กลุ่มวัยฉกรรจ์ที่จะปันกำลังใส่กอไผ่ให้กระจุย ถูกแบ่งหน้าที่ให้ขุดตอไผ่แยกแขนงออกมาชำปลูก เนื่องจากเป็นงานที่ต้องใช้พละกำลังมาก จึงแบ่งสมาชิกมาช่วยมากหน่อย มีผู้ใหญ่บ้านเป็นหัวหน้าทีม ได้เวลายกโขยงถืออุปกรณ์บุกแปลงไม้ไผ่  ที่ผมให้คนงานตัดต้นออกเหลือแต่ลำต้นเหนือตอสูงประมาณ80ซม.

   

เนื่องจากมีกอไผ่บงหวานที่ปลูกทิ้งไว้หลายปีแล้ว ยิ่งนานวันกอไผ่ยิ่งขยายใหญ่ กว่าจะขุดรากถอนโคนออกมาแยกต้นออกแต่ละลำ ต้องใช้ความพยายามพอสมควร หนุ่มกล้ามใหญ่ทั้งหลาย ใช้ขวาน มีด เสียม ชะแลง ค่อยงัดแยกลำต้นออกมาที่ละกิ่งๆ

 

เนื่องจากเป็นงานเฉพาะกิจ ส่วนใหญ่ไม่มีประสบการณ์ หนุ่มเหล่านี้ต้องพลิกแพลงใช้ความคิด ระดมสมองประลองปัญญาอยู่เรื่อย กว่าจะตีบทไผ่แตกกอได้ก็เหงื่อโทรม ต่อไปเราก็จะสอนวิธีชำในแปลง การดูแลรดน้ำ การป้องกันเชื่อรา คาดว่าประมาณสามเดือน น่าจะได้ข้อสรุป

 

ปัจจุบันกอไผ่ในชนบทลดลงอย่างมาก ความสนใจที่จะปลูกไม้ชนิดนี้ยังไม่แพร่หลาย ทั้งๆมีการนำเข้าพันธุ์ไม้ไผ่ชนิดต่างๆมาปลูกในบ้านเรา ส่วนมากชาวบ้านที่ปลูกไผ่หน้าใหม่ จะเกิดจากแรงยุที่เรายุให้กลับไปลองคิดใหม่ทำใหม่ เป็นการเรียนรู้ที่ติดตัวไปเพื่อพัฒนางานและอาชีพได้