขนาดว่า  แม่จะไม่อยู่บ้านระยะหนึ่ง ไปตลาด  แม่เขาก็จะเอาผ้าขี้ริ้วมาวางล้อมรอบตัวเราไว้  ทำให้เราไม่กล้าไปไหนเลย  ได้แต่ร้อง อิ๋ง ๆ  อะจึ๊ย…….พึ่งจะรู้วันนี้นะเนี่ย  กลัวผ้าขี้ริ้ว 

 

 

ความลับที่ 2  เป็นคนนอนหลับง่าย   

 

แม่บอกว่า สมัยเด็ก 2-3 ขวบเช่นเดียวกัน ระหว่างนั่งเล่นที่สะพานไม้ 3 แผ่น ทางเข้าบ้านที่อยู่แถวคลองมักกะสัน สมัยโน้น นั่งหลับบนไม้กระดานสามแผ่นนั้นเฉยเลย นั่งหลับแบบนิ่งมาก ไม่ยักตกคลองน้ำป๋อมแป๋ม อะจึ๊ย…….งงรอดมาได้ไง ไม่ซี๊แง๋ ไปในตอนนั้น  

แต่ก็เชื่อว่าหลับง่าย จริง ๆ ค่ะ  เพราะปัจจุบัน แม้จะนอนดึกเกือบทุกวัน แต่ก็หลับง่าย รวดเดียวจบ ไม่เคยฝันเลยค่ะ     

 

ความลับช่วงต่อมา

 

ความลับอีก 3 ข้อ  เอาช่วงโตขึ้นหน่อย  ย้ายมาอยู่จังหวัดอุดรธานี กับครอบครัวญาติของพ่อ อยู่ในช่วงวัยเรียน  ก็มีความลับ ต่ออีก 3 ข้อ  ตามนี้ค่ะ

 

ความลับที่ 3   เป็นคนถนัดซ้าย 

 

 

 

ความลับที่ 4  เคยตกควาย  

สมัยเรียนประถม จะจบชั้น ป4  พ่อกับแม่มาซื้อที่ดิน ปลูกสร้างบ้านที่บ้านห้วยเกิ้ง ดิฉันออกจากโรงเรียนห้วยสามพาด มาเรียนต่อชั้น ป. 5 ที่โรงเรียนบ้านห้วยเกิ้ง  ดีใจหลายอย่าง  พอปิดเทอมก็ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับพ่อแม่ และมีน้องอีก 4 คน  ส่วนพี่สาวคนโต เสียชีวิตตอนอายุ 9 ขวบ ขณะอยู่ห้วยสามพาด พ่อมีญาติชื่อป้าแสง มีที่นา ทำนา เลี้ยงควายอยู่ในนา  วันหนึ่ง  พวกเราเด็ก ๆ พากันไปเล่นที่ทุ่งนา  เห่อมาก ไม่เคยมี นากับเขามาก่อน ไม่เคยขี่ควาย  ครั้งนี้ก็ได้มาขี่ควาย รู้สึกตื่นเต้น และดีใจมากๆ   วันนั้นดิฉันใส่เสื้อสีแดงแจ๊ด พอผู้ใหญ่อุ้มขึ้นไปอยู่บนหลังควาย 

ทันใดนั้น !!!!! ดิฉันก็ต้องต๊กกะใจ ร้อง ว๊าย ๆๆๆๆๆ…..ตุ๊บ…..โอ๊ยๆๆๆๆๆๆๆ  ก็ตกควายไงคะ

ไม่ตกหล่นลงมาได้ไง ก็ควายมันตกใจเสื้อสีแดงที่ดิฉันใส่นี่ล่ะคะ  มันเลยวิ่งหนีอย่างเร็ว พร้อมกับสะบัด  ดิฉันเลยตกควาย ตั้งแต่บัดนั้น เข็ดจนตาย ไม่ยอมขี่ช้าง ม้า วัว ควายอีกเลย ยังกลัว ๆ ๆ อยู่ค่ะ  ตกควายครั้งนั้น ดีนะคะที่ไม่เป็นอะไรมาก เป็นเพียงแขนบริเวณข้อมือข้างขวาเดาะ กลายเป็นคนแขนจ้ง แขนงอ)  แถมญาติไม่ได้พาไปหาหมอ แต่ใช้ภูมิปัญญาของชาวบ้าน เขาใส่เฝือกชั่วคราวให้ ทำเป็นไม้ไผ่ซีก ๆ ชั้น ๆ มัดเป็นสาแหรกดามเอาไว้ ต่อมากระดูกก็ติดกันดี แต่ดิฉันดูว่ามันไม่ค่อยตรงเท่าไรนัก คลำดูจะโค้งนิด ๆ OK ไม่เป็นไรแล้วค่ะ เพราะข้างขวานี้แหล่ะค่ะ ที่ช่วยให้ใช้ Mouse ใช้คอมพิวเตอร์ได้ดีทีเดียวเชียวล่ะค่ะ

อ้อเกือบลืมค่ะ ว่า   ถ้าใครจะไปขี่ควายลุยทุ่งละก็  อย่าใส่เสื้อสีแดง หรือ สีแป็ด ๆ  นะคะ  ประเดี๋ยวควายจะวิ่งเตลิดทำให้ตกควายเหมือนดิฉันได้นะคะ      

 

 

      ความลับข้อที่ 5  เคยสอบวิชาพีชณิตได้คะแนนเต็มร้อย    

 

สมัยนั้นเรื่องคำนวณ ๆ  คิดสูตร และ แก้สมการต่าง ๆ โปร่ง สามารถตอบได้หมดขนาดนั้น เจ๋งไหมคะ  อิอิ  โม๊ไปเป่าเพ่  

จำได้ว่า  ตอนนั้น ผู้เขียนเรียนอยู่ชั้น มศ.1 ที่โรงเรียนกุมภวาปี จาก 10 ห้อง อยู่ห้อง 2  จำได้แม่นยำ  ครูสุนทรีย์ได้ประกาศให้นักเรียนทุกคน ทุกชั้น  ทราบว่า ผู้เขียนสอบได้คะแนนวิชาพีชคณิตเต็มร้อย  งง  ทำได้ไง  เป็นไปได้ไง 

แต่ก็เป็นไปแล้วค่ะ  ชื่อของเด็กหญิงกัญญา  วังศรี ก็โด่งดังระเบิดเถิดเทิงในโรงเรียนกุมภวาปี มาตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมาทีเดียวเชียวล่ะค่ะ  

 

 

 

กติกาการเล่นข้อต่อไปก็คือต้อง tag ต่ออีก  5  ท่าน  ดังนี้ ค่ะ


 

 

       ขอบคุณค่ะ  ทั้งหมดคือความลับของผู้เขียนเองนะคะ

 

 โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ  สำหรับคนที่โดน Tag  ความลับต่อไป ผู้เขียนไม่รู้ว่า แต่ละท่านได้บันทึกไปแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ได้บันทึก หรือมีบันทึกแล้ว  ผู้เขียนก็ต้องขออภัยด้วยนะค่ะ ต้องทำตามกติกาน่ะค่ะ 

 

 

เย้!!!!!!!! ดีใจจังเลยในที่สุดก็สามารถส่งการบ้านให้กับพี่อักษรได้แล้วนะคะ

 

ขอบคุณค่ะ

 

กัญญา

ศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับ Tag 

 http://gotoknow.org/blog/ponder/72669

http://www.keng.ws/files/blog-tag_trace.html