เมื่อเย็นวันศุกร์หลังเลิกงาน พวกเราชาวหน่วย Chem ยกขบวนกันเกือบทั้งหมดเดินทางไปเป็นเจ้าภาพงานทำบุญสวดศพคุณแม่ของพี่นุชรัตน์ พี่ใหญ่ (ที่ตัวเล็กสุด)ของพวกเรา พร้อมด้วยสมาชิกในภาควิชาฯรวมๆแล้วกว่า 40 คนใช้เวลาเดินทางโดยรสบัสของคณะแพทย์ จากหาดใหญ่ไปถึง อ.ปะเหรียน จ.ตรัง ไป-กลับรวมแล้วประมาณเกือบ 5 ชั่วโมง
นั่งกับคุณศิริตลอดทั้งขาไปและขากลับ แม้ว่าเราจะทำงานอยู่ห้องแล็บด้วยกันตลอดทั้งอาทิตย์ตั้งแต่เช้ายันเย็น แต่โอกาสที่จะได้นั่งคุยกัน 2 คนนั้น เรียกว่าแทบจะไม่มีเลย เพราะเราจะรับงานกันเป็นจุดๆ ซึ่งแต่ละจุดก็จะมีงานค่อนข้างเยอะ แล้วช่วงหลังๆที่เรามีงานเอกสาร ISO ให้ต้องช่วยกันจัดการ ก็เรียกว่าเวลาว่างที่เราเคยได้ใช้คุยกันบ้างก็กลายมาเป็นเวลาเงินเวลาทองในการจัดการเอกสารเหล่านั้น
ดังนั้นงานนี้จึงเป็นโอกาสอันดีทีเดียว และเรื่องที่เราคุยกันนอกเหนือจากการพูดคุยถึง น้องต้นตาลกับพี่ใบเตยที่โชคดีหนักหนา มีทั้งบ้านคุณย่า และบ้านคุณยายให้ไปเยี่ยมเยียนฝากฝัง และทั้ง 2 คนก็นับว่าเป็นเด็กที่ช่วยตัวเองได้ดีกว่าเด็กๆในวัยเดียวกันหลายๆคนแล้ว หัวข้อสนทนาทั้งหลายก็เป็นเรื่องราวต่างๆใน GotoKnow นี่เองแหละค่ะ ขาไปก็หลายๆชุดแล้ว เพราะเราจะรู้จักใครต่อใครร่วมกันหลายๆคน แม้คุณศิริจะไม่ค่อยมีเวลาเข้ามาอ่านมากนัก เพราะเน็ตที่บ้านไม่เป็นใจ ส่วนใหญ่เธอจะเขียนมากกว่าเวลาทำได้บ้างในที่ทำงาน แต่เมื่อไหร่ที่เราแนะนำบันทึกของใครน่าสนใจ เธอก็จะติดตามไปอ่านไปดูอยู่เสมอ ส่วนขากลับ เราได้ข่าวทันสมัยล่าสุดมาจากแหล่งข่าว ก็เลยยิ่งเป็นหัวข้อสนทนาได้ตลอดทางกลับบ้านกันเลยทีเดียว
กลับมาถึงบ้านเอาเกือบเที่ยงคืน ลากสังขารแว้บเข้าเช็คเมลและเยี่ยมเยียนอนุทินเพียงเล็กน้อยก็หมดสภาพต้องเข้านอนเพราะอ่านเขียนไม่รู้เรื่อง แต่คิดไว้ในหัวช่วงที่อาบน้ำว่า อยากเขียนจังเลยว่า GotoKnow นี่ช่างมีเรื่องราวมากมายที่ชวนให้เราอยากเอามาเล่าต่อให้คนอื่นฟังไม่รู้จบ นี่ขนาดช่วงหลังๆนี้เรามีเวลาวันละน้อยมากในการแวะเยี่ยมเยียนบันทึกต่างๆ
ดังนั้น...แม้จะข้ามวันมาแล้ว แต่ก็อยากจะเขียนฝากความคิดนี้เอาไว้ดังๆที่นี่ด้วยความขอบคุณ ทีมงานคุณภาพแห่ง GotoKnow ทุกคนอีกครั้งค่ะ สำหรับแรงพลังที่ทุ่มเทเพื่อให้เกิดพื้นที่ดีๆ เพื่อแบ่งปันเรื่องราวแห่งการเรียนรู้อย่างบริสุทธิ์ใจ สร้างมิตรไมตรีส่งเสริมพลังให้แก่กันในทางที่ดีและตักเตือนทักท้วงกันและกันให้ยึดมั่นในแนวทางที่ถูกต้อง ดีงาม ขอยืนยันค่ะว่า จะช่วยรักษาดูแลและยึดมั่นในหลักการพื้นฐานเหล่านี้ เพื่อศูนย์รวมแห่งนี้ตลอดไป
สวัสดีค่ะ เข้ามาร่วมคอมมิทเม้นด้วยคนค่ะ
อรุณสวัสดิ์วันอาทิตย์สดใสคะ พี่โอ๋
* อากาศเขาคอหงส์เป็นไงบ้างค่ะพี่โอ๋
... ปูมาเห็นด้วย ร่วมช่วยกันอีกคนค่ะ ....
* เมื่อเช้าดีใจมากมายค่ะ จากบันทึกณที่นี้
* ทำให้ได้รับเมลจากมิตรใหม่ที่เค้าเข้ามาอ่านgtk
* แต่เธอก็ยังไม่ค่อยกล้าจะลงความเห็นในบันทึก
* เธอจึงเมลส่วนตัวไปค่ะ .. ปูก็บอกเล่าเรื่องราว
* มิตรภาพ การแบ่งปัน และ ประสบการณ์ GTK
* และ ... อีกหลายๆ อย่าง More than Word
* ขอเชิญชวนเธอให้เข้ามาสัมผัสด้วยตนเองค่ะ
.....
* แค่นี้นะคะ มีอีกเรื่อง อ่านในอนุทินนะคะ ดีใจมาก
ขอบคุณค่ะ ทีมงานที่น่ารัก และขอบคุณพี่โอ๋ค่ะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ...พี่โอ๋...
แบ่งปันเรื่องราวแห่งการเรียนรู้อย่างบริสุทธิ์ใจ สร้างมิตรไมตรีส่งเสริมพลังให้แก่กันในทางที่ดีและตักเตือนทักท้วงกันและกันให้ยึดมั่นในแนวทางที่ถูกต้อง ดีงาม
มาขอร่วมพันธะนี้ด้วยค่ะ ไม่เพียงแต่ใน GotoKnow เท่านั้น หากแต่หมายรวมถึงสังคมและโลกด้วย ... ทำเท่าที่สุดกำลังของกะปุ๋มมีมากพอ... ไม่ใช่การประหัตประหาร แต่เป็นช่วยเหลือกันและกัน บางครั้งในการช่วยเหลือให้สังคมผ่านน้ำเชี่ยวนี้ไปได้ เราจำเป็นต้องใจแข็ง...เพื่อละความอ่อนแอช่วยให้คนที่เราพยายามยื่นมือออกไปหาและให้เขาจับและข้ามน้ำเชี่ยวนั้นให้ได้ค่ะ
(^___^)
มาเยี่ยมและมาอ่านบันทึกดีๆค่ะ ไม่เห็นคุณโอ๋ที่อนุทิน จะคิดถึงมากที่สุดค่ะ...จริงๆนะ
อ่านแล้วนึกถึงสมัยที่รู้จักกับพี่โอ๋ใหม่ๆ นะค่ะ เวลาไปไหนเราก็จะคุยกันตลอดทางเสมอ
เมื่อไรว่างอย่าลืมมาเยี่ยมน้องอีกนะค่ะป้าโอ๋ :)